ſdeꝫ nō promiſerit cum damno ſuo ⁊lucro alterius. Naꝫ gnal̓r ẜm Hoſt. ⁊Ber. ſi duo ſibi aliquid adiuicē iurauerunt vno non ſeruante: alius nō tenet̉.extra eo. ſicut. el. iij. niſi ꝙ iuratū eſt. eſſet in honorem dei vt ſi iurauimus ꝙdiceremus pſalterium ꝓ inuicem: velvt certam elimoſynam daremus.a2 ¶ Nunquid paganus ꝗ iurat ꝑ falſosdeos nō ꝯceſſos: teneat̉. ℟. ẜm Rai. ꝙcū iurauit pcm̄ ꝯmiſit in iurādo. Sꝫ ſimodo nō ẜuat fidē ꝓmiſſā addit pcm̄peccato. concordat. Tho. ⁊ addit ꝙ licitū ē acciꝑe iuram̄tū eiꝰ ꝗ ꝑatꝰ ē ꝑ faliosd̓os iurar̄: n̄ tn̄ lꝫ eū iducer̄ ad hoc.23 ¶ Quid ſi ꝗs audit aliquē iurare id:quod audiēs ſit falium eē. ℟. ẜm Rai.ſufficit audiēti: ⁊ tenet̉ vt idicet illis ꝙpoſſūt ꝓficer̄ ⁊ n̄ obeſſe ꝑiuro ſiue eucorripiēdo ſiue ꝓ eo orā. xxij. q. v. hͦ vr̄.24 ¶ Quid ſi ꝗs iurauerit nō reuelare ſecretū an indiſtite teneat̉ tenere ſecretū.℟. ẜm pan. de mente gl. in. c. ego. extraeo. ꝙ ſiꝗs iurauit nō reuelare ſecretuꝫdꝫ intelligi de honeſto ⁊ nō alteri nociuo ⁊ ꝙ tūc poſſū reuelare nō tn̄ oībus:ſꝫ illis ꝗ poſſum ꝓdeſſe pro hoc videtex. iūcta gl. ſingl̓arii. c. nerui. viij. di.25 ¶ Quid ſi cl̓icus furauit ſe ẜuaturumſtatutā in eccleſia ſua edita: ⁊ poſtea fitnouū ſtatutū. ℟. ẜm doc. in. c. cl̓icuꝰ. extra eo diſtīguēdo ꝙ ſi īſtatuto fuit apoſitū iſtud v̓dū. edita ⁊ nō edenda. ꝙtūc nō extendit̉ ad ea d̓ quibus nō fuitꝟiſil̓r cogitatū. Si āt nō fuit appoſitūiſtud v̓bū edita: ſꝫ ſimpliciter iurauitẜuar ſtatuta. Io. an. ⁊ clarius. d. Car.dicunt ꝙ tunc obligaretur etiā ad edenda. Quod non placet pan. quia propter periculū periurij iuramentū eſt grauis preiudicij ⁊ ſtricte interpretatiōisIō nō extendēdū imo potiꝰ rſtringendum vt nō cōprehendat etiam quodex lata verborum ſignificatiōe poſſetcomprehendere. hoc vuli Arc. in. c. neꝗs. xxij. q. ij. Poſſet tamē ſic diſtinigniquod aūt iſta ſtatuta q̄ poſtmodū fiūtnon ſunt multi preiudicij: ⁊ tunc excendit̉ turamētū ad illa. ar. in. l. fi. C. q̄ respig. ob. po. ⁊ ꝙ ibi no. qͣꝫqͣꝫ .n. ꝑ iuriuꝫſit in ſe grauiſſimi p̄iudicij: tamē d̓bemus attendere nō ad id quod venit acceſſorie ſed ad id qd̓ iuramentum obligat principaliter. Sic ad ſtatuta fiēdaque ſunt modici p̄uidici ſicut cuꝫ obligo bōa mea ſimpliciter veniūt ēt futura qꝛ in obligatione agitur de modicopreiuditio. Et hoc exp̄ſſe voluit. Gar. il. ſi ſtipulatus fuerim. §. cū ſtipulamurde ꝟb. ob. Aut ſūt grauis p̄indici ⁊ tūciuramentū ad illa nō extendit̉. ar. in. d§. cū ſtipulamur. ⁊ in. l. ſi mādauero. §is cuius. ff. mandati. ⁊. c. felicis. de penis li. vl. vbi hr̄ ꝙ publicatis bonis. alicuius ſimpl̓r nō veniunt bona futuraEt hoc propter grauitatem preiudicū.Et ſic reducitur ad cōcordiā cū. d. l. fi.Et hec notabis ꝙ ſi talis cl̓icus ꝓmiſitꝑ pͥus p̄ſtitū iuram̄tū ẜuare illd̓ ſtatutūqd̓ poſtea factū eſt iterum nō eſt obligatus ex iuram̄tō ẜm quoſdā. Sed pā.vbi. sͣ. ꝯcludit poſt dicta doc. ꝙ ſi poteſt cōſtare in foro aie vel iudiciali ꝙille intendebat nouiter iurare obligabitur de iuramēto ar. extra eo. ⁊ ſi xp̄s.Et ſic in dubio videtur ſatis voluiſſeiurare ſi expreſſit verbum iuro. vel cōſimile Idem intelligenduꝫ. deo qui ſitnouus ciuis alicuius ciuitatis ⁊ iuratſeruare ſtatuta.¶ Quid ſi aliꝗ dn̄i tꝑales vel cl̓ici: vl̓ 2cprelati iurant ſeruare ſtatuta ⁊ conſuetudines alicuiꝰ loci vel eccl̓ie ⁊ iter illaſunt aliqua illicita vel impoſſibilia. vl̓libertati eccleſiſtice obuiātia. ℟. ſi iurites hoc ſciuerūt: non debuerūt ſic generaliter iurare nec ſunt aliquatenushuiuſmodi iuramenta ſeruāda ſed ſolum: alia Sil̓r etiā ſi neſciūt non ſuntſeruāda. qꝛ nō tenētur ad illa. extra eo.contingit. lib. vi.¶ Utrum ille cui iurando aliquid ꝓ 27mittitur poſſit relaxare iuramentum.℟. ẜm Dir. vbi. sͣ. ꝙ aut quis iurat ſefacturum aliquid alteri quod pertinetad cultum diuinum. aut ad comoduꝫtemporale. Si iurat aliꝗd quod pertinet ad cultuꝫ diuinum. aut ad religio