Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
265v
Einzelbild herunterladen
 

ſcit. xxij. q. v. paruuli ⁊ ſe. Sꝫ votū religiōis nō tenetur ſtatim reuocarę cumſcit. ſꝫ tm̄ ad annū ⁊ die̓ ꝯͣdicere dūtn̄nō ꝯſenſerit. xx. q. ij. puella. Itē cl̓icusiurare nō debet nec ꝯpelli pōt niſi ī ſexcaſibꝰ. extra de elec. ſignificaſti. ꝗ ī hisꝟſi. ꝯtinent̉. Pax ⁊ fama fides: reuerētia. cautio dāni. Defectꝰ veri ſibi poſcūt magna caueri. Pro pace iurare lꝫxxij. q. i. oē. extra de iudi. nouit. Famaꝓ ꝓ fama ꝯſeruanda ꝑ purgatiōeꝫ lꝫextra de pur. ca. quotiēs. Fides: ꝓ fideretinenda ſi ſuſpectus eſt in fide de cōſe. di. ij. ego berengarius. Reuerentiaꝓ reuerentia ſeu obedientia exhibenda ſuꝑiori. xxiij. diſ. qͣꝫqͣꝫ. Cautio dāni:ꝓ dāno dato iurat̉. ij. q. i. in pͥmis. Defectꝰ ꝟ i ꝓ ꝟitate habēda vl̓ inꝗrendavbi alij deſūt. d. c. ſignificaſti. ⁊. d. c. oē.n Utrū ſiꝗs ſimpl̓r iuret ītelligat̉ aliqua ꝯditio. ℟. ẜm. Hoſt. multe ꝯditiones ēt ſi tacea̓tur intelligūtur. Prio intelligit̉. ſi de placuerit. Scd̓o ſi papeplacuerit. extra eo veniētes: qꝛ in oī iuramento excipit̉ auctoritas ſuꝑioris cuiuſcūqꝫ extra eo. ea. te. ⁊ ꝑꝑ h̓ Fed. ꝯſi.cxci. format hāc. q. Quidā cl̓icꝰ ſcholaris ī mīoribꝰ filiuſſa. exiſtēs ī ſtudio devolūtate pr̄is obligatꝰ ē ꝑ iuram̄tū nōexire diſtrictū bon̄. niſi pͥus ſolueret debitū. reuocatꝰ a pr̄e ad certā diē petitamīa a creditore ſed nō obtenta redijtad ꝑtem vel ep̄m nūꝗd ſit periuris. Etꝯcludit: ꝙ primo excuſatur ꝓpter p̄ceptū pr̄is ad qd̓ multipliciter ex lege filius eſt obligatꝰ ergo vr̄ ꝙ oīs obligatio ēt facta cū iuramēto ꝑ filiū. ītelligatur ſaluo iure pr̄is. ⁊ inter al̓s cōditiones qͣs hꝫ iuramētū iſta eſt potior ꝙin eo. ītelligitur ſaluū ius alterius. vtextra eo. c. cuꝫ ꝯtingat. ⁊. c. qͣꝫto. ⁊. d. c.veniētes. hinc ꝙ eſt filiuſfa. nō pōt vouere ſine ꝯſenſu pr̄is excepto vpto religiōis. ꝑ qd̓ ſoluitur pr̄ia ptās ēt cū iuram̄to. vt. xxij. q. v. c. pueri. Et lꝫ ille canon videat̉ loꝗ de īpuberibꝰ. Ideꝫ eſtd̓ puberibꝰ. nā ī īpuberibꝰ obligat etaſin puberibꝰ pr̄ia ptās. Et ꝯcludit. Fede. ꝙ iſte ſcholaris excuſaret̉ a ꝑiurio.ēt ꝑꝑ iuſſuꝫ ep̄i. Addit tn̄ ꝙ p̄dicta intelligūtur ꝟa vbi filius nō ꝓcurauit iereuocari. al̓s ſecꝰ. Tertio ſubintelligit̉ſi res in eodē ſtatu ꝑmāſerit. extra eo.quēadmodū. ideo ſi ꝗs iurauit acciꝑebertā ī vxo. ſi ipſa poſtmodū fuerit fornicata. vel ſuꝑuenerit lepra. vel alia infirmitas incurabilis. nō tn̄r obſeruareiuramētū. d. c. quēadmodū. Et ob hocBar. in. l. ꝗ ſeruū. de ꝟ. obui. determiathāc. q. Feci paceꝫ cū meo inimico ⁊ ꝓmiſi eū nō offendere. Hemū ip̄e fuit exbānitus Et ex forma ſtatuti ꝗs pōt ip̄une occidere eū. An eū occidēdo videarfrāgere paceꝫ. Oldra. determīauit ꝙ n̄ar. d. i. ꝗ ẜuū. iniuncta. l. ſi ſeruū. de ꝟ.obli. Idē tꝫ bar. Et ꝓbat hac rōne. qꝛꝓmittēdo nō offendere ītelligit̉ niſi lege ꝑmittēte. vt. l. q̄ro. §. inter locatoreꝫ.ff. de loca Iteꝫ qꝛ ita vr̄ facta pax .ſ. rebus ſic ſtantibꝰ. d. c. quē admodū. Idēvr̄ tenere Io. an. in. c. fruſtrat īmerc. dereg. tur. in. vi. Iteꝫ ꝓmiſiſti me nō offendere ſub pena. c. duca. Offendis ꝯſociū meū .i. ꝗ me infectat̉ gr̄ia defenſionis: vt nihilominꝰ tenearis ac ſi me offendiſſes de quo ꝑ Specu. ⁊ Io. an. intitu. de pace ⁊ treuga. Quarto ītelligitur. ſi ẜuetur mihi fides ſeu ꝓmiſſuꝫ. extra eo. ꝑuenit. Et ob hāc ꝯditionē dicitBar. in. l. ſi cū venerit. ff. pro ſocio. ꝙ ſiꝓmiſi nō diuidere ſocietateꝫ ītelligiturſi ſeruetur mihi ꝓmiſſum. Et addit ꝙiſta ꝯuentio hꝫ iſtaꝫ ꝯditōeꝫ. niſi ſociſit rixoſus vl̓ moleſtus. Qd̓ eſt vtiſe adq. ꝙ pupillus nō pōt ꝓuocare ad diuiſionē ſociū. vt. l. ſi pupilloꝝ. ff. de re. eorū. Qd̓ ītelligitur niſi hēat ſociū odioſuꝫ vel moleſtū. Et hoc etiā facit ad teſtatores ꝗ ſepe apponūt in teſtō. ꝙ fr̄esnō poſſint dundere. Intelligitur .n. ſubdictis ꝯditiōibꝰ. Et qn̄ hmoi ꝓmiſſiones obligēt. vide. sͣ. Fides: Quīto ītellgitur ſi res ſit honeſta ⁊ poſſibilis. d.c. quē admodū. ⁊. c. ꝗntauall̓. extra eo.Sexto ſi iuraueris mihi reddere pecuniā ſubitelligitur. ſi ego tibi numerauero. C. de nō nu. pec. l. īdubitati. Septioſi iuro dare tibi dotē ītelligit̉ ſi nuptie