ſocietatem ad hoc vt cāus ſit licitꝰ oꝫꝙ retineat in ſe ꝑiculuꝫ totiꝰ capital̓.Sꝫ vt dcm̄ eſt. sͣ. gl. xiiij. q. iij. in. c. pleriqꝫ. ē in ꝯͣriū q̄ vult ꝙ pōt fieri pactūin ꝯctu ſocietatis ꝙ ꝑiculū capital̓ ſitcōe. Et hoc etiā ſentit panor. i. c. ꝑ veſtras. de dona. inter vi. ⁊ vxo. et iō dicēdū ꝙ ſi tale pactū fiat tal̓r ꝙ medietas curat ad ꝑiculū recipiētis erit licitū. qꝛ ſi in fine ſocietatis nihil īueniretur niſi capitale ſolū. tūc diuideret̉ ẜꝫꝙ pactū factū eſt de ꝑiculo. qꝛ idē pactū qd̓ faciū eſt de dāno ītelligit̉ ēt delucro ⁊ ecōuerſo. vt iſti. ꝓ ſocio. §. illd̓⁊ dcm̄ eſt. sͣ. q. xvij. ⁊ ſequuntur cōiterdoct. Si. aūt tale pactū nō ſit factū. capitale totū ī fine erit tradētis vt dicitſan. Ber ꝗ ītelligit taleꝫ eē vſurariumqͣꝫtū ad lucrū illiꝰ ꝑtis q̄ nō ſubiacēt ꝑiculo. ſi tale pactū faciē ītēdit̉ ī fine ſinihil alid̓ eēt niſi capitale. ip̄ꝫ totū hr̄e¶ Trigeſimo q̄ro qual̓r diuidat̉ ſocietas nihil īter ip̄os eſt cōuētū exp̄ſſe. ℟.ẜm do. Ang. ſic eſt diuidēda. Si totuꝫſocietatis eſt. ccc. ego ꝗ poſui. c. primoextrahā illa. c. ⁊ poſtea reſidua. cc. diuidemꝰ iter me ⁊ eū ꝗ̄ poſuit oꝑas. itatn̄ ꝙ ꝗ pias ſocietati ꝯtulerit. vel pecunie. vel oꝑe. vel induſtrie. plus hēat. vtl. ſi n̄ fuerit. ⁊. l. ꝗd. n. ff. ꝓ ſocio. ⁊ hocarbitrio boni viri. Nec eſt veꝝ qd̓ dicūt quidā ꝙ ſimil̓r ille ꝗ ponit oꝑamdꝫ pͥmo extrahere tm̄ qͣꝫtuꝫ eſtimādūeſt ſua oꝑa. Sicut ille qui poſuit. c. Nāhoc nullo iure cauetur. qꝛ oꝑa dn̄is nihil aliud eſt qͣꝫ offm̄ diurnū vt. l. i. ff. deoꝑ. li. Immo oꝑa hoīs dr̄ fructus hominis eſſe. vt. l. ij. ff. de ope. pu. Ille exgo qui in ſocietate tm̄ oꝑam ponit nōdr̄ aliquid ꝯſiſtens in ſorte vel capitali poner̄. ſed ſolū fructū ſue ꝑſone. quifructus aut vſufructus ꝑſone correſpōder fructui aut cōmoditati illorum. c.ꝓ hoc facit. qd̓ dr̄ in. l. cū duobus. §. ſiin coennda. ff. pro ſocio. ⁊ hac opionēſecutus eſt Bal. in. l. i. C. ꝓ ſocio. ⁊ ſic ītelligi dꝫ ꝙ ſepe oꝑa alicuius propecunia valet. vt inſti. ꝓ ſocio i. pro cōmoditate ⁊ viufructū dicte pecunie.¶ Trigeſimoprimo. vtrū locās rē quā:xieſtimat hac ꝯditiōe ꝙ qͣlitercūqꝫ ꝑdat̉Iinidurſeu deterioret̉ vult recuꝑare eodē p̄cio1ijrē ſuā: an liceat. ℟. ꝙ n̄. ⁊ vr̄ fieri ī frauri fi.jdē vſuraꝝ. qꝛ res eſtimata ītercedit loco pecunie. ſi vero. §. qd̓ ait. ff. ſo. ma.Nec ē ꝟa locatio qꝛ locator rē ſuo periculo tradit ꝓ qͦ ꝯſtituit̉ ſibi merces.¶ Trigeſimoſcd̓o q̄ro: an rea empta 33ex pecunia cōi vel redacta ex rebꝰ cōibꝰ ſit cōis. ℟. Bar. in. l. ſi patruꝰ. C. cō.v. iudi. diſtīguit ꝙ aut emit ꝗs noīe cōmuni. aut noīe ꝓprio. aut dubitat̉ Primo ca̓u res ē cōis altero hn̄te ratū. vtlſi ego. ff. de ne. ge. Aut emit noīe ꝓprio. ⁊ tūc diſtīgue: aut emit de pecūiaꝓpria aut de pecunia cōi: aut dubitat̉.Prio caſu n̄ ē dubiū ꝙ res nō eſt cōisAut de pecc̄ia cōi. ⁊ tūc aut ille ꝗ ī recōi vēdicat ꝑtē erat maior: aut erat minor. Prio cau nihil peter̄ p̄t ī re: vt ibiScd̓o cāu aūt ille ꝗ emit nō erat tutorvel curator. ⁊ tūc idē vt. l. filie. ff. de ſoiꝯtma ſelu. Aut erat tutor vel curator. ⁊ tūc resefficit̉ cōis vt. l. ij. ff. qn̄ ex fctō tu. Autdubitat̉ ex qͣ pecunia emerit ⁊ p̄ſumit̉ꝙ ex ꝓpria. vt. l. ſi defunctꝰ. C. arbi. tuNec eſt ibi recurrenduꝫ ad ꝯiecturas.cuiꝰ ꝯditiōis fuerit artifex vel nō. Tertio cau pͥncipali qn̄ dubilat̉ cuiuſ noīeemeret. ⁊ in dubio p̄ſumit̉ emiſſe noīeꝓprio. vt. l. ⁊ magis. ff. de ſalū. Et ex p̄dictis apꝑet ſoluta q̄ſtio q̄ tota die occurrit de fcō: ſi vnꝰ ex fr̄ibꝰ cū pecuniahr̄ditaria mercat̉: ⁊ ex illis mercātijslucret̉: vtrū dē at alteri fr̄i cōicari. Naꝫpͥmo vidēdū ē ẜm bar. ibi vtrū hͦ fecerit noīe cōi. an noīe ꝓprio. Et ſi noīecōi. tūc lucrū eſt cōicādū. Si hoc nonapꝑet. tūc ſi ille frater nō erat tutor vl̓curator: lucrū dꝫ eē ſuū ꝓ priū vt. l. titiū⁊ meuiū. §. altero de admi. tu. ⁊. l. ſi patruꝰ. Sꝫ ſi erat tutor vel curator: tūc lucrū qd̓ facit ex pͥma mercātia emptadꝫ eē cōe. qꝛ mercātia illa fuit cōi tāqͣꝫēpta de pecūia cōi. Secꝰ ī lucro qd̓ facit ex reiteratiōe ēptionū. nā pecūia redacita ex mercātijs cōibꝰ. nō ē cōis. vtdr̄ ꝑ glo. in. d. l. ſi patruus. Et p̄dicta q̄