bea ⁊ creditor recipiēs munera gratꝭreſpectu preteriti tꝑis nō futuri: qͣꝫuispoſtea det idigēti beniuolā dilatiōeꝫquā al̓s nō daret ſi vidiſſet eū īgratūdat dico pͥncipaliter ꝓpter amicitiā vl̓ꝓpter deum. ſecūdario ꝟo ꝓpter gratitudinē debitoris nō eſt viura: dūmodo gratis recipiatur ⁊ offeratur.¶ Utrū mutuās poſſit naͣlē obligatione: q̄ ei debitor tenet̉ ad antidota odutere in ciuilē .i. in pactūº: puta mutuotibi. x. ⁊ volo qͥduce̓ ī pactū vt tenearꝭalia vice mihi mutuare alia. x. ℟. pan.i. d. c. cōſuluit. de mēte doc. ꝙ nō lꝫ. qꝛtūc ꝯſequerer lucrū. nā ex illa obligatiōe naͣli nō poterā te ꝯpeller̄: ſecꝰ vbiitercederet obligatio ciuil̓. Aliā rōneꝫredditarch. ī. c. ſi fenerariꝰ. xiiij. q. iij. qꝛantidotū ē debitū ſimplex: ſꝫ cū deducitur ī pactū naſcit̉ obligatio ciuil̓ qd̓eſt plꝰ. Et iō plꝰ exigit̉ qd̓ pōt eſtimari pecunia ꝓpterea eēt vſura. ſꝫ gl. i. d.c. ſi fenerariꝰ. q̄rit ꝗd ſi mutuet eo pacto vt ſibi ēt remutuet cū opꝰ hūerit. ℟glo. ſe nō credere ꝙ illud poſſit deduciin pactū. ⁊ ita hec naͣlis obligatio nōpōt deduci in pactū. Licitū tm̄ eſt ẜmTho. ꝓ mutuo exigere vel reciꝑe recōpeniatōeꝫ eoꝝ q̄ pecuniā n̄ meſurant̉vt puta beniuolētia ⁊ amorem eiꝰ cuimutuauit niſi ſpes vlteriꝰ ꝓtēdat̉ pͥncipalit̓. nā ſi vlira p̄dcā mutuās ītēderet pͥncipalit̓ lucrū vſura eēt ꝟbi gr̄a.mutuo lꝑatori vel pape vl̓ alteri. vt captata beniuolētia p̄dictoꝝ poſſiꝫ ꝯſegaliqd̓ bn̄ficiū vel caſtꝝ ⁊ ſil̓ia. tc̄ vtiqꝫvſura foret ẜꝫ Io. cal. Poſſū tn̄ optarevt ꝯmodet mihi libruꝫ ⁊ hmōi q̄ cōiter inter amicos gratis ꝯcedunt̉. ⁊ expredictis pꝫ ꝙ mutuās nō pōt reciꝑevltra ſortē ſeruitiū facti vel ꝟbi. putaꝙ mihi remutuet vel ꝓ me pr̄ocineturvel intercedat roget vel īſtruat vel aliꝗd mihi ſcribat vel qd̓cunqꝫ aliud qd̓pecunia eſtimari poſſit. No. tn̄ ẜꝫ lau.de ridol. ꝙ lꝫ michi mutuaret ei cui iniurias iutili vt mihi ꝑcat necime ꝑſeq̄tur qꝛ cuicūqꝫ lꝫ redimere vexatiōemſuā extra. de ſy. c. dilectꝰ. el prīo ſiue hͦ146nat cū pacto vt mihi remittat iniuria.vel ēt ſine pacto. ſꝫ hac ſpe ductꝰ priario: nō a̓t ꝑꝑ charitatē. Nō ob. ſi dicasꝙ dedi cāꝫ edicto. gͦ nō poſſū redimēvexationē. qꝛ ⁊ ſi peccaueriꝫ iiuriādo:peccat ēt ille in vindicādo: p̄terea huicnihil lucri ꝓuenit. ſꝫ ſolū danū qd̓ melubire facit ꝑꝑ timorē vindicte. qꝛ forteoꝫ me ſubire expenſas ꝓpter famulosquos oꝫ me tenere armatos ꝓpter hoc¶ Quid āt ſi mihi debes. x. q̄ n̄ poſſū Grecuꝑar̄ ⁊ mutuo tibi alia. x. tali pactovt optime ſatiſdes. ꝙ. jͣ. certum tempus ſoluēs. xx. an ſit vſura. ℟. Hoſt. ꝙnon quia nihil accreſcit.¶ Quare ē pctm̄ acciꝑe viurā. ℟. ẜmTho. ⁊ pa. ſuꝑ ℟ica de viur. ꝙ acciꝑeluerū ꝓ pecunia mutuata ē ẜꝫ ſe iiuſtūqꝛ vēdit id qd̓ ſi eſt. Ad cuiꝰ ītelligētiāſciēdū ꝙ vẜa ſolū cōſiſtit ī his vbi reperit̉ mutuū veꝝ vel īterpͥtatū ẜꝫ quoſdā. Mutuū ꝟo cōſiſtit ī his q̄ ſūt triplicis generis. Nā qͥdā cōſiſtūt in numero vt pecunia. Quedā ī pōdere vt argētū ⁊ auꝝ. qͥdā ī mēſura vt triticū evinū. in alijs ꝟo rebꝰ non pōt ꝯſiſteremutuū. Rō eſt qꝛ in mutuo tranifert̉dn̄ium rei mutuate. vn̄ dr̄ mutuū qꝛ d̓meo tuū. vt. l. ij. ff. ff. ſi cer. pe. Recipi.ens ꝟo mutuū nō tenet̉ reſtituere ſb̓idētitate eiuſdē ſpēi. qꝛ vtplurimū iſtaq̄ mutuant̉ cōſumunt̉ viu. ſed tenet̉ reſtituere tātūdē ſub certitudine eiuſdēvaloris. l. cū ꝗd. ⁊. l. vinū. ff. ſi cer. pe.Certitudo āt valoris nō p̄t hēri ī alijsrebus nō ꝯſiſtētibus ī nūero pōderevel mēſura. qꝛ īpoſſibile eēt vnū equūreꝑiri valoris cuiꝰ eſt aliꝰ. ſꝫ in pecunijs ⁊ alijs ꝯſiſtētibus in nūero pōdere vel mēſura pōt hr̄i certitudo. Quare autē cōſiſtat vſura in his tm̄: ē qꝛ īhis trāſfert̉ dn̄iuꝫ ⁊ vſus rei nō eſt ſeparatus a cōſūptiōe ipſius rei. Nā ip̄arum vſus eſt eaꝝ ꝯſumptio ſicut vinocōſumimꝰ ad potu. ⁊ panē ad cibumvn̄ in talibꝰ nō dꝫ ſeoriū ꝯputari viusrei a re ipſa. ſed cuicūqꝫ ꝯcedit vſus. exhoc ipſo cōcedit̉ res. Si quis ꝟo ſeorſum venderet vinū ⁊ ſeorſum vid vi-