fuerint ſub ſecute. vt. ff. de tu. do. ſtipulationē. Octauo ſi nō ī moderatū ꝗd p̄cepiat̉ a ſuꝑiore vl̓ ab arbitro. vt filios exheredare. vel vxorem expellere. d. c. quitauallis. vl̓ curiā prīcipis non itrare lerat cōſiliarius vl̓ aduocaiꝰ. exͣ eo. veniens. Pro hoc facit qꝛ iuram̄tū nō extendit̉ veriſil̓r ad nō cogitata. vt in. dcquemadmodū. nec obligat vltra conſeſum. facit. d. c. ꝗntauallis. ⁊. c. veniens.Et norat. Panor. in. c. cū. gr̄a de cōmo.Nono ſi facultas ſubſit. extra eo. c. q̄relā. ⁊. c. breui. vbi hētur ꝙ difficultas excuſat a ꝑiurio: lꝫ ẜm glo. ibi nō liberet avena cōuentōali. Decimo ſi iuraui tibireddere. c. libras vſqꝫ ad certum tēpusſb̓intelligitur niſi iudex interdicat. arg.extra de cenſi. ſignificauit. Undecimoſi iuro tibi reddere granum vel vinum⁊ hmōi ītelligitur eiuſdeꝫ bonitatis. ff.ſi cer. pe. cum quid. Duodecimo cū ꝗsiurat factum alterius: ſubintelligitur ꝙad hoc perficiendum bona fide laborabit. extra de ſpō. ex literis. el. ij. Tertiodecimo quādo iuro tibi fidelitateꝫ. velꝙ n̄ ero tibi ꝯͣrius: ſb̓ intelligitur niſi iꝰmeum: vl̓ meoꝝ petēdo: vel defſendendo extra eo. petitio. Quartodecimo ſb̓ītelligit̉ ſi ab illo cui iuraui fuero abſolutꝰ d. c. ꝗntauallis. Quītodēcio ſi vir⁊ mulier iurent ꝯͣhere: ſb̓ intelligit̉ nifialteri ꝗd turpe accidat ⁊. hmōi vi dcm̄ē: vl̓ niſi ꝑ alterū ſtet. extra deſpō. de illis. vel niſi ex mutuo ꝯſenſū īuicē ſe abſoluāt: ēt ſi eēt iurata. extra d̓ ſpō. c. ij.Sextodecīo ſi iuro tibi tāqͣꝫ regi vl̓ epiſcopo te d̓poſito n̄ obligor. Idē vr̄ ſi iutāqͣꝫ ep̄s iures mihi reſtituer pecūiā qͣꝫmutuami nā d̓poſitꝰ n̄ tenebe irs. Qd̓credo veꝝ ſi ī vtilitatē eccl̓ie pecunia ꝟſa ē. xv. q. vi. aliꝰ. Itē ſpāles ꝯditiōes n̄ſubintelligūt̉ in iuramēto ſi nō expͥm ātur: qͣꝫuis mente ꝯcipiāt̉. xxxij. q. vlti. c.vlti. niſi vbi lex expͥmit aliꝗd agi taciteiter ꝯͣhentes: tūc illud ꝓ exp̄ſſo habet̉.d. l. cū ꝗd. Et hec ꝟa ſūt ī ꝓmiſſorijs inramentis: ſꝫ ī aſſertorijs iuramētis nulla ꝯditio ſubitelligit̉. ⁊ d̓ tali loꝗt̉. d. c.vltimū. n̄ tn̄ dicit̉ iuramētū ꝯditionale26bqͣꝫuis oēs p̄miſſe ꝯditiōes ītelliganturff. de ꝯdi. ⁊ demon libro conditiones.¶ Quid auteꝫ ſit iuramētum ꝓmiſſo ī2rim vuel aſſertoriū. Dic ẜm Rai. ꝙ aſeriorium eſt cū furatur d̓ preſenti autd̓ preterito: puta ſic eſſe vel nō eē. Promiſſoriū ꝟo eſt d̓ futuro vt cum aliꝗsiurat aliquid ſe dicturum vel facturum¶ Pone quidam alij fecit iniuriā ⁊ ꝓ i3illa iniuria petebat̉ q̄dā iōma pecunie īiuditio: poſtea ꝯpromiſſerūt ī arbitrosꝑ iuramētū: ꝗ ꝯdēnauerūt eū. vt exiretciuitatē nec rediret donec alter duceretreuocādū: nūꝗd tenet̉ exire. ℟. ẜm dir.ꝙ nō. d. c. veniens. ⁊. d. c. ꝗntauallis: qꝛilla ē pena corꝑalis: q̄ eſt maior oī peccuniaria. ff. de his ꝗ ncta. īſa. ꝗd̓ ergo. §pēa. Et hic agebat̉ pecunial̓r. Sꝫ poneꝙ ꝯdemnauerūt euꝫ ne litigaret ꝑ ꝓcuratoreꝫ. nūꝗd pōt ꝯͣuenire. Hoſt. dicitꝙ ſic: qꝛ vius ꝓcuratoris ē valde nece ſſarius. ff. de protur. l. i.¶ Sꝫ pōe ꝙ ꝓcurator iurauit noīe 14dn̄i ⁊ ꝑiurauit an ipſe ꝓcurator ſit ꝑurus Dic ẜꝫ qͦſdaꝫ ⁊ bn̄ ꝙ is ꝗ tal̓r adiurā. ꝯſtituit̉ ꝓcurator nō eſt ꝑiurꝰ licetſciēter fl̓m iuret cā n̄ ītēdat p̄priā aīaꝫobligare: puniri tn̄ dꝫ cū ſit cooꝑatorperiurij: de offi. dele. c. i. Is tn̄ in cuiusanimam preſtatur incurrit periuriumEt hoc nota quia ſingulare.¶ Quid ſi iuraui tibi dare. x. ⁊ tu mi 15hi debes alia. x. nūquid poſſim cōpenſare. ℟. panor. in. c. ad nr̄am. el. i. extraeo. dicit ꝙ nō qꝛ iuramētū eſt obſeruādū in forma ſpecifica: nec ſufficit illudad implere in effectu. pꝫ ibi ꝑ tex. illluꝫqꝛ iurās tenet̉ priꝰ actualiter ſoluer̄: necſufficit compenſare qͣꝫqͣꝫ ꝯpēſatio ſit ſicta ſolutio. l. ſi peculiū. §. i. ff. d̓. ſta. li. Etdicit Panor. ꝙ doc. nr̄i cōiter ſentiuntqd̓ dictū eſt. Sed ꝯͣrium dicit ſenſiſſeBar. in. l. amplius. ff. rē. ra. ha. vbi ponit talē. q. Quidam tibi ꝓmiſit ſoluer̄certam quātitatē ⁊ hoc iurat poſtea cōpenſat tecū: nūquid ꝑ hoc ſit periurusEt cōcludit ꝙ no: nā cōditiones debētimpleri in forrna ſpecifica ſicut iuram̄tum vt in. l. ꝗ heredi. in pͥn. ⁊. l. meuiꝰ