ctoritate propria ꝯͣueniri. hec Monal.Biſpēſatio .n. reꝗritur in iuramēto licito: aut qn̄ dubiū eſt an ſit licitū. Sedvbi ꝯſtat ꝙ tale iuramētū eſt illicitumuulla reꝗͥrit̉ Diſpenſatio. Et ſatis vr̄ illicitū qn̄ eſt ꝯͣ caritatē ꝓximi. Pro hͦfacit ſingularis theorica Inno. in. c. venerabilē. de elec. ꝙ nō ſolū in temerarijs iuramētis: ſꝫ ēt in licitis ⁊ hōeſtispōt ꝗs venire ꝯͣ ꝓpria auctoritate: iſtāte neceſſitate: ſi ſuꝑior non poſſit adirixi. q. iij. āteceſſor. Ideꝫ putat ſi magnavtilitas ſpūalis hoc exigat. Sꝫ hoc vltimū nō plꝫ hō. qꝛ ꝓpter vtilitatē nō ēꝑiuriū cōmittēdū. Sꝫ. d. Car. plꝫ dcm̄Inno. qꝛ magna vtilitas eꝗꝑat̉ neceſſitati. vt no. ideꝫ Inn. ī. c. cū oēs de ꝯſti.Et hoc ēt plꝫ Pan. Er hoc qū īmineret talis vtilitas ꝓ qͣ ſuꝑior ip̄m ſi potuiſſet adiri ꝟiſil̓r abſoluiſſet a iuramēto. Idē tꝫ Dir. li. ij. De hac mā vide ſingularia. sͣ. alienatio. §. ix.7 ¶ Quid ſiꝗs qꝛ iurauit faceret aliꝗdqd̓ eſt veniale pctm̄: iō cōmittit illud℟. ẜꝫ Guil. Hug. notauit ꝙ talis mortal̓r peccat: nā īpia eſt ꝓmiſſio q̄ ſcelere adimplet̉. xxij. q. iiij. in malis. vt ſiꝗs ꝑꝑ hoc ꝙ iurauit ſnꝑflue comeder̄vel dicere v̓bū ocioſū: ſuꝑflue comeditvel loꝗtur ocioſe: talis mortaliter peccat nō qꝛ ſuꝑflue comedit: vel loꝗt̉ ocioſe: quod in ſe veniale eſt: ſed qꝛ trāſgreditur p̄ceptū in malis ꝓmiſſis ⁊c. quidā tn̄ dicūt vt. ꝟꝟ. ꝙ ſic trāſgrediēdonō peccat venial̓r. qꝛ p̄cta auctoritas n̄ītelligit̉ ita gn̓ͣal̓r ꝙ extēdat̉ ad malavenialia: qꝛ qͣꝫtū ad illa nō eſt p̄ceptūſed ꝯſiliū tm̄. Idem Gonal.8 ¶ Quid ſi iuramētū nō poſſit ſeruariſine iteritu ſalutis corporalis. an ſit. ſeruādū. pan. in. d. c. ſi ꝟo dicit ꝙ iuramētū nō eſt ſeruādū. qn̄ ſine iteritu ſalntꝭcorꝑalis ſeruari nō pōt hac rōe Sicutn. nō vꝫ iuramentū tendens in mortēalteriꝰ. xxij. q. iiij. c. i. ita ⁊ fortiꝰ nō dꝫvalere ſit tendit ī mortē ꝓpria. vt in. c.ſi nō lꝫ. xxiij. q. v. Gl. tn̄ in. d. c. ſi ꝟo. hͦītelligit veꝝ qn̄ directe vergit in mortēSecꝰ ſi occaſionaliter. Ponit exēpluꝫ265in vltrymōtano ꝗ iurat trahere morāde menſe auguſti rome. Nā ſic iuransdꝫ iuramētū ẜuare ẜꝫ gl. q̄ velit dicereꝙ lꝫ aliqn̄ ex tali mora ꝑꝑ ītemꝑiē aeris ꝯtingat vltramōtanis mors. tn̄ hocnō ſemꝑ accidit. Et ſic directe nō tēditad morteꝫ. ſꝫ ocaſiōal̓r. Sꝫ Io. an. an.dicit dcm̄ gl. verū: niſi ex iminente infirmitate. vel ꝯplexiōe iudicaret̉ ſic iurās moriturus ex tali mora: qd̓ eſt valde notandū. Et ꝓbatur rōne. nam exhis circūſtatijs iurmentū apparent temerariū iō nō eſt veriſimile ꝙ deus recipat tale iuramentū ꝑ qd̓ creatura incurrat mortē. Et ꝑ hoc dicere. ꝙ ſi aperitis medicis diceret̉ fratrē cartuſiē.ordīs nō poſſe al̓r morteꝫ euadere. niſiꝑ eſuꝫ carniū ꝙ nō obſtāte regula ſeuvoto deberet carnes comedere. Sicutenim iuramentū nō ligat ꝓpter ꝑiculū mortis ita nec votū cū paribꝰ paſſibus ambulent. ⁊ nota. in. c. i. ⁊. c. debitores. extra eo. ⁊.c. lꝫ. ⁊. c. magne. de voto. Fertur tn̄ ꝙ magiſter Rai. de villanoua ſūmus medicus fecit tractatū. inquo cōcluſit vitaꝫ poſſe reſtaurari ſineſu carniū. Dicit enim ꝙ vinū mediocre maxīe aromaticū: ⁊ vitella ouoruꝫmediocriter mollia: q̄ acutiſſima digeſtione cōuertūtur in laudabilem ⁊ multum ſanguineꝫ ſunt ad hec magis cōpetentia qͣꝫ carnes. Ex certe ſi hoc eſtverū ceſſat pͥmū diciū. Sed vbi ex circūſtātijs medici dicerent ꝯͣriuꝫ. ꝓcederet dictū meū. Item poſſet ꝯtingere ꝙinfirmo oua eſſent faſtidio. Iteꝫ ꝙ nōpoſſet illa capere vt plures exiſtūt quocaſu indubie illud eſſet tenendū. Namneceſſitas excuſat ab oī p̄cepto. vt in. c.ij. de obẜ. ie. ꝗ. panor.¶ An aūt iurans redire ad carcerem ꝗteneat̉ redire. Dic ẜꝫ doc. ꝙ carcer eratiniurioſus. hoc eſt ꝙ iniuſte detinebat̉n̄ tūr redire. Secꝰ ſi iſte. vide hūc caſūdiffuſſe. sͣ. accuſatꝰ. §. ij. ⁊. c. īcarceratꝰ¶ Qui ſūt illi ꝗ admittūt̉ ad iurādū 10℟. ẜꝫ dir. vbi. sͣ. ꝙ oīs ꝗ ē doli capax: ⁊talis ex iuram̄to obligatur ſꝫ vſqꝫ adxiiij. annos pater pōt reuocare qͣꝫcito
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten