poſuiſſet habitū religiōis: ⁊ quotidieieiunaſſet: exquo in illo interuallo nōſtetit ſub iugo obediētie: qd̓ eſt potiſſimum iter auſteritates regule ſed potius ſtetit in ſpiritu libertatis. ⁊ potuiſſet committere multa mala.30 ¶ Utꝝ nouicius poſſit eligi in p̄latū℟. ad abbatiā. vel p̄laturā religiōis eligi non pōt. niſi expreſſe ꝓfeſſus. Adep̄atū ꝟo dūmō al̓s ſit idoneus: eligipōt ēt nouicius. extra de elec. c. nullusli. vi. Que aūt ſit rō diuerſitatis interexpreſſe ꝓfeſſuꝫ. ⁊ tacite quo ad pͥmūcaſum. Dic ẜm Dir. qꝛ ꝓfeſſus expreſſe facit ꝓfeſſionē ſꝫ ꝓfeſſio tacite ſit aiure extra de regula. vidua. ⁊. c. i. eo. ti.li. vi. vn̄ magis nobile eſt qd̓ facit hōqͣꝫ illd̓ qd̓ ſibi fit. Sic̄ eſt magis meūqd̓ acꝗro me oꝑante. qͣꝫ quod hēo exalio. vn̄ ꝓfeſſio tacita ē iuris. ⁊ ſic abalio habita. Profeſſio ꝟo expreſſa eſthominis. quā hꝫ hō ex ſuo actu quehabetur ex regula quā ꝓfitetur. Et ſicexpreſſe profeſſus. pōt eligere ⁊ eligi.Sed tacite profeſſus pōt eligere ⁊ nōeligi. vt. d. c. nullus. ⁊. c. indēnitatibusde electis. lib. vi.z1 ¶ Utrū nouicius poſſit ordinari. ℟.ẜꝫ Ray. ⁊ Gol. nec prima tōiurā necaliquē minorē ordinē dꝫ recipere.z2 ¶ Utrū nouiciꝰ obligetur ad precepta regule. ℟. ꝙ non niſi eo modo qͦalij chriſtiani.Uptie. Utꝝ ſcd̓e nuptie ſint bn̄dicende. ℟. ẜm Panor. in. c. vir. extraeo. ꝑ tex. illū ꝙ ſi alter ex coniugibusfuit al̓s bn̄dictus non dn̄t cōiuges denouo bn̄dici. ⁊ ſic vr̄ ar. optimū. ꝙ cōiunx al̓s bn̄dicimus in pͥmo mr̄imonio. cōicat bn̄dictionē ſuā ſcd̓e vxoriUn̄ tex. ibi dicit ꝙ ſunt bn̄dicti. lꝫ alter eoꝝ tm̄ fuerit bn̄dictus ſicuti inſimili dr̄ de oleo bn̄dicto ⁊c. In ꝯͣriumtn̄ facit qꝛ maritꝰ cōicet vxori actiōesſuas. nō tn̄ paſſiones. Sed verior ratio vr̄ ꝙ cum iſta benedictio ſit cōismarito ⁊ vxori ⁊ exquo alter fuit bn̄dictus non dꝫ bn̄dictio iterari. qꝛ teraretur in ꝑſona al̓s bn̄dicta.¶ Quitd aūt ſi virgo ducitur in vxo 2rem a tranſeunte ad ſecūdas nuptiasan tale nuptie debeant bn̄dici. ℟. ẜmPanor. ꝙ non niſi ſubſit cōſuetudoquā papa ſcit ⁊ tollerat. ⁊ hoc procedit in ſacramentalibus. vt ad iducendam ꝯſuetudinem requiratur tacitꝰconſenſus pape. In alijs ſecus. vt dictuꝫ eſt. sͣ. Conſuetudo. Idem tꝫ Dir.li. i. vbi dicit ꝙ nō obſtat ſiquis dicatꝙ in dicto caſu benedictio cadit tm̄ſuper muliereꝫ quia quo ad hoc nonad imparia iudicantur nec mulier ſine viro benedicitur. Immo benedicitur propter fragilitatem. qꝛ viro copulatur. Ideo dicit. d. c. vir. ſiue vir ſiuemulier alias accepit benedictionē nōdebꝫ benedictio iterari. Cōmunis eſtenim vtriqꝫ nec vnus ſine altero eamreciper̄ poteſt. ⁊ ideo ſi alter eoꝝ ſcd̓oꝯtrahat non dabitur bn̄dictio qꝛ carobn̄dicta trahit ad ſe nō bn̄dictā. vt ſittota ſimul effecta per carnis copulamSꝫ de hoc dic vt dictum eſt ꝑ panor.¶ Quid ſi duo ꝯͣhāt mr̄imoniū ⁊ bn̄)dicātur ambo deīde an̄ ꝯſūmatū mr̄imoniū fertur diuortiū propter īpedimētuꝫ ꝯſanguinitatis vel aliud canonicū ⁊ vterqꝫ ipſoꝝ ꝯuolat ad ſcd̓a vota. nūꝗd bn̄dictio dabitur ī iſtis ſcd̓isnuptijs. dicit hoſt. ꝙ non: qꝛ bn̄dictioſpūalis eſt tāte efficatie ꝙ ſꝑ trāſit. niſiīueniat obicē ꝯͣrie volūtatis. extra debap. maiores ēt ſi priſū vel iocū fiatbn̄dictio. ergo ſemel recepta amitti n̄pōt. extra de diuor. qͣꝫto.¶ Quid aūt ſi duo ad ſcd̓a veta trāſe 4unt. ꝗ tn̄ nū qͣꝫ fuerūt bn̄dicti. ℟. Dir.ꝙ tales poterūt bn̄dici vt apꝑet expredictis. qꝛ nō eſt vis in bigamia. ſꝫ potiꝰ in bn̄dictōe ne iteret̉. Et vt hēas ſūmarie noticiaꝫ de predictis. dic ꝙ qn̄ſcd̓e nuptieſūt ſcd̓e ex ꝑte vtriuſqꝫ vl̓ex ꝑte mulieris tm̄. nullo mō dn̄t bn̄dici. ſi vterqꝫ vel ſaliē ml̓ier al̓s fuit bn̄dicta. Sed qn̄ ſūt ſcd̓e ex ꝑte viri tuncpn̄t bn̄dici. qꝛ aliquo mō ibi ẜuatur ſinificatio. qꝛ xp̄s ⁊ ſi habeat vnaꝫ eccuam tm̄. ⁊ ſic vnā ſponſam. hꝫ in̄ in