Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
269v
Einzelbild herunterladen
 

Certe turamentū hoc caſu ꝯcernit obſeruantiā ſinguloꝝ. ſi collegiū deliberat tollere ſtatutū peccani ſinguli.poſſmodū ꝯueniēdo. Sꝫ ſi iuramen ſtringit eos ad obſeruādū collegialiter tūt hꝫ locū alia opio vt fine mētuꝑiurij poſſint ēt collegial̓r ꝯͣuenire rōnabili ſubſiſtēte Pone exemplū ī caſu. d. c. dilecto. canonici iurādo reciꝑe aliquē vltra numeꝝ ſtatutum iuramentū vr̄ hūiſſe reſpectuꝫ. vtēt collegial̓r recipiāt qꝛ nulli dubiū ſingulares non pn̄t ſingul̓r eligerecanōicos. vn̄ ex forma iuramenti poteris ꝯp̄hendere vtꝝ iuramentuꝫſtringat tm̄ ſingulos ſingul̓r an veroſingulos collegial̓r. Et ad ꝑpetuatiōeꝫſtatuti adhibeas hāc cautela: vt ſinguli iurēt ꝯtēta ſtatuto habita mētione de ſtatuto. Et vt iurēt ēt collegialiter ꝯͣueniēt. Subſiſtente poſtmo ꝯcernente fauorē publicum. pn̄tꝯuēire. vide de gl. noͣbilē. xi. di. ī his.Additio. Pro declaratiōe intusmae facienda ē diſtinctio bimēbris .ſ. ad ſucceſſoresfecerūt ſtatuta lꝫ iurauerit ẜuare ſtatuta ſuoꝝ p̄deceſſoruꝫ. Secundo quo adpͥmos fecerunt dicta ſtatuta. Et adſucceſſores dico ſi maior ꝑs obſeruat dicta ſtatuta. ēt ipſi ꝯueniendo vn̄r ꝯdēnādi: qꝛ ꝟiſil̓r cogitar̄ pn̄t ex aliqͣ ca̓ ltīa ſint abrogata talia ſtaiuta. Nec ob. iurauerit ẜuare dcā ſtatura. qꝛ dꝫ ītelligi obligauerit. ſe adobſeruādū ſtatutū abolita vel abrogata ⁊c. Quo ꝟo ad pͥmos: ad hoc vt incurrāt ꝑiuriū reꝗͥrit̉ vel maiorꝑs tollat talia ſtatuta collegial̓r ſaltemtacite: nec ſufficeret tollerēt ſingul̓rvel ꝯſenſus ſingulares. Ad hec faciunt no.. Cōſuetudo. §. xiij. in fi.4 Quid aūt dicendū de ſtatutis cōita: vel vniuerſitatū. aut collegiorū. ſeufraternitatū: ꝗdē ſtatuta multotiensſūt ꝯfirmata ab ep̄is: aut pͥncipibꝰ ciuitatū: vel terraꝝ. an̄ obſtāte hac ꝯfimatiōe poſſini ꝯͣuenire eo tn̄ vt dictū eſt. Aie ꝙꝛ ſi ſuꝑio ꝯfirmauit p̄dcāſtatuta ex certa ſcia cāe cognitōerſic iferiores abſoluere nec diſpēſare poterūt. al̓s ſecꝰ. Bar. tn̄ in. l. oīum. C. deteſta. vr̄ tenere idiſtincte: inferiorespoſſint ꝯͣuenire. Dicit .n. lꝫ teſtm̄ ſitfactū de ꝯſenſu pͥncipis tn̄ pōt reuocari ſine eius ꝯſenſ. Qd̓ faeit ad ſtatutaẜꝫ: ſūt ī ducatu ſpoletano ꝯfirmata ſuꝑiorē. Et ſic pn̄t ſine eiꝰ ꝯſenſureuocari. Adde tn̄ p̄dictis qd̓ no. pa. īc. acceſſiſſēt de ꝯſti ſtatuētes pn̄trecedere a ſtatuto ꝯfirmato a ſede apl̓ica vel alio ſuꝑiorē redire ad ius cōe obtēta alia lnia a ſuꝑiore. Et idē iꝫ3Bal. i. l. oēs ppl̓i. ff. de iu. iure. Sedbar. in. ꝯͣriū eſt in. d. l. oīuꝫ. Solet Pa.ſic ꝯcordare. aut ſtatutū cōcernit pͥncipaliter fauoreꝫ ſtatuētiū: ꝓcedit priaopio. ꝯfirmatio hꝫ viꝫ cuiuſdā pͥuilegij: cui pn̄t ſtatuētes tāqͣꝫ pͥuilegio renūciare. Si ꝟo ſtatutū cōcernit fauorēalioꝝ vel ius publicū. ita mere ipſos ſtatuētes: tūc ꝓcedit alia opīo qꝛexqͦ ſuꝑior ꝯfirmat: vr̄ diſpōnē facereſuā qꝛ oīa nr̄a facimꝰ ⁊c. Inferior ē tn̄p̄t tollere legē ſuꝑioris facit dcm̄ Inn.in. c. accedētibꝰ. de p̓nti. vbi dicit ſiſtatutū ꝯcernit pͥncipal̓r fauorē eccl̓ie pn̄t canōici exp̄ſſe. vl̓ tacute illi renūciare. Aliud notabile Pan. ſi ſtatuētes vel eoꝝ ſucceſſores veniūt ſciēter ꝯͣſtatutū. vident̉ tollere ſtatutū. Itavnſcū actū ꝯͣ ſtatutū factū: tollit̉ ip̄ꝫ ſtatutū. Idem Hoſt. Io. an. Quid aūt dicēdū de ſtatutis qͣrūdā 5terraꝝ. vt in rippia ianue. ꝑmittūt vinū aliu̓de apportatū vendi ī ſuoterritorio: qͣꝫdiū vinū illiꝰ terre īueniat̉venale tato vel tāto p̄cio. Et multotiens talia ſtatuta ſunt ꝯfirmata iuramēto an ſint obẜuāda.. ẜꝫ Monal. hmōi ſtatuta iuramenta ſūt illicita obẜuāda. ēt circūſcripto ſtatuto vel iuram̄to: talia obẜuare vl̓ faceintētiōe cōrrupta: illicitū ſit. Et vr̄rōnabile. Secꝰ at ſi aliqͣ bōa ītētiōe:ad bona reipublice. vt puta hn̄t vinavalde debilia corruptiōi obnoxia:lōgo tꝑe ẜuari pn̄t. Et ſi viua aliuꝫ