excipit. ⁊ idē dic circa iuramētū. Illudtn̄ papa nō relaxat ſine cā. vt notabil̓rdicit Inn. in. c. cū īter. de renū. ⁊ glo.in. c. qͣꝫto. de iureiu. Ex quo infert̉ ꝙ cūpapa ſine cā nō poſſit aliū a iuramento abſoluere. fortiꝰ nec ſeipſū. hec panor. Idem de voto ꝓ papa nō pōt diſpenſare in voto a ſe emiſſo. ⁊ ſi papahec nō pōt. multominus inferiores poterunt diſpenſare in iuramentis ⁊ votis a ſe emiſſis qꝛ nemo debet auctorizare in facto proprio.6 ¶ Qual̓r intelligit̉ illa auctoritas. xx.ij. q. v. c. iuramēti. ꝙ deꝰ nō facit dr̄iaꝫinter iuramētū. ⁊ ſimplicē loquelā. ℟.Pa. in ꝓhemio decre. dicit ꝙ deꝰ nōfacit dr̄iaꝫ inter illa duo qn̄ ſimplex loquela ꝯtinet ꝑfidiā vel mēdaciū. vt venit ad decipiendū. Et ſic ꝓprie loꝗturille tex: iuramenti vtputa qꝛ aliꝰ aliunde ſibi ꝓuidiſſet. niſi ipſe ei ꝓmiſiſſet⁊ hmōi. vel qn̄ ꝓmittens ex cā alia habebat illud facere ex debito.Uramentū. ij. De iuramēto vniuerſitatis ſiue alicuiꝰ ſocietatis. Aduertēdū eſt ꝙ qn̄ vniuerſitas alicuiꝰ ciuitatis vel collegij iuramento ſe obligauit⁊ iurātes iā mortui ſunt ſucceſſores faciētes ꝯͣ n̄ ſūt ꝑꝑ hoc ꝑiuri. nā obligatio iuramēti ē ꝑſonalis. ⁊ nō trāſit adſucceſſores. tenent̉ tn̄ ex qͣdam fidelitate adīplere qd̓ iuratū eſt.1 ¶ Qn̄ multitudo iurat aliquid facerevel nō facere. nūꝗd aliꝗbꝰ ꝯͣueniētibꝰpoſſint alij ꝯͣuenite. ℟. ẜm ꝟꝟ. Si abſolute ⁊ in oēꝫ euentū iuratū eſt ꝗlibꝫobſeruare tenet̉. Si ꝟo ſub ꝯditiōe vl̓ob determinatā cām puta ſi alij ſeruarent ⁊ hmōi nō tn̄r ꝗs niſi exn̄te ꝯditiōe. ar. extra de ꝯdi. ap. veꝝ. extra eo.ꝑuenit vn̄ ſi oēs alij vel plures nō ſeruent: in hoc caſu abſoluti vn̄r alij. Siꝟo pauciſūt ꝗ nō ẜuarēt. recurrēdū eſtad ītentiōeꝫ iurātiū. vꝫ ꝙ ſi intēdebātꝙ qͦcūqꝫ nō obſeruāte ipſi. nō teneret̉.Aut ſolū ſi multi eēt illi ꝗ nō ẜuarētEt ſi de īrentiōe neſcit̉. tutiꝰ eſt ẜuare.2 ¶ Quid aūt dicēdū d̓ iuramētis ſcholariū. vniuerſitatum collegioꝝ. ꝟbera269toꝝ ⁊ hmōi. ꝗ iurauerūt multa in eoꝝſtatutis ꝯtenta. an ſint ꝑiuri ꝯueniēdoPan. in. d. cle. i. de reg. diſtīguit. ꝙ autilli de vniuerſitate aut collegio iurauerūt ẜuare ſtatuta. aut ꝯtenta in eis. Primo cāu ſi ꝯͣueniūt collegial̓r. nō īcidūtin ꝑiurium. qꝛ tollūt ſtatutuꝫ. ⁊ ꝑ ꝯn̄stollitur iuramētū ſtatuto acceſſoriumSi aūt iurāt ſeruare ꝯtenta in ſtatutotūc incidūt in ꝑiuriū veniendo ꝯͣ. ſinecā rōnabili. Et hoc ītelligit Panor. inc. dilecto. de p̄ben. qn̄ iuraueret cōtētain ſtatuto ſeruare: nulla habila mentione de ſtatuto. viputa ſi dixerūt iuramꝰnō reciꝑe aliqueꝫ ꝗ nō ſit graduatus.Secꝰ ſi dixiſſent iuramꝰ nō reciꝑe aliquē ꝗ nō ſit graduatus. ſicut cōtineturin ſtatuto. qꝛ hoc caſu vn̄r iuraſſe ẜuare ſtatutū. Ideꝫ ſentit do. Car. in. d. cle.i. ⁊ dicit ꝙ nō ſolū exp̄ſſe. ſed ēt taciteremoueri p̄t. qꝛ tale ſtatutū obligat tanqͣꝫ ſingulos ⁊ nō tāqͣꝫ collegiū. ⁊ iō cōſulit ꝙ tales tollant ſtatutū anteqͣꝫ ꝯͣueniāt qͦ ſublato iuramentū ſublatū eſt.⁊ ita ẜuat̉. Sed ſi ꝯͣuenerint nō ſublato ſtatuto. adhuc ꝓbabil̓r vr̄ poſſe defendi. ꝙ intelligūtur deſtruxiſſe. Et ſicnō ſūt ꝑiuri. qꝛ cū poſſint tollere ſtatutū exp̄ſſe ergo ⁊ tacite ītelligunt̉ ſuſtuliſſe. exquo apꝑet d̓ volūtate ꝯͣria. Neceſt veꝝ ꝙ ſint ꝑiuri eo ipſo ꝙ incipiūtꝯͣuenire qꝛ iuramētū obligat ſingulos⁊ nō collegiū cū nō ſit ſuſceptibile ꝑiurij ar. extra de ſen. ex. romana. ī. vi. hācopionē vr̄ ēt ſentire Io. an. i. c. i. de hisq̄ fi. a ma. ꝑte. ca. Sed Io. de lig. in. d.cle. i. dicit ꝙ in pͥmo mēbro ꝯͣueniēdoēt collegial̓r incidūt in ꝑiuriū. Pa. aūtī. d. c. dilecto. dicit ꝙ hec maͣ ſemꝑ ſibifuit viſa difficilis. Et pro ꝯcordia dicitꝙ aut ſingulares de collegio iurāt ſeruare ſtatuta ſingl̓r. ita ꝙ habito reſpectu ad formā ⁊ ſubſtātiā iuramenti. potiꝰ ligat eos ſingul̓r. Et tūc ſublato ſtatuto collegialiter. nullū periuriū īcurrūt ꝯͣueniēdo. ⁊ hoc caſu intelligerempͥma opīoneꝫ verā. Exēplū. ſtatutū eſtvt nullus voceꝫ habeat niſi ſit matriculatus. Iurarūt ſinguli ſeruare ſtatutū
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten