ai vederet eandē rē bis: vel vēderet ſlud qd̓ nō eſt: vſi manueſte ꝑ ituſtitiāpeccaret. Et ſil̓i rōe iniuſtitia cōmirtitꝗ mutuat vinū aut triticum petēs ſibiꝯuas recōpēſatōes. Unā ꝗdē reſtōnēeqͥlis rei: alia ꝟo p̄ciuꝫ vſus qd̓ vſuraor. Quedā ꝟo ſunt quoꝝ vſus nō eſtipſa rei cōſūptio. ſicut vnus domꝰ ē inhabitatio: nō aūt diſſipatio. Et iō ī talibus ſecriū pōt vtrūqꝫ ꝯcedi. puta cūꝗs tradit alteri on̄iuꝫ domus reſeruato ſibi yſu ad aliqd̓ tēpus vel ecōnerſocū quis ocedit alicui viu domꝰ r̄ſeruato ſibi dn̄to: ⁊ ꝓpter hͦ hō licite pōt accipere p̄ciū ꝓ viu vomus: ⁊ p̄ter hocpetere domū cōmodatū ſicut pꝫ i cōductiōe ⁊ locatōe domꝰ. Pecunia ātẜm ph̓m pͥncipaliter iuēta eſt ad cemmuratiōes faciēdas. ⁊ ita ꝓpriꝰ ⁊ pͥncipalis vſus pecunie eſt ipſiꝰ cōſūptioque diffractio ẜm ꝙ in ꝯmutatōe. expeditur. Et ꝑꝑ hoc ẜm ſe ē illicitū provſu pecunie mutuate acciꝑe p̄ciū ī qd̓dr̄ vſura: ⁊ ſicut alia iinſte acꝗſiia tenetur hō reſtituere: ita pecuniā quaꝫꝑ vſurā accepit. ꝙ aūt lex moſayca cōceſſit iudeis acciꝑe vſurā a gētibꝰ permiſſū fuit ad vitādū maius malū .ſ. nea iudeis deū colētibꝰ yſurā acciperentꝑꝑ auaritiā cui erāt d̓diti: ⁊ addit Ul.ꝙ iſta acceptio vſur̄ a gētibꝰ iter qͣs iudei hitabāt potiꝰ erat rei ſue recuꝑatioqͣꝫ vſura quia illa tota terra data fuiteis a domino.g ¶ Quo aūt conati ſunt aliꝗꝓbare ꝙvſura n̄ eēt pctm̄. ℟. dicebat ꝗdā ſic cūcreditor mutuat pecuniā ſua debitorobligat̉ ei ad recōpēſaū. exͣ d̓ teſta. cūin officijs. gͦ ⁊ hāc obligatōeꝫ p̄t crediior deducer̄ i pactū vl̓ ſaltē ſꝑare eiusaffectū: ſꝫ vt dcm̄ ē. sͣ. hoc nō valet. Etq̄cūqꝫ ꝑtinaciter hoc teneret eſſet hereticus: vt in cle. ex graui. extra eo.9 ¶ Quid d̓ legibꝰ ill q̄ ꝑmittūt vſuras℟. breuit̓ n̄ valēt: qꝛ ſūt ꝓhibite nouo ⁊veteri teſtō ⁊ auc̄itate dei ꝙ ē ſuꝑ oēsleges extra. e. qꝛ ī oībus. Et bar. ī auc.ad hec. C. de vſur. dicit ꝙ vere n̄ p̄t neeri qn yture de ture ciuu ſint ꝑmiſſepiilꝫ ꝑmliti nō potuerit: nee p̄terea iꝑatorIti. i ſefuit hereticꝰ qꝛ ſic̄ moyſes ꝑꝑ duritiāpopuli ꝑmiſit viuras ⁊ diuortiū ſic īperator ꝑmini vſuras. Ille tn̄ leges q̄ꝑmittut viuras exigi rōne intereſſe vl̓more ſtare poſſt̓a ſi recte intelligunt̉.¶ Utꝝ minuās pecuniā ruſtico: vt la 1oboret poſſeſſionē eiꝰ ſit cēſendus vſurarius. ℟. lau. ẜꝫ mgr̄ꝫ Greg. d̓ ariminoꝙ ſi ſi nihilominꝰ d̓ fructū illaꝝ poſſeſſionū dcō ruſtico ſatiſfacit vl̓ ei al̓r iuſtū p̄ciū tribuit oꝑaꝝ ſuaꝝ: non ob. ꝙdn̄s itēdat ſibi oꝑas p̄ſtari ꝑ colonosrōe mutui ⁊ coloni eadē rōe ip̄as exhibēt al̓s nō exhibituri. ⁊ ſic ꝑꝑ mutuum dn̄s lucꝝ ꝑcipit ⁊ colonꝰ ꝑdit: qꝛhoc nō ē veꝝ: nā ſꝫ ſic mutuātibꝰ exhibeatur oꝑe a colonis. ille tn̄ oꝑe nō cedūt lucto dn̄i cū illas iuſto p̄cio ematſed ſi ꝗd de iuſto precio operaꝝ dn̄sdetraherei ꝓpter mutuū: aut ſi preteroꝑas iuſto p̄cio emptas aliqͣs. al̓s a ruſtico exigere. tunc eſſet vſura.¶ Quero pōe ꝙ ꝗs mutuat pecuniā nT. vt vadat ad molēdinū l̓ furnū ſuūvel vt itret ſcholas ſuas. al̓s n̄ mutuaturꝰ an ſit vſura. ℟. Io. cal. j. c. fi. ex. eo.ꝙ ſi ex h̓ excipit ꝯmodū vel vtilitatē q̄poſſit pecūia eſtīari ē vſurariꝰ ⁊ tenet̉ad reſtōnē. ⁊ n̄ ītelligo d̓ mercede quāaccepit ꝓ labore quā ēt acciꝑet al̓s: ſꝫd̓ vtilitate quā hꝫ al̓ſiputa qꝛ ex hͦ molēdinū vel furnū l̓ ſchole ſue hn̄t maiorē ꝯcurſū ⁊ efficit doctor maoiis fame. ⁊ hꝫ maiores cās p̄mātibꝰ vl̓ ex h̓āpliat̉ ſibi ſalariū: iſta .n. bn̄ pn̄t pecunia eſtiari. vꝫ tm̄ qͦtū r̄putat ſibil̓ reputare dꝫ illd̓ ꝯmodū vl̓ honorē ꝑꝑ hͦ ꝙnutuo viT. iuit ad molēdinū vl̓ furnū vel ītrauit ſcholas ſuas ⁊ n̄ feciſſet ſi pecuniānō mutuaſfet. Et pa. i. d. c. fi. dic̄ ꝙ tal̓pecunia pauꝑicꝰ eſt errogāda. qꝛ ab illis ꝗbꝰ mutnauerūt n̄ extorſerūt iſtampecuniā. Alij ꝟo dicūt nō rōnabil̓r ꝙtales nō tenent̉ ad reſtōnē ī aliqͦ ſi mumutuū accipiētes ī aliqͦ nō ſūt dāniſicati. ⁊ talis ablatio libertatis ꝓ nihiloeſtimanda vr̄ vel qͦ ad reſtōnē qn̄ exet adep̄tōe nullū ſecutū eſt dānū: in cupint gui-