nem vel pietatem nō poſſunt ſibi remittere talia iuramenta vt ſi duo iurant tria pſalteria pro inuicē dicere.vel ſi piſcatores vel alij mechanici iurāt de lucro ſuo certā portionē preſtare fabrice eccleſie. vel ī alios pios vſuſvel ſi duo iurant ire vltra mare ⁊ ibideo militare poſſunt tn̄ ſibi remittere ꝙ ſimul nō vadāt. Si vero iurantſe facturos aliquid quod reſpicit commodū tꝑale: diſtinguitur: ꝙ aut p̄terillud iuramentū tenentur alias illudfacere aut nō. ſi tenētur p̄ter iuramētum alias illud facere: puta qꝛ carnifices iurāt nō vendere carnes īfectas ꝓſanis. Uel mercatores ꝙ nō ſophiſticabunt merces ſuas. vel ob ꝓlixioreꝫterminū carius nō vēdent: ⁊ tūc neq̄unt ſibi remittere. qꝛ ꝓpter ſalutē animaꝝ ſic iuratum videtur. Aut non tenētur ſine iuramēto ſeruare qd̓ iurātſꝫ ſolū ex iuramento. tunc diſtingue.Ant obſeruātia iuramēti ſpectat tm̄ad cōmodū vel incōmodū iurantiuꝫvt ſcribere librum ve domum edificare. ⁊ hmōi tunc remittere ſibi pn̄taut obligatio iuramēti reſpicit deumvel tertium. vt iuro tibi ꝙ dabo. x. petro. ⁊ tunc iuramētū quod tāgit deūvel tertiū remittere nō pn̄t. hec Dir.⁊ ē notabil̓ diſtīctio. Et facit ad ml̓ta18 ¶ Quid ſi vēditor iuranit nō venirecōtra venditionē: ⁊ nunc dicit ſe deceptum vltra dimidium iuſti precij: nūquid debet audiri. ℟. gl. in. c. cū cā. deemp. ⁊ vendi. dicit ꝙ ſi maior eſt nōauditur. Secus ſi minor: qꝛ per taleiuramentum non excluditur: niſi bn̄ficium etatis. non aūt ꝙ renunciet iuri cōmuni. vnde poteſt agere ad ſuꝑplementum precij vel ad reſcindēdūvenditionē: tale .n. iuramētum repreIentat eum maiorem: niſi iuraſſet remnon repetere vel precium eo ꝙ deceptus eſſet vltra dimidiam: qꝛ tūc vtraqꝫ via eſſet ei precluſa propt̓ iuramētum. Addit tamē Pau. ibiꝙ ſi mioreſſet enormiter leius: poſſet petere abſolutionē a iuramento etiā ſi interue268niſſent verba magis ſpecifica vt quiadixit ſe velle donare totū quod plusvalebat etiā in magna qͣꝫtitate. qꝛ inminore preſumitur deceptio. arg. l. fiquis. cū ſciret. ff. pro emp. Et idē credit dicēdum de maiore vt poſſit petere abſolutionē a iuramēto. rōne enormiſſime leſionis. ītelligēdo ꝙ nō donauerit quod plus valebat. qꝛ nō preſumitur in tanta qͣꝫtitate donatio. ſeddeceptio h̓ Pan. in. d. c. cū cā. vbi etiārefert Pe. de bellap. tenuiſſe ꝙ ꝑ taleiuramentum generaliter factū a minori. minorē excludi ab omni beneficio ſibi cōpetenti. ⁊ vide ibi. an reqratur ſpecifica mētio de tali beneficioad talē renuntiationem faciendā.¶ Quid ſi puella qͣ iurauit nō hēre 29regreſſum ad bona paterna. ſꝫ ꝙ eſſetdote cōtēta. an obſtāte iuramēto poſſit habere regreſſum. Dic ꝙ non. ſeddebet ſeruare iuramentuꝫ. vide. sͣ. dos§. iiij. Adde predictis quod ſingulariter notat Pan. in. c. non ſine. de arbi.vbi ponit iſtam regulam quam diciteſſe veriſſimam. ꝙ qͣꝫtūcūqꝫ iuramentum prohibeatur a quacūqꝫ lege etiācanonica vel diuina. tamen ſi non cōtinet in ſe peccatū. tenetur iurans obſeruare iuramentum. lꝫ peccauerit iniurādo. ꝓ hͦ facit. c. ⁊ ſi xp̄s. extra eo.¶ An aūt mulier que fecit donatio­ 3enem ⁊ iurauit non contrauenire: ſuꝑueniētibus liberis poſſit reuocare. Uide. sͣ. Bonatio. i. §. xxviij.Uramentum .i. Que eſt forma iurandi. Multe ſunt. Nam olim inteſtamento veteri aliter iurabatur: aliter in teſtamento nouo. Et ẜm Bon̄.in tertio. di. xxxix. duplex eſt modus turandi .ſ. per prepoſitionem. ꝑ. ⁊ ꝑ prepoſitionem. in. Que aūt ſit dr̄ia. dicitꝙ per. magis. dicit ipſam veritatemſub ratione teſtificantis ⁊ principiantis. Prepoſitio aūt. in. importat habitudinem diuine veritatis ſub rōne teſtificantis ⁊ exemplantis. vnde ẜm remidem eſt iurare in deum ⁊ per deum:⁊ dicere teſtis eſt mihi deus. Et iō pōt