Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
421v
Einzelbild herunterladen
 

iuncti cū ꝯͣhentibꝰ ꝙ veriſit̓r iſti inducerent̉ ad ꝯͣctum ne ꝯiuncti vel amiciſoluāt penā: ⁊ tūc ideꝫ qd̓. sͣ. Aut nonſunt ita coniuncti: ⁊ cōiter tn̄r ꝙ intereos valet appoſitio pene: Qd̓ ꝓceditēt ſi extraneꝰ ꝓmiſit noīe mulleris ſb̓certa pena lꝫ Hoſt. hoc caſu teneat ꝯriū. Sꝫ cōiter indiſtincte tn̄r primum.Ad vnū tn̄ ſingulare. auerte: ꝙ ſi exetraneº ꝓmitut ſub pena ꝙ. T. mulierꝯͣhet mr̄imoniō cū. S. Si facit qͣꝫtuꝫin eo eſt nō īeuerit pene: qꝛ difficultasexquo factū eſt in obligatione alteriuſīpedit ꝯmiſſionē pene vt in. l. ſi vehenda. ff. ad. l. ro. d̓ iac. idē Io. pagli. Prohoc: ꝙ ſicut ꝓmitiēs ꝑ iuramētū euitat ꝑiuriuꝫ ſi fecit qͣꝫtū in eo eſt. vt no.gl. in. c. ex lr̄is. el. ij. extra eo. ergo eodeꝫmō dꝫ vitare pene ꝯmiſſionē. hāc etiāopi. ſeꝗtur. d. An. ēt vr̄ tenere Bar. inin ſil̓ibus terminis in. l. ꝯtinuꝰ. §. illudff. de verbo. ob. Et hoc not. Naꝫ cōiteraccidit ꝙ ꝗs ꝓmittit ꝓ filio. vxore ſeuamico ꝙ ratificabit ꝯctū ſub pena. ꝙſi iſte ꝓmiſſor facit qͣꝫtū in ſe eſt euitatpenā. Hec ꝓcedūt vbi pena ꝯſiſtit inꝑdēdorſeū diminuēdo pr̄imoniū ſuū.Sed qn̄ ꝯſiſtit in lacro cāptādor putadono vl̓ legato tibi. c. ſi ꝯͣxeris mr̄imoniū cū. S. nūꝗd valeat. Et eſt dicēduꝫꝙ inter extraneos valet: Seu alios aꝯͣhentibꝰ. vt ꝑ Bar. in. l. titio. §. titio. ff.de ꝯͣdi. ⁊ demō. Sꝫ iter ip̄os ꝯͣhentesnō valet vni ſi dico. ꝓmitto tibi. c. ſi mecū ꝯͣxeris n̄ valebit mr̄tmoniū: vt ī. l. ſiita ſtipulatꝰ. §. ſi tibi. ff. de ꝟbo. ob. Rōeſt qꝛ imitu libidinis vr̄ illā īducer̄ admr̄imoniū. Que rō ceſſat iter alios aꝯͣhētibꝰ. hoc tn̄ limita ſingulariter niſi is cui facta eēt ꝓmiſſio foret nobilior qꝛ tūc vr̄ donare potiꝰ aīo ꝯpēſandi rōe nobilitatis: ꝑ hoc qd̓ not. Bar.i. l. i. C. de dona. an̄ nup. Tertia. qō: nūꝗd pignꝰ poſſit iteruenire. ꝓ ſecuritatemr̄imonij ꝯͣhēdi. vt ſic mrimonis nōſecuto recipiēs lucret̉ pignꝰ. Inn. ī. d.cigēma tenuit ꝙ ſic qꝛ loco arrarū p̄tpignꝰ tradi. Idē tꝫ Spe. Io. an̄. dic̄ diſtinguēdū ī qͣlitate ꝑſonaꝝ ⁊ ꝙͣtitatepignoris: vt. sͣ. dictū eſt in arris ẜꝫ euꝫBar. ī. d. l. titia. dicit ꝙ pōt īterueniredūmō pignꝰ cōſiſtat ī qͣꝫtitate ⁊ real̓rtradat̉. Que opīo nō plꝫ do. An. ꝗ vri effectu ꝯcludere ꝙ niſi ꝓ ītereſſe p̄ſtado nō pōt pignꝰ īteruenire qꝛ cū ſimꝰextra caſuꝫ. l. fi. C. eo. nō vꝫl ꝓmiſſio alicuius pene. Nā illa lex ſol 7miuit arras. Itē pignꝰ n̄ poſſꝫ dupicari ex aliaꝑte: ⁊ ſic ꝯͣctꝰ nō eēt eqͣlis vtriqꝫ ꝑti ꝓui requirit illa lex fi. Et hec opīo phꝭPa. ī fauorem libertatꝭ matrimonij.Quarta qō: nūꝗd ſaltē ītereſſe pctī pōtſit a recedēte ſꝫ ſponſalia fuerūt ꝯͣcta ꝑſtipulationē. Et qͦ ad ius canonicū nōrefert vtꝝ īteruenerit ſtipulatio vel pactū nudū Iac. de are. Ci. ⁊ cōiter doc.in. l. i. C. eo. ⁊ in. d. l. titio. tenēt indiſtīcie ꝙ nō poſſit peti: niſi doloſe pars ſehūerit. Nā tūc altere pars poterit petere actiōe de dolo: nō aūt pͥncipal̓r ꝑꝑſtipulationē: qꝛ ex ꝯceſſiōe iur̄ p̄t ꝗs recedere a ſpōſalibus vt. l. i. C. eo. Itē nealiqͦ mō ītimidet̉ matrimoniū ꝑꝑ ſolutionē intereſſe. ⁊ hec opi. ſatis placettū fauore matrimoni: tum qꝛ ſumusextra caſum illius. l. fi. hec Panor. In ꝗbꝰ caſibꝰ ſoluūt̉ ſpōſalia. ℟. ẜꝫ §doc. i octo. Prīo ſi alter ſpōſoꝝ trāſeatad religionē. extra de ꝯuer. cōm. ex publico. nec ꝑdit arras qͣs d̓dit ⁊ illas qͣsrecepit reſtituit ſolū ī ſimplū. C. de ep̄i.⁊ cle. l. deo nobis. Scd̓o ſoluunt̉ ſpōſalia qn̄ ſpōſus nō inenit̉: qꝛ tranſtulit ſeſtulit ſe ad aliā regionē. Si tn̄ hͦ fuitculpa eiꝰ ꝗ pn̄s ē dꝫ acciꝑe aliquā penitētiā d̓ ꝑiurio ⁊ de ꝓmiſſiōe n̄ ẜuata. Et ſi terminꝰ ī ſpōſalibꝰ nō fuit appoſitꝰ de ꝯͣbēdo: tūc ẜꝫ leges pn̄s tn̄rexpectare abn̄tē. ꝑ biēniū: ſꝫ ī eadē ꝓuicia pn̄s fuerit. vt. C. eo. l. ij. tn̄ ẜꝫ Ho.iudex īſpecta qualitate ꝑſonaꝝ poterittp̄s abbreuiare: vel prorogare. Tertioſoluūt̉ alter ſpōſoꝝ pꝰ ꝯͣcta ſpōſalia incurrat lepram vel paliſim: ſeu amittatoculos vel naſum: ſeu ꝗcūqꝫ turpiꝰ eieueniat. extra d̓ ꝯiu. lepr. c. lr̄as ⁊ extrade luret. quēadmodū. ēt ſi iurata ſuifſent ſpōſalia. Secus ſi eēt mr̄iaioniuꝫ