Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
264v
Einzelbild herunterladen
 

pōt al̓r viuere niſi veniat ꝯͣ iuramē. tenet̉ illud obẜuare. qꝛ ſi a pͥncipio. fuiſtet iſte caſus. iuramentū fuiſſettemerariū. Et pōt ꝓpria auctoritateꝯuenire. qd̓ eſt notādū. Quarto iuramentū excludit opus faciēdū ex caritate. vt qn̄ iurat nihil ex caritate dabit tali. vel ꝗd ſil̓e. qꝛ eſt veriſil̓edeus recipiat talia. ip̄e mandet opera caritatis exerceri. iuramentū nondꝫ iniꝗtatis vinculū. extra eo. qͣꝫto.Quinto excluditur opus de generebonoꝝ. vt ꝗs iurat ita nunqͣꝫ eritep̄s. vel clericū. vel mōachꝰ vel celebrabit vſqꝫ ad menſem. vel ieiunabit peccatis ſuis in pane aquavel dicet pſamos. vel ieiunabit in licitis honeſtis vſqꝫ ad certuꝫtp̄s. Hu. tn̄ notauit. xxij. q. iiij. in pͥncipio. talia iuramenta .ſ. nūquā erittp̄s vel religioſus general̓r oīa ꝗbꝰiurat̉ aliꝗd qd̓ eſt mortale nec veniala. ſūt ẜuāda. Ideꝫ Gratianus. xxij. q.iiij. §. vl. Sꝫ Archi. lxxxv. di. florētinuꝫīprobat opi. illaꝫ tex. illū quē habetur iurauit nūqͣꝫ erit ep̄s. repellitur ab ep̄atu. Sꝫ pōt dici hoc noneſt. qꝛ iuramētū ſit obligatoriū. ſed qꝛmortal̓r peccauit temere iurando.aūt ſint due ꝑtes iniuſticie .ſ. facere ma declinare a bono. Sicut iuramen obligat ad faciēdū malū. ita necoblibat ad declinādo a bono. nulla ſit vtilitas in obſeruatiōe talis iuramenti. Et hoc dico ꝑꝑ obedientiaꝫ ꝑꝑquā ſi ſit faciēdū malū ē tn̄ dimittēdū bonū. cuiꝰ dimiſſio ꝯpēſat̉ bono humilitatis. ſeruatur ī obediētia.Preterea dn̄s ꝯſulat oꝑa ꝑfectiōisꝯͣ ius quodāmō eēt. ſi vellet occaſione iuramenti a talibꝰ aliꝗs abſtineretSexto excludit opus īdifferens piaītentiōe pro deo vel ꝓximo faciēdū. vtſiꝗs iuret loquet̉ Martino. vel intrabit domū eiꝰ. vel coquet adfurnū eiꝰ. vl̓ ad eiꝰ molēdinū molet vēdet ei reꝫ mīori p̄cio qͣꝫ taliſil̓ia. tenetur iurās ad obẜuātiā talis iuramēti ſi vult ꝯͣriū facere pia itētiōe ꝑꝑ deū vel ꝓximū. vel ſaltē ad follendū ſcādalū ꝓximi. ꝯͣ quē ſic iurauitUn̄ ẜm Monal. in pͥmis tribꝰ caſibꝰpōt quilibꝫ ſic iurās ꝓpria auctoritateꝯuenire ſꝫ īponēda eſt ei pnīa de temerario iuramēto. ī reliꝗs aūt tribꝰ qͣꝫuishmōi iuram̄ta ſint obligatoria īponenda ſit pnīa ꝑꝑ trāſgreſſiōeꝫ ipſo tāqͣꝫ mortali. expedit tn̄ ꝓpriaauctoritate ꝯͣuenire. niſi ꝑꝑ vrgēteꝫ neceſſitatē. ꝓpter reuerentiā ſacr̄i. tumꝓpter ſcādaliū ſimplicium. Ex p̄dictis decidit̉. an̄ valeat iu­ 6ramentū. qd̓ ꝗs p̄ſtat de fideiubendo alio. Io. an. dicit aut ſalus ꝓximi ꝑiclitatur niſi fideiubat̉. Et tn̄ctenet̉ ad obſeruātiā talis iuramenti qꝛiuramētū extenditur ad hunc caſūincogitatū. Et ſi tūc cogitaſſet. iuramē fuiſſet. temerariū. Et ſic obẜuan. Et hoc hꝫ pan. īdubitato in. c. ſiꝟo de iuretur. qꝛ in tāta neceſſitate tn̄rꝗs ſubuenire ꝓximo. lxxxvi. diſ. paſce.īmo pan. ſentit tale iuramentū nonobligat: vbicūqꝫ ꝓximus vere īdulgettali fideiuſſiōe. lꝫ ꝑiclitet̉ ſalus ꝓpriaēt tenēdo dare elemoſynā ſit inp̄ceptor niſi ī extrema neceſſitate. qꝛ lꝫfideiuſſio hoc caſu ſit in p̄cepto tn̄eſt de ꝯſilio: eſt opꝰ ex pietate facien̄.ꝑꝑ deū amorē ꝓximi. Sꝫ pōt ꝗsobligari. vt faciat oꝑa pietatisfectiōis: qꝛ eſt ꝟiſil̓e deus talia iuramēta recipiat ꝯͣ ꝯſiliū ſuū. Et ideꝫoīa dicēdū qn̄ ꝗs iurauit mutuarepecuniā eadē rōne. Et vr̄ inuere. Pa. in p̄dictis iuramentis iurās pōt auctoritate ꝓpria ꝯͣuenire exquo expreſſedicit talia iuramenta ſūt obligatoria. Ideꝫ vr̄ inuere gl. Rai. dicitpetēda eſt abſolutio a ſuꝑiore: hmōiiuramēta dꝫ de facili relaxare vel potins on̄dere obligatoria fuiſſe. Prop̄dictis facit ſingulare dcm̄ Gonal. īti. de iuramēto vbi facit regulā generaleꝫ vbicūqꝫ ꝗd iuratur faciendū velvitādū: qd̓ facere vel vitare circūſcripto iuramento eēt mortale vel venialeeſt ſeruādū hmōi iuramentū. ſꝫ pōt au