Sl. i. d. c. i. dicit ꝙ in hͦ cāu nō ē aydiēdus. hoc ītelligit pa. veꝝ. dn̄o ꝯͣdicētenā ẜꝫ ho. ſi dn̄s recipit iteriꝫ ẜuiciū: tacite vr̄ renūciare huic iuri niſi ꝓteſtetur. ar. c. cū. M. de ꝯſti20 ¶ Quid āt d̓ ēphucota. ho. dic̄ ꝙ diſſil̓e ē: qꝛ n̄ ita gratuite recipit ſic̄ vaſallus cū ꝓ itroitu dōauerit ceriā pectteqͣꝫtitate. vel dic papa ſuꝑ hoc ꝯſulēdūIn hoc ēt reſidet Io. an. in. c. i. de feu.r1 ¶ Quid de vſui ructuario. ho. dicit ꝙſi hꝫ cā liberā a ꝓpͥetatio idē vr̄ al̓s ?Ray. ēt no. ꝙ ꝗdē volūt hͦ pͥuilegiū extēdere ad colomias ⁊ male: qꝛ colonujshoc pͥuilegiū nō īuenit̉ exp̄ſſū.z ¶ Fidetuſſor iſte cāus ē rōne itereſſevt cū fideuſſor ꝓ defectu debitoris cōpulius ē creditori ſolue̓ capitale ⁊ vinrā tūc .n. fideiuſſor p̄t reciꝑe vtrūqꝫ: qꝛẜuari dꝫ idēnis. ⁊ nō ſolū repetet fideiuſſor vſuras: ſꝫ oīa dānaq̄ occaſiōe talis debiti de nc̄itate huit ſoluere crediiori. extra de fide iuſ. c. i. ⁊ ij. Et iſtd̓ intereſſe ẜꝫ. d. An. nō ſolū ꝯriat̉ in hoccaſu circa dānū emergēs: ſꝫ ēt circa lucrū ceſſans. de mā fideiuſſoꝝ. vide. sͣ.Reſtitutio. xij. §. xxxij. xxxiij. ⁊ .xxxiiij.25 ¶ Pro dote. nā maritus recipiēs pignꝰ ꝓ dote ꝓmiſſa: nō tn̄r fructꝰ ī ſorteꝫ ꝯputare: vt ī. c. ſalubriter. ext. eo. Etdic̄ ibi pa. ꝙ alibi n̄ ꝓbat̉. ⁊ ẜꝫ. d. an.de bu. qͣtiuor ſūt nc̄aria. Prio ꝙ maritus ſuſtieat onera mr̄imōij. Scd̓o ꝙonera illa ſint certa. ⁊ ſic n̄ poterit fructꝰ retinere cū ſorte vltra debitā qͣꝫtitatē oneꝝ. qꝛ cā ceſſāte ceſſat effectꝰ. Tertio: ꝙ fruciꝰ ſb̓ijciāt̉ fortūe. vn̄ ſi genetꝓ dote ſoluēda: certa die recipiat cautiōꝫ ⁊ ꝓmiſſiōꝫ cū pacto ꝙ iteriꝫ certaqͣꝫtitas dēat ſelui ꝓ ontribꝰ mr̄imōijiupportādis tal̓ ꝯuētio ē yſuraria. necob. d. c. ſalubriter qꝛ loꝗt̉. de fructu. ſubmiſſo ſortūe: qꝛ dic̄ qn̄ ꝓ vignor̄ dataeſt poſſeſſio. Idē vr̄ tenere Io. an. dicēs ꝙ ꝗ dic̄ al̓r hūc caſtꝭ licitū: dꝫ all̓are caſū exp̄ſſū. nā n̄ hēmꝰ ī iur̄ niſi illūtex. ꝗ loꝗt̉ ī fructibꝰ poſſeſſiōis ꝗ ſb̓ijciunt diuio iudicio. ⁊ ſic n̄ ē luqꝝ certū:& poterit eē ꝙ nihū ꝑciptet ex poſſeſ448ſiōibꝰ. ſecꝰ qn̄ ex pacto ꝗd certū recipit. nec ob. ſi diceres hͦ ꝑmittendū vtmaritꝰ poſſit ſuſtiere onera mr̄imōij.qꝛ rn̄det̉ ꝑ id qd̓ hr̄ in. c. ꝑ vr̄as exͣ dedo. iter vi. ⁊ vx .ſ. ꝙ ip̄a dos dꝫ deponiad mercatorē: vt ex hōeſto lucro poſſitſuſtinere onera mr̄imoōij. Quarto: reꝗrit̉ ꝙ dos ſit ſimpl̓r ꝓmiſſa. nā ſi genet paciſcet̉ de recipiēda dote ad certū terminū ⁊ īteriꝫ ꝑciperet fructꝰ: dicti fructꝰ ꝯputarēt̉ in ſortē qꝛ itere ē n̄pōt deberi ante morā que non pōt adeſſe durante termino ideo. dicat generſocero. Ego ſuſtineo onera mr̄imonijda dotē. ⁊ ſi ſocer dicat nō poſſuꝫ tūcgener dicat. ſuſtineas ſaltē onera mr̄imonij. ⁊ ſic poterit gener fruciꝰ facereſuos tāqͣꝫ ītereſſe: dūmō onera mr̄imo:nij ſint certa. vt dcm̄ ē. ſꝫ pan. dicit. d.An. ni vidiſſe Cal. ꝗ dicit ꝙ lꝫ opi. Io.an ſit tutior. ꝯͣria tn̄ vr̄ eē ꝟior: vt a pͥncipio poſſit ꝯuēire cū ſocero: vt vꝫ detgenero certos denarios ꝓ libra qͦlibꝫmēſe. Nā ſicut ꝓ dilata dote lucri facitmaritꝰ fructꝰ rei pignorate: ita dꝫ poſſe licite aliꝗd reciꝑe dōec dos fuerit fibi ſoluta nec ob. motiuū. Io. an. qm̄.d. c. ſalubriter loꝗt̉ idiſtincte: vt lucret̉fructꝰ poſſeſſiōis. Et qn̄qꝫ talis fructꝰſūt certi: vt qꝛ ē domꝰ ſolita locari: vl̓poſſeſſio ad fictū ꝯcedi. ⁊ pa. ꝯcludēdodic̄ ꝙ aut a pͥncipio datꝰ fuit terminꝰad doteꝫ ꝑ ſoluēdā: nō īterueniēte pacto iteruētiōis pignoris. lꝫ ex poſticōpignꝰ fuerit traditū ⁊ tūc nihil p̄t gener ꝯſeꝗ. nā ſicut p̄t vxorē ſine dote ducere: ⁊ de ꝓprio tn̄r alere: vt ī. d. c. ꝑ veſtras. ita potuit traducere vxorē datotermīo ad dotē ꝑſoluēdā. ſꝫ ſi a pͥncipio īteruenit datio pignoris: tūc creditopionē. d. An. n̄ ꝓcede̓: qꝛ gener recipiendo pignꝰ: vt̓ ꝯfiſus aucͣte. d. c. ſalubriter. ⁊ recepiſſe pignus vt lucret̉ fructꝰ i ꝯpeſatōeꝫ dotis dilate. ⁊ ēt putatpa. ꝓut dcm̄ ē ꝙ a pͥncipio poſſit ꝯuenire cū ſocero d̓ ꝯſeq̄ndo aliꝗd ānuativiqꝫ ad ſol̓onē dotis dūmō ſit hͦ ſolitmercari vel deponere pecūiā apd̓ merectorē: cō Atd̓ nō capiai ꝓ mutuo nec
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten