ꝯͣctū ꝑ ꝟba d̓ pn̄ti. Nā tūc ſolui nō p̄tniſi ꝑ ingreſſum religiōis. Quarto ſiſuꝑueniat affinitas: puta ſi ipōius cognouit pſanguinca ſpōſe: vl̓ econuerſoextra d̓ eo ꝗ cō cōſan vx. ſue. c. ij. ⁊ adhͦ ꝓbādū ſufficit ſola fama. ext. d̓ conſan. ſuꝑ eo. vl̓ ẜm Ho. ſufficit vnus teſtis extra d̓ teſti. ſuꝑ eo. Secꝰ tn̄ ſi prius fuit mr̄imouiū ꝯͣctū ꝑ v̓bū d̓ pn̄tiQuito ſoluūt̉ ſpōſalia ſi mutuo ſe abſoluūt ⁊ ẜꝫ cōiorē opi. ꝓut net Par. l.c. p̄terea. ex. eo. hͦ ēt ꝓcedit n̄ ſponſaliaeet iurata: ſꝫ ꝗdā dixerit ꝙ hͦ ꝓcedū exꝑꝑatiua ꝑmiſſiō̓e ne peteriꝰ idē ꝯtigatqͣſi ſine pctō hoc face̓ ſpōſi no poſſintSꝫ pͥma opi. plꝫ. Pa. nā ſi ꝓcedet̉ extellerātia pape: papa n̄ īduxiſſet ſimilitudinē ī diſſolutionē ſocietatis. Sicutgͦ mero iure ſocij pn̄t ſibi remitter̄ iuramētū: ita ⁊ ſpōſi. Et ad tex. cū dicit īpatiētia dic ꝙ hūit reſpectū ad vulgiopi. nā vulgares putāt ꝙ iſti īcurrāt ꝑiuriū. Et ꝑ hͦ iſti ſt̓ inducēdi ad ꝯͣhendū. Hāc opi. qͣſi cōiore ſentit Inno. ꝗdixit. ꝙ aut iuramētū p̄ſtat̉ deo: ⁊ nōp̄t remitti ab hore. Et dr̄ p̄ſtari deo qn̄ꝗs iurat volēs pͥncipal̓rˡ ꝯplacere deo.Si aūt intēdit ad tꝑale cōmodū hoīstūc dr̄ p̄ſtitū homini ⁊ aduerte ꝙ lꝫoē iuramētū principaliter tēdat in deum: qꝛ obligatio primaria acquiriturdeo: vt in. c. debitores de iureiu. tn̄ qn̄cōcernit debitū hoīs deus recipit iuramētū ad illius cōmodū. Ei ſic illo remittēte deus ēt remittit. Exquo pōt inferri: ſi iuraui ducere aliquā mulieremintuitu dei ī vxorē nō pōt illa mihi remintere iuramētū. Sexto ſi alter eoruꝫfuerit fornicatꝰ: in qͦ caſu lꝫ alteri repellere fornicantē. d. c. quēadmodum.9 ¶ Sed ꝗd ſi ſpōſa ab alio violēter fuit cognita. ℟. hoſt dicit ꝙ non dꝫ cogitalē ducere. Hoc veꝝ ẜm Ugo. ⁊ glo.Ray. ſi vir velit ad ordines ꝓmoueriAl̓s cogēdus eſt ducere ex qͦ mulier n̄fuit in culpa. vel qꝛ culpa p̄ceſſit ſponſalia. Iō obijci nō pōt. d. c. quē admodū. niſi ẜm Ugo. ſi tꝑe deſpōſationiscredebat eā eē virginē. ⁊ ame carnalē422copulā cōſtiterit ſibi eſſe cortupta: p̄teā dimittere. Idē ⁊ fortiꝰ dic de fornicatiōe ſpūali. Septio ſoluunt̉ ⁊ ſolutaſunt ſpōſalia qn̄ ſpōius vl ſpōia ꝯͣhitcū aliquo ꝑ verba de pn̄ti: vel ēt ꝑ verba de futuro. ⁊ ſequit̉ carnalis copula.Octauo qū īpubes ꝗ ꝯͣxit ſpōſalia venit ad etatē legitimā ⁊ petu abſoluivinculo ſpōſaliū: ⁊ dari ſibi lniam nubēdi alteri. extra de deſpō. ipu. c. de illis ⁊. c. a nobis. Ho. ēt addit nouumſ. ſi fama hēet ꝙ inter eos ſit canonitū īpedimētū: ⁊ de famia doceat̉. ex. eo.cū in tua ⁊ de ꝯſan. c. ij. de teſti. ſupereo. Et no. ꝙ in duobꝰ p̄dictis caſibusſoluūt̉ ſpōſalia ip̄o iure .ſ. qn̄ trāſit adreligionē ⁊ qn̄ ꝯtraxit matrimoniū cūalia. Qn̄qꝫ ēt in ſexto .ſ. ꝑꝑ fornicatione ſi fornicatio ſit notoria ẜm Hoſt.In ceteris vero caribꝰ ẜm hoſt. ſoluenda ſunt auctoritate ep̄i.¶ Quid ſi fiāt ſpōſalia ſub ꝯditione 10℟. aut ꝯditio eſt honeſta ſeu vtilis: vtputa. Accipiāte ſi parentibꝰ placebit.vl̓ ſi dabis. c. Et tūc exn̄te ꝯditiōe ſtatꝓmiſſio. Aūt eſt in hōeſta ⁊ tūc eſt ꝯͣbona mr̄imonij. Et tūc nō cōtrahunt̉ſpōſalia. aut nō eſt ꝯͣ bona mr̄imonij.vt accipiā te ſi furtū feceris: ⁊ tūc ſtatꝓmiſſio. Sed tollēda ent conditio.Tatutū. Pone ſtatutū cauet̓̉ ꝙ ꝗnō poſuerit domū ſuā in regiſtrocadat in penā. ⁊ nō audiāt̉ ī iudio. Titius nō poſuit ſꝫ alius. ita ꝙ ipſa onera ſoluunt̉. antitiꝰ ꝗ nō poſuit illā domū in regiſtro cadat in penaꝫ ſtatuti℟. ẜm Bar. in. l. cuꝫ ẜuus. de ver. ob. ꝙT. nō eadit in pena ſtatuti. qꝛ in penelibꝰ qͣꝫtū ad pene cōmiſſionē euitādinō refertꝭ ꝑ quem fiat dūmō fiat. vt. l. fipuella. C. ſi man. ita fu. ali. vn̄ ſi teſtetor mādauit fieri pictura vel monumētū ī certo loco ſb̓ pena ⁊ reperiat̉ illapictura vel momētū factū ſufficit qͣꝫtad penā euitandā lꝫ neſciat̉ per quemfaciū fuerit. Secus in quo ad lucrū cōſequendū. vide de hoc s. Emphis. §.lxiiij. ⁊ sͣ. legare. §. iiij. Eodem mododic in caſu. q. noſtre nō obſtāte ꝙ ſtiea 3
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten