yſenſu. vt ex. edic. is ꝗ. Sꝫ exquo iurauit duce̓ vnā ex filiabꝰ. T. ⁊ poſtmodū vnā ex eis cognouit. ſatis vr̄ illamelegiſſe ⁊ ī eā ꝯiēſiſſe. vid̓ d̓ hac maͣ ſingularia. sͣ. Mr̄imoniū tertio. §. ix. ⁊ x.5 ¶ Quid ſi iuraſti dare mihi vnā determinatā filia tuā. ⁊ ſi illā hēre n̄ poſſet ꝓmiſiſti aliā. ℟. ẜꝫ hoſt. tn̄r dar̄ primi. ⁊ ad hͦ laborare bōa fide ex. eo. adaudiētiā ꝙ ſi nō pōt: tūc ſubdiſtīguēdū ē. qꝛ ſi pͥma ꝯſenſit ſpōſalibꝰ exp̄ſſevel facite vtputa vel qꝛ ip̄a pn̄te ⁊ nōꝯͣdicēte fuer̄t ꝯͣcta ſpōſalia. vel ip̄a poſtea ratificāte. ſororē ſuā hēre n̄ poſſuꝫqꝛ cū pͥma ꝯͣxi ſpōſalia. vt ī. d. c. ad audiētiā. ēt ſi illa prīa ſponſalia forte ꝑꝑꝯſanguinitatē aliquā cū illa pria ni tenuiſſent. ſi ꝟo. prīa nullatenns ꝯſenſitſpōialibꝰ: teneris ad ſcd̓aꝫ d. c. ex lr̄is6 ¶ Quid ſi ſpōſalibꝰ appoſitū ſit tp̄sjͣ. ꝙ fieri dēat mr̄imoniuꝫ. ℟. elapſotꝑe ille ꝑ quē nō ſtetit īpune nubit. ſedalij dat̉ pnīa de fide mētita ext. eo. ſic̄.7 ¶ Quid de penis q̄ īterdū apponunt̉ſpōſalibꝰ. ℟. Pan. ī. c. gēma ex. eo. adtradendū ꝑfectā noticiā huiꝰ caſus format qͣttuor. q. Ptīa ē nūꝗd idiſtinctepoſſit īteruenire arraꝝ traditio. Scd̓anūꝗd pēa idiſtincte ſit reprobata ⁊ adiſtas duas ſil̓ rn̄det. ⁊ refert Io. an. dicer̄ ꝯſiderādā fore qͣlitatē ꝑſonaꝝ ⁊ qͣꝫtitatē arraꝝ ⁊ pene. Si .n. īter viles ꝑſonas īteruenerit traditio magnaꝝ arrarū. nō valeret qꝛ eadē rō q̄ ī appōnepene. Nā ſepe traditur ꝓ arris qͣꝫtitasmille libraꝝ. ⁊ ſi īter magnas ꝑionas īterueniret modica pena valeret. qꝛ eſteadē rō q̄ i arriſ. nā ſolutio modice pene nō hꝫ itimidare magnum virū. Ethāc opi. vr̄ tenere Ci. i. l. mulier. C. eo.Sꝫ Bar. ī. l. titia. ff. de ver. ob. vr̄ oīo reprobare appoſitionē pene qͣꝫtūcūqꝫ īmodica qͣꝫtitate ſit appoſita: qꝛ lex indiſtincte ꝓhibet ſtipulationē penaleꝫvt i. d. l. mulier. ⁊. d. l. titia. Et reſpectuarraꝝ vr̄ velle ꝙ idiſtincte admittant̉dūmō nō excedāt qͣꝫtitatem dotis velbonatiōis ꝑꝑ nuptias. ⁊ vbi iſta n̄ īterpenirēt n̄ d̓bēt excedere penā legalē d̓421qͦ l. l. iubemꝰ. ℟. de repu. nā ſi diſſolueti mr̄imoniū lex nō apponit penā itagrauē. vt. d. l. iubemꝰ. gͦ fortiꝰ idē dicen̄ī recedēte a ſpōſalibꝰ. idē ad hͦ vt valeat effectꝰ arraꝝ: opꝰ ē ꝙ vere īterueniant. ita ꝙ qͣꝫtitas ſit nūerata ⁊ traditaꝑti. Sēcꝰ vbi ꝑs ꝯfiteret̉ tm̄ ſe r̄cepiſſevt cōiter hodie ſit. ⁊ ꝯſtaret ꝯͣrid. ⁊ idētꝫ Fe. ⁊ h̓ opi. plꝫ pa. qꝛ vbi arra n̄ īteruēit ē qͣſi eadē rō. vt ī appōne pene. qꝛd̓ facili ꝗs ꝯfiteret̉ ſe r̄cepiſſe arrā ī magna qͣꝫtitate. Immo plꝰ dic̄ ibi bar. ꝙſi vtraqꝫ ꝑs ꝯfiteret̉ r̄cepiſſe ab alteron̄ vꝫ ēt ſi vere īterueniſſet ſolutio qꝛ nſolui tibi mille. ⁊ r̄cepi a te alia mille. n̄videor ſoluiſſe. ar. l. ꝗ ſic ſoluit. ff. d̓ ſolu. Ml̓ti tn̄ tenēt ꝯͣ hͦ vltimū. Et dicitPan. vidiſſe varia ꝯſilia ꝯͣ bar. tn̄ credit opi. Bar. eē veriorē. Nā rō legis fuit: qꝛ faciliꝰ ꝗs ꝓmittit: qͣꝫ eburſet. Etex qͦ tm̄dē recepit ab alia ꝑte. n̄ vr̄ exburſaſſe. Et maxime h̓ ꝓcedit hodiernis tꝑibꝰ. ī ꝗbꝰ ꝯͣhētes ꝯfitent̉ recepiſſe alter ab altero magnā qͣꝫtitatē arrarū. q̄ ī ꝟitate nn̄qͣꝫ fuerūt numerate. ſꝫē nuda ⁊ ſimplex ꝯfeſſio. ⁊ bar. in tm̄inheret huic opi. ꝙ ſubnectit fundumnō poſſe dari loco arraꝝ. ēt ſi vēdeasꝯſtituat ſe noīe alteriꝰ poſſidere qd̓ ſatis placet. qꝛ. d. l. mulier loꝗtur d̓ arristraditꝭ ī qͣꝫtitate: ⁊ ānullat aliā penā gͣex. illū caſuꝫ n̄ d̓bemꝰ arras approbare. Et cū hac opi. trāſit do. An. Reſpectu tn̄ arraꝝ dicit pano. ꝙ ſibi placetopi. Io. an. vt ꝯſideret̉ qͣꝫtitas ⁊ qͣlitasꝑſonaꝝ maxime reſpectu recipiētis ꝙhꝫ reddere duplicatas ⁊ qͣdruplicatasSouet̉ qꝛ ꝑ rōnē legis nālē d̓bemusreceder̄ a ꝟbis legis ⁊ ẜuare ſnīaꝫ legis. vt i. l. nō dubiū. C. de legi. Sꝫ appoſitio pene ī qͣcūqꝫ ꝑua qͣꝫtitate nō tenebit: qꝛ odia n̄ d̓bēt extēdi vt in regulaodia. Quātū ad ſcd̓ꝫ .ſ. r̄ſpectu pene. sͣ.vidiſti ꝗd ſētiat. io. an. ⁊ ꝗd bar. ſꝫ colligēdo dicta doc. dic ꝙ aut apponit̉ pena īter ip̄oſ ꝯͣhētes ⁊ īdiſticte nō vꝫ ẜꝫopi. cōiorē. Aut īter parētes ip̄oꝝ ꝯͣhetiū. ⁊ tūc idē ẜꝫ vnū ītellectū ī. d. l. titiaaut inter alios ⁊ tūc aut iſti ſunt ita cōAA 2