Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
447r
Einzelbild herunterladen
 

lus recōpēſationē reſiō faciēdā ē ex. dein iu. c. fi. ⁊ iō ſi mutuo accipiēs n̄ danificat: nd cōmittit̉ vſura: cū ēt ꝓ mutuo poſſit aliꝗd recipi ꝙ ſi mͥſural̉ pecūia ⁊ ml̓tominꝰ cōmutit̉ viuras mutuū accipiēs nō dānificet̉: nec obliget̉admolēdū vl̓ adītrādū ſcholas. ſꝫ ſolūmutuū accipiāt retinendū quouiqꝫ admolēdinū mutuātis moluerit: vl̓ ītrauerit̉ ſcholas doctoris. Et cōiter ſic ſit:vt ſcholares qn̄cunqꝫ voluerint poſſint ſe liberar̄ ad libitū ſuū: ⁊ ip̄i ſcholares ꝓᶠ nihilo reputāt talē adēptionēlibertatꝭ: ⁊ iō mīme doc. tenēt̉ ad reſtōnē. Id̓ de alijs ſupradcis. Nā ī oībꝰ p̄dictis caſibꝰ vl̓ ſil̓ibꝰ vr̄ potiꝰ grauariꝯditio mutua̓t) qͣꝫ recipiētꝭ. Idē dic d̓eo ꝗ vt trahat homines ad apothecāſua dat ad dilationē ſol̓onis emētibꝰ:dūtn̄ ꝑꝑ hͦ cariꝰ res ſuas nō vendatn Quid ſi molēdinarius donat mihipecūiā vt vadā potiꝰ ad ſuū molēdinūqͣꝫ vicioꝝ: ⁊ tn̄ ſi alio iuiſſē tm̄ laborēhūiſſē tm̄ d̓ pēniōe ſoluiſſe ⁊ nūꝗd cōmittā vſurā. Dic̄ io. an. i mercu. ſuꝑ regula pctm̄: ꝙ nō cū vſura māl̓r gn̄et̉d ip̄o mutua: h̓ āt nullū mutuū īteruēitG Quero an ꝓ depoſuo pecuie abiqꝫlic̄tione lucri idē hn̄di tradutio ac deinde recepto: liceat poſtmodū ab eo apd̓quē fuit depoſitū acctꝑe ꝓ hac depoſitione aliqd̓ donum. Ad hoc rn̄det. S.Ber. ꝙ cū receptor ⁊ cuſtoditor d̓pon̄ti ẜuiat in hoc ipſi deponenti potiuſqͣꝫecōuerſo: nō vr̄ ꝙ rōne depoſiti inqͣꝫtum depoſitū ītēdat ſibi dare aliqd̓ donū vn̄ vr̄ ꝙ hͦ faciat qꝛ iſto d̓poſito vtmutuo vſus eſt. ſi tn̄ ꝯcurrerent in talidono .ſ. ꝙ deponēs nō depoſuerit ſabſpecie mutui: nec hēbat intētionē ꝯſequēdi aliquē vtilitatē: ⁊ vltra hͦ depoſiti cuſtoditor diceret exp̄ſſe ꝙ nō datillud rōne mutui vel depoſiti facti ſeufiēdi: ſiue ſperati: nec vſus ē illo vt mutuo: nec ſic vtilitatibꝰ d̓poſitis ꝯſueuittc̄ p̄iumēdū ē ſi ē fidedignꝰ ⁊ verax ꝙdat gratꝭ ſb̓ſequēs domū. cōiter tn̄ resſuſpecta eſt ⁊ habet ſpeciem mali.l4 Pone ꝙ debitor yſurarij ſocto ſuo447pecuniā mutuauiteo vꝫ pacto ꝙ ip̄eviurario r̄ſtituat ſortē ⁊ vẜas inde currētes: q̄rit̉ nūc ſi tal̓ mutuās ſcd̓o. vſurariꝰ dici poſſit. Io. cal. in. c. fi. ex. eo. ſicdiſtignū: ꝙ aut tal̓ ſcd̓o mutuās ſocioſb̓ dcō pacto oīo intēdebat tūc ſatiſſacere vſurario creditori ſuo de pecuniailla ſic icd̓o: dcō ſuo ſocio mutuata: autnō. In pͥmo caſu: nec vſurariꝰ ē. necpeccat: qꝛ hic n̄ ſit ſttpl̓o vt vſuraꝝ: 6vt euitet̉ danum: nec ſibi aliꝗd creſcitnō eꝗdē tenebat̉ cū dāno ſuo ſocio ſb̓uentre. xxiij. q. v. ſi n̄ licet. Preterea ſatis incōueniēs vide̓t̉ ꝙ poſtqͣꝫ vſurarius ꝗ recipit vſuras idē currētes ad reſtōnē tenet̉: ꝙ iſte ēt teneret̉ ꝗ id facitſolū vt ſocio ꝓſit ⁊ ſine qͣcūqꝫ vtilitatevt dcm̄ ē. In ſcd̓o at caſu. qn̄ tūc n̄ intēdebat hic ſcd̓o mutuās ſatiſface̓ dicto vſurario ſuo creditori p̄mitꝰ mutuāti: cū tc̄ ceſſent rōes iā deē: tal̓ peccabit: ⁊ ſi vẜas recipit tn̄r reſtitue̓. ẜmIo. cal. que opi. plꝫ. S. Ber. archi. ꝟoxiiij. q. iij. c. vſura. tꝫ ꝯͣriū .ſ. ꝙ n̄ teneat̉ad reſtōnē. Nā ex tali mutuo nihil ꝑcipit creditor: gͦ nō p̄t dici vſurariꝰ: qꝛlꝫ ſtipulet̉ ſibi reddi. h̓ n̄ fac̄ ſb̓ noīe vſurarū: ſed itereē: qꝛ nihil accreſcit ſibixiiij. q. iij. pleriqꝫ. Itē ſi ſoluiſſꝫ ꝓ vtilitate ſocij iā poſſꝫ ab illo reciꝑe ſortē ⁊vẜas. ext. de fideiuſ. c. ꝑuenit. gͦ multofortiꝰ poterit retiere in hͦ cāu ⁊ ſe ꝑ exceptionem tueri. preterea ꝑinde ē ac fiilliꝰ noīe: ac ꝓ illo ſb̓ vẜa a tali creditore mutuū accepiſſꝫ. ⁊ ip̄e mō ſibi eo pacto pecōiā tradidit: ratū hūiſſet ⁊ ꝓ hͦfacit de eo ꝗ mutuat cōitati: cū pactoꝙ durāte d̓bito nō teneat̉ ad collectasnā tal̓ n̄ ē vẜariꝰ: qꝛ lucꝝ n̄ capit lꝫ dānū euitet. ⁊ hͦ ītelligūt ꝗdā ſi collecteſūt iiuſte. ſecꝰ ſi iuſte. Sꝫ ſpe. ī titulo d̓viuris tꝫ idiſtīcte ſine ſint iuſte ſiue iniuſte ꝙ liceat. Io. āt an. ⁊ but. dn̄t veꝝeē dc̄ꝫ ſpec. qn̄ collecta eēt īcerta ⁊ ſiconꝰ eēt extraordiariū ſꝫ ſi eēt ordīariū⁊ certū ſecꝰ eēt. ⁊ ꝙ ī p̄dcō cāu liceatpꝫ qꝛ remittere idē ē ꝙ donare: vt inl. ſiꝗs obligatione. de reg. iur. ⁊ ī. c. veniens. el primo de teſti. iūcta glo.