nō pōt al̓r viuere niſi veniat ꝯͣ iuramētū. nō tenet̉ illud obẜuare. qꝛ ſi a pͥncipio. fuiſtet iſte caſus. iuramentū fuiſſettemerariū. Et iō pōt ꝓpria auctoritateꝯuenire. qd̓ eſt notādū. Quarto cū iuramentū excludit opus faciēdū ex caritate. vt qn̄ iurat ꝙ nihil ex caritate dabit tali. vel ꝗd ſil̓e. qꝛ nō eſt veriſil̓e ꝙdeus recipiat talia. cū ip̄e mandet opera caritatis exerceri. ⁊ iuramentū nondꝫ eē iniꝗtatis vinculū. extra eo. qͣꝫto.Quinto cū excluditur opus de generebonoꝝ. vt cū ꝗs iurat ita ꝙ nunqͣꝫ eritep̄s. vel clericū. vel mōachꝰ vel n̄ celebrabit vſqꝫ ad menſem. vel ꝙ nō ieiunabit ꝓ peccatis ſuis in pane ⁊ aquavel nō dicet pſamos. vel ꝙ nō ieiunabit in licitis ⁊ honeſtis vſqꝫ ad certuꝫtp̄s. Hu. tn̄ notauit. xxij. q. iiij. in pͥncipio. ꝙ talia iuramenta .ſ. ꝙ nūquā erittp̄s vel religioſus ⁊ general̓r oīa ꝗbꝰiurat̉ aliꝗd qd̓ n̄ eſt mortale nec veniala. ſūt ẜuāda. Ideꝫ Gratianus. xxij. q.iiij. §. vl. Sꝫ Archi. lxxxv. di. florētinuꝫīprobat opi. illaꝫ ꝑ tex. illū ꝑ quē habetur ꝙ ꝗ iurauit ꝙ nūqͣꝫ erit ep̄s. repellitur ab ep̄atu. Sꝫ pōt dici ꝙ hoc noneſt. qꝛ iuramētū ſit obligatoriū. ſed qꝛmortal̓r peccauit temere iurando. Cūaūt ſint due ꝑtes iniuſticie .ſ. facere malū ⁊ declinare a bono. Sicut iuramentū nō obligat ad faciēdū malū. ita necoblibat ad declinādo a bono. cū nulla ſit vtilitas in obſeruatiōe talis iuramenti. Et hoc dico ꝑꝑ obedientiaꝫ ꝑꝑquā ⁊ ſi nō ſit faciēdū malū ē tn̄ dimittēdū bonū. cuiꝰ dimiſſio ꝯpēſat̉ cū bono humilitatis. q̄ ſeruatur ī obediētia.Preterea cū dn̄s ꝯſulat oꝑa ꝑfectiōisꝯͣ ius quodāmō eēt. ſi vellet ꝙ occaſione iuramenti a talibꝰ aliꝗs abſtineretSexto cū excludit opus īdifferens piaītentiōe pro deo vel ꝓximo faciēdū. vtſiꝗs iuret ꝙ nō loquet̉ Martino. velꝙ nō intrabit domū eiꝰ. vel coquet adfurnū eiꝰ. vl̓ ad eiꝰ molēdinū n̄ moletnō vēdet ei reꝫ ꝓ mīori p̄cio qͣꝫ tali ⁊ſil̓ia. Nō tenetur iurās ad obẜuātiā talis iuramēti ſi vult ꝯͣriū facere pia itētiōe ꝑꝑ deū vel ꝓximū. vel ſaltē ad follendū ſcādalū ꝓximi. ꝯͣ quē ſic iurauitUn̄ ẜm Monal. in pͥmis tribꝰ caſibꝰpōt quilibꝫ ſic iurās ꝓpria auctoritateꝯuenire ſꝫ īponēda eſt ei pnīa de temerario iuramēto. ī reliꝗs aūt tribꝰ qͣꝫuishmōi iuram̄ta n̄ ſint obligatoria nō īponenda ſit pnīa ꝑꝑ trāſgreſſiōeꝫ ipſorū tāqͣꝫ ꝓ mortali. nō expedit tn̄ ꝓpriaauctoritate ꝯͣuenire. niſi ꝑꝑ vrgēteꝫ neceſſitatē. tū ꝓpter reuerentiā ſacr̄i. tumꝓpter ſcādaliū ſimplicium.¶ Ex p̄dictis decidit̉ qō. an̄ valeat iu 6ramentū. qd̓ ꝗs p̄ſtat de nō fideiubendo ꝓ alio. Io. an. dicit ꝙ aut ſalus ꝓximi ꝑiclitatur niſi fideiubat̉. Et tn̄c nōtenet̉ ad obſeruātiā talis iuramenti qꝛiuramētū nō extenditur ad hunc caſūincogitatū. Et ſi tūc cogitaſſet. iuramētū fuiſſet. temerariū. Et ſic nō obẜuandū. Et hoc hꝫ pan. ꝓ īdubitato in. c. ſiꝟo de iuretur. qꝛ in tāta neceſſitate tn̄rꝗs ſubuenire ꝓximo. lxxxvi. diſ. paſce.īmo pan. ſentit ꝙ tale iuramentū nonobligat: vbicūqꝫ ꝓximus vere īdulgettali fideiuſſiōe. lꝫ n̄ ꝑiclitet̉ ſalus ꝓpriaēt tenēdo ꝙ dare elemoſynā nō ſit inp̄ceptor niſi ī extrema neceſſitate. qꝛ lꝫfideiuſſio hoc caſu nō ſit in p̄cepto tn̄eſt de ꝯſilio: ⁊ eſt opꝰ ex pietate facien̄.ꝑꝑ deū ⁊ amorē ꝓximi. Sꝫ nō pōt ꝗsobligari. vt nō faciat oꝑa pietatis ⁊ ꝑfectiōis: qꝛ nō eſt ꝟiſil̓e ꝙ deus talia iuramēta recipiat ꝯͣ ꝯſiliū ſuū. Et ideꝫ ꝑoīa dicēdū qn̄ ꝗs iurauit nō mutuarepecuniā eadē rōne. Et vr̄ inuere. Pa.ꝙ in p̄dictis iuramentis iurās pōt auctoritate ꝓpria ꝯͣuenire exquo expreſſedicit ꝙ talia iuramenta nō ſūt obligatoria. Ideꝫ vr̄ inuere gl. Rai. q̄ dicit ꝙpetēda eſt abſolutio a ſuꝑiore: ꝗ hmōiiuramēta dꝫ de facili relaxare vel potins on̄dere obligatoria nō fuiſſe. Prop̄dictis facit ſingulare dcm̄ Gonal. īti. de iuramēto vbi facit regulā generaleꝫ ꝙ vbicūqꝫ ꝗd iuratur faciendū velvitādū: qd̓ facere vel vitare circūſcripto iuramento eēt mortale vel veniale n̄eſt ſeruādū hmōi iuramentū. ſꝫ pōt au
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten