⁊ obe. ⁊ in glo. ⁊. c. ſciendū. ⁊ .xi. q. iij.ſi dn̄s ⁊ ſil̓ibꝰ. dicit tn̄ Tho. vbi sͣ. ꝙin his q̄ ꝑtiuent ad interiorē motumvolūtatis nō tenetur hō hōi obedire. ⁊hͦ veꝝ niſi opꝰ extriſecū n̄ poſſꝫ ꝑfecteꝑfici ſine applicatōe ai qꝛ tūc teneret̉applicare aīuꝫ ad ꝑficiēdū qd̓ p̄cipit̉.3 ¶ An aūt pape ſit obediēdū in oībus¶ Iteꝫ ꝗd ſi papa precipiat aliquidde quo veriſil̓r ſit futurum ſcandaluꝫan ſit ei obediendum.z ¶ Item ꝗd ſi papa precipiat nō obſtāte ſcandalo vult ſibi pareri.6 ¶ Itē ſi papa ſcribat ꝓ notorie indigno:an ſit ſibi obediendū.7 ¶ Itē ſi papa p̄cipiat alicui: vt det ſibi mulā ſuā vl̓ libros: an ſit obediēdūmaxīe ſi p̄cipiat ſb̓ pēa excōicatōis.z ¶ Itē an ius poſitiuū obliget quē cūſcandalo. de oībus hijs vide. sͣ. adulterium. §. primo.9 ¶ An āt papa poſſit indicere ꝯtinētiācerto generi ꝑionaꝝ eis inuitis. videsͣ. īpedim̄tū. xi. §. ij. ⁊ de hac ptāte pape vide ſingularia. jͣ. papa ꝑ totū.1o ¶ An aūt religioſi teneantur obedireſuis p̄latis ī oībꝰ. ℟. ꝙ aut prelaiꝰ p̄cipit aliꝗd qd̓ eſt ẜꝫ regulā aut. jͣ. aut. sͣ.ſupra regulā. Si prelatus precipit qd̓eſt ẜm regulā: ſic tenentur obedire. nedū ſi ſūt ẜm. regulā explicite. ſed ēt implicite. vt ſūt obſeꝗa cōitatis: ⁊ negocia ordīs ꝓmouēda. ſine ꝗbꝰ cōẜuarinō poſſet ordo regularis obẜuātie. iteꝫea q̄ faciūt ad regule pleniorē obẜuātiā: hec īplicite ſūt ẜꝫ regulā. ⁊ in hͦ cōcor. doc. Si āt precipiat p̄ter r̄gulā. vtq̄ in ip̄a nō ꝯtinētur. nec ad ꝯtenta inea expediūt. vel ordinantur. vel leuarefeſtucā: vel aliꝗd hmōi. ⁊ tūc ē duplexopi. vt dicit Pe. in quadā. q. quol̓. naꝫꝗdā dicūt ꝙ in grauioribꝰ. n̄ tenētur:ſꝫ verius vr̄ ꝙ nec in grauioribꝰ: necin leuibꝰ q̄ ſūt p̄ter regulā tenētur obedire qꝛ ad hoc nō hū aīum obligandi ſe. Ad hͦ facit. c. quē admodū d̓ iureiu. Si a̓t ſūt. jͣ. regulā ſic tenētur: vt reficere corpꝰ ⁊ hmōi. Si ꝟo ſūt ꝯͣ regula tūc aut prelatus pōt in tali preceptoregule vel prohibitiōe diſpēſare ꝯͣ qd̓precipit. ⁊ ſi ex rōnabili cā mouet̉ adid precipiendū tn̄r ei ſubditꝰ obedireqͣꝫuis videatur ſubdito ꝙ nō ſit rōnabilis: puta prelatus precipit ꝙ frāgatteiuniū: qꝛ probabil̓r preſumit de eiusdebilitate qͣꝫuis ſubdito videatur ꝙ ſitfortis. dꝫ in hoc iudiciū ſut ſupponereiudicio prelati ⁊ ei obedir̄: qꝛ ſepe euenit vt alij magis perpendant debilitatem alterius ex aſpectu qͣꝫ ipſemet quipatitur: ſiue ex inexperientia ſiue ex teruore. Sil̓r ſi dubitꝭ ſit an ſit ꝯͣ regulaꝫvel an poſſit diſpēſare: tenetur obedire. xxiij. q. i. ꝗd culpat̉. Si aūt ſit certuꝙ eſt ꝯ regule preceptū vt ꝓhibitionēin qua nō pōt diſpenſare p̄latus vel ſipōt clarū eſt ꝙ nō ex rōnabili cā illudp̄cipit ⁊ ſic nō eſt ei obediēdū. Sia̓t p̄latꝰ precipiat ea q̄ ſūt ſupra regulā tūcſi ſūt ad cautellā pcī ꝯmittēdi: vtputaprelatꝰ p̄cipit vt ieiunet in pane ⁊ aqͣ:qꝛ videt cū luxurioſū: ſic n̄ tenetur obedire: niſi qn̄ ꝟiſil̓r videt nō poſſe al̓reuitare peccatū. Si ꝟo ſūt que precipiūtur in penā peccati ꝯmiſſi ſic tenet̉vt. c. qm̄. de ſy. Si aūt in augmētū meriti: vt recipere martyriuꝫ: ⁊ hmōi: ſicnō tn̄r obedire. Et ſic loꝗtur. c. geſta.lxxiiij. di. vbi dr̄ nō poſſe īdici ſtrietioreꝫ vitā aliꝗbꝰ. De hoc vide ſingl̓ariasͣ. Lex. §. v. ⁊ dic vt ibi.¶ Utꝝ ſubditi ſeulares teneātur obe ridire ſuis dn̄is volētibꝰ eos ſubijcer̄ alteriꝰ dn̄io. ℟. ꝙ n̄: qꝛ n̄ p̄t hͦ ſacere ſineeoꝝ volūtae. vt. c. dilecti de ma. ⁊ obe¶ Utrū in oī obediētia ſint ītelligēde iraliqua ꝯditiōes. ℟. gl. i. c. ij. de voto. ꝙſic .ſ. ſi poſſibilitas adeſt. facit. c. q̄relaꝫ⁊. c. breui de iuretur. Et ibi habes andifficultas excuſet queꝫ ꝑiurio: ⁊ glo.ibi tꝫ ꝙ ſic. item admittit oēm rōnabilem cām vt no. pa. in. c. magine de voto. facit. c. ſi qn̄ de rep.¶ Utrū ꝯͣ obediētiā currat p̄ſcriptio ꝑ℟. ꝙ nō qꝛ ſꝑ ē ī mala fidē ſil̓r nec ꝯͣvotū. de hoc vide. jͣ. p̄ſcriptio. §. i.¶ Quid ſi dubitat ſubditus vtꝝ qd̓ 14p̄cipitur ſit ꝯͣ deū vel nō. ℟. dꝫ obedir̄
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten