dicia ſunt de tutore ſunt vera qn̄ ꝯſtatꝙ mercātiā facit noīe ꝓprio. Nā in eoſorte in dubio p̄iumeret̉ ꝙ noīe cōi. vtl. poſt mortē. ff. qn̄ ex fac. tu.14 ¶ Querit bar. ēt de alia. q. quotidiana. An fratres ſimul ſtando videant̉ꝯͣhere ſocietatē. Et ꝯcludit ꝙ qn̄ plures fratres ſtant ſimul. aut nullus negociant̉. aut alter negociat̉: alter n̄: autoēs negociant̉. Si neuter. nō pōt ītelligi eē ꝯcta ſocietas. lꝫ hereditatē inſimul teneant indiuiſaꝫ. vt. l. ex parte. §.filiꝰ. ff. famil̓. here. Si ꝟo vaꝰ negociatur alter nō. tūc ideꝫ ꝙ nō pōt ītelligiſocietas ꝯͣcta. qꝛ ex hoc ille ꝗ negociaret̉ videret̉ magis donare qͣꝫ ſocietatēꝯͣhere. Si ꝟo vterqꝫ negociat̉. ſiꝗdeꝫalter eoꝝ eſt pupillus cū eo nō ē ꝯctaſocietas. qꝛ hoc nō poſſet exp̄ſſe vi. l.vt i ꝯductoribꝰ. ff. ꝓ ſocio. Si vero vterqꝫ eſt maior. tūc puto ꝙ ſiꝗdē lucrumpoſuerūt in cōi: ex hoc inter eos preſumat̉ ꝯͣcta ſocietas: nō dico ſocietas oīum bonoꝝ ẜm ꝙ ꝗda vn̄r velle: ſꝫ ſocietas q̄ſtus illiꝰ mercātie tm̄ hec bar.Nō. tn̄ ad p̄dicta ꝙ caſu ꝙ vnꝰ fratride pecunia cōi mercat̉ ⁊ noīe cōi. ꝙ q̄tenus lucrū eſt cōe catenꝰ ⁊ dānuꝫ ẜmBal. Et hͦ ſi aggreſſus ē ſolita negociadiſcrete oꝑando. Secuſ ſi īſolita qꝛ tūcſibi ipuiet. l. ſi negocia. ff. de neg. geſ.Con. Bar. in. l. titiū. ff. de admi. tu.3 ¶ Quid de duobꝰ ſocijs altercātibꝰſuꝑ aliquo rei euētū p̄terito vel futuroputa. P. aſſerit mortuū talē dn̄ꝫ vel talē pͥncipe̓ vētuꝝ ad talē ciuitatē. jͣ. certū tp̄s. ꝙ ſiſ ecꝰ fuerit obligat ſe Martio datuꝝ. c. ita tſ̄i ꝙ ſi ita fuerit vt aſſeruit. ip̄e. M. ꝗ tenebat ꝯͣriū vice ꝟſateneat̉ ip̄i. P. dare. c. vtꝝ tale lucrꝝ ſitlicitū. ℟. Arch .ſ. ꝙ n̄. Sꝫ p̄t dici turpelucrū tāqͣꝫ ꝓcedēs ex auaritia ⁊ nullid̓ſeruiēs vtilitati. ſꝫ vāitati ⁊ ꝓdigaliiti. n̄ tn̄ in̄t d̓ neceſſitate r̄ſtitue̓. ſꝫ pauꝑibꝰ ē erogādū. vt aſſerit ſe audiuiſſeaꝑitꝭ. ⁊ hͦ magꝭ ex ꝯſilio qͣꝫ ex p̄cepto.Ortilegiū. quid ſit. Dic ꝙ eſt ars diuinādi ꝗ ꝓprie in malo accipit̉ ꝓvb̓ia vero in bono i. q. i. iudices. Et419hec ſors illicita. nec credēda. nec exerceda. xxvi. q. v. ſortes. qꝛ ẜm Dir. lib. iij.ti xij. lꝫ ſors nō ſit aliꝗd mali in ſui natn̄ ꝓhibet̉. qꝛ ꝑꝑ aſſiduitatē vtendi labūtur hoīes idolatriā. Et iō mala ē inſui vſu. ſic̄ ꝓhibet̉ iuramētū ne labat̉ īꝑiuriū. extra de iureiu. ⁊ ſi xp̄s. Et hocītellige ẜm antiqͣ tꝑa qn̄ nō erat ſors ꝓhibita ẜm Lau. ⁊ archi. ſꝫ hodie malaeſt exquo ꝓhibet̉. Nec ī hoc exemplūſeꝗ debemꝰ ꝙ Ionas vel Bathias dicat̉ fuiſſe electas ſorte. xxvi. q. ij. nō ſtatim. ⁊ capl̓is ſe. vl̓ ꝙ Ioſue ex p̄ceptodn̄i exquiſiuit ꝑ ſortē peccatuꝫ Achori. q. iiij. §. item peccato vel ꝙ Saul. deprehendit ſorte Ionathā comediſſe fauum mellis: qꝛ iſta ⁊ alia permittebātur ante euangeliū que tēpore perfectediſcipline ſunt eliminata. xxvi. q. ij. §.his ita. ergo illa illo tꝑe licita erant. q̄fiebant auctoritate diuina. vnde facietes excuſabantur a ſortilegio ſicut a rapina. xiiij. q. v. dicit. ⁊ ab homicidio.xxiij. q. viij. occidit. ⁊ ab adulterio. exͣde diuor. c. gaudemus. Item eſt alia ratio. qꝛ pͥuilegia paucoꝝ nō faciūt legēcōem. vt. xxvi. q. ij. nō exēplo. Nota tn̄gl. ſingularē. .xxvi. q. ij. in ſūma. que dicit ꝙ quedā ſunt ſortes licite ⁊ quedāillicite. Illicite ſunt que fiunt per magicas incātationes vel que fiūt ad exercēdas vanitates vel que fiunt ad inꝗrendū aliqua occulta. Licite ꝟo dicuntur que fint neceſſitas ca. vt ſi ꝯtētio eſſet de electione aliquoꝝ. ⁊ eſſet peritaſvtrinqꝫ in oībus. Exēplo. Mathie poſſunt fieri ſortes. vt in. d. c. nō exemplo⁊.q. v. non liceat. Cuꝫ .n. non ſupereſthumanū auxiliū. tunc recurrere poſſumus ad diuinū. xxij. q. ij. queritur. ⁊ indubijs ẜm leges ad ſortes recurritur.vt. ff. de iudi. ſed cū ambo. C. cō. de le.l. fi. in pͥncipio. ⁊ Aug. dicit quibuſdācū ciuitas eſſet obieſſa ⁊ dubitaret clerus ꝗ deberēt fugere ꝗ manere. ꝙ ſorteillud eſſet dirimēdū. hec gl. Et iō dicitIo. de ſan. ꝙ ad hoc ꝙ ſors ſit licitatria requirunt̉ .ſ. publica ⁊ cōis vtilitas. Irrefragabilis neceſſitas. vt .ſ. per
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten