vult iudicare ⁊ ꝓpter hoc amittit aliquis ius ſuū. ℟. ẜꝫ Raimū. tenetur. reſtituere totā litis eſtimationē ei qui ꝓpter hoc eſt leius. xxiiij. q. ij. dn̄s. xxiij.q. v. admiſtratores.k ¶ Utꝝ iudex poſſit penam reo total̓rrelaxar̄. ℟. ẜꝫ Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. clxvij.duplici rōne impedit̉ iudex ne reuꝫ apena abſoluere poſſit. Prio ꝗdē ex ꝑte accuſatoris. ad cuius ius qn̄qꝫ ꝑtinetvt reus puniatur. puta ꝑꝑ aliqͣꝫ iniuriam in ip̄m cōmiſſā. ⁊ hmōi relaxationō eſt in arbitrio iudicis. qꝛ tenet̉ vnicuiqꝫ ius ſuū reddere. Scd̓o mō īpeditur ex parte rei publice ad cuius bonūꝑtinet ꝙ malefactores puniāt̉. Sed mn̄qͣꝫtū ad hoc eſt dr̄ia īter iferiorē iudicē⁊ ſupremū .ſ. pͥncipem. cui eſt plenarieptās publica cōmiſſa iudex .n. inferiorn̄ hꝫ ptātē abſoluēdi reū a pena ꝯͣ leges a ſuperiore ſuo īpoſitas. ſꝫ pͥncepsꝗ hꝫ plenā ptātē ī r̄publica. poterit reūlicite abſolue̓. ſi h̓ reſpublice viderit expedire ⁊ paſſus īiuriā voluerit remitte̓13 ¶ Utꝝ iudex poſſit penā diminuere℟. ẜꝫ Ho. reo ꝯuicto. ſi ī iure certa penā iueniat̉ illa imponi dꝫ. al̓s arbitrioſuo ꝯmittit̉. C. d̓ vi. pu. vel pri. l. ſeruos⁊ extra d̓ trāſ. c. fi. tn̄ ī humaniorē ꝑteꝫdꝫ ſēꝑ declinare. ⁊ ſic mitigar̄. maxīecū cā ſubeſt. puta qꝛ nō ex ꝓpoſito. ſꝫcaſu culpa ꝯmiſſa fuit. vel qꝛ iniuria effectū nō hūit. vl̓ ꝑꝑ etatē puerileꝫ autſenilē ⁊ hmōi. ⁊ hec ẜꝫ tho. miẜicordiaiudicis hꝫ locū ſolū ī his q̄ eiꝰ arbitriorelinquūt̉. adde p̄dictis qd̓ ſingul̓r dicit Panor. i. d. c. fi. ꝙ iudex pōt ⁊ dꝫ inpenis imponēdis interdū detrahere ſeueritati recedēdo a penis in iure ſtatutis ſi cā ltia ſubeſt. vtputa qn̄ multitudo delinquētiū ē ī ca. ⁊ ſic ſine ſcandalo plecti non pōt. idē vbi ſubeſt aliallegitima cauſa. vide gl. ibi.¶ Utꝝ iudex poſſit penam augere. ℟.augēda ē pena aliqn̄ ad terrorē aliorū ꝗ ꝓni ſunt ad culpā qꝛ multꝭ craſſatibꝰ opꝰ ē exēplō. ff. d̓ pe. l. aut fcā. §. fi.Quid aūt ſi dicat̉ iuAdditio.3dices ꝓui tibi videbit̉261aut ītelligat̉ de nuda volūtate. vel derōe regulata: Pan. in. c. canonū. de cōſti. dicit ꝙ iſta ꝟba ſicut eſtimaueris.ſi tibi placuerit ⁊ ſil̓ia īportāt arbitritboni viri: ⁊ nō ꝓpriam ⁊ nudā volūtatē vt ꝓbat̉ in. l. fideicōmiſſa. de le. iij. ⁊in. l. thays. §. ſorore. ff. de fideicō. li. vbitex. notabilis d̓ ꝟbo placet. Idē de hͦverbo ſi tibi videbit̉. Uel ꝓut tibi vlſūfuerit. Et p̄dicta faciūi ad ml̓ta. vndeq̄rit pan. ī. c. ſignificauit. de peni. ⁊ re.qꝛ ibi papa dixit archiep̄ꝫ debere ip̄onere pnīam ꝓut ſibi viſū fuerit: nunꝗd poſſit ad volūtatē ſuā pnīaꝫ īponere. ℟. ꝙ nō. nā ꝑ hoc v̓bū ſi tibi viſumfuerit. nō dat̉ libera ptās: ſed denotat̉boni viri arbitriū vt no. glo. in. c. ij. decor vitia. Et hoc no. qꝛ facit ad ſtatuta⁊ ad ml̓tas qōnes. idē dic ⁊ fortiꝰ dehoc v̓bo reliquo tue prudētie vel diſcretioni. in ſumma oīa verba exceptisiſtis volo. libet arbitriū plenū vel liberū. importāt arbitriū boni viri ⁊ faciunt ad qōnē q̄ nūc de facio accidit. ꝗdam mercator locauit quēdā factoreꝫꝗ factor petebat ſalariū ab eo. Mercator dixit ſibi nolle aliquid dare niſi ꝓut ſibi videret̉. ⁊ ita ꝯuenerūt. Acciditꝙ iſte factor gerens fideliter negociamercatoris in tꝑe inter eos ꝯuento: lucratus ē multa. Cōpleto āt tēpore conuento inter eos predictus factor petitmercedē ſuā. Mercator dicit ꝙ eſt cōtentus dare iuxta pacta facta: ⁊ vultdare ꝗd modicū. Eꝯͣrio factor dicit ꝙfidel̓r oꝑatus eſt in ſua negociatiōe: exꝑientia teſte: qꝛ multa lucratus eſt. ⁊ petit ſibi dari ſalariū iuxta morē pr̄ie ⁊ꝯſuetudinē mercatoꝝ. Mercator ex aduerſo rn̄det fuiſſe cōuentū inter eos ꝙdabit ſibi ſalariū ꝓut ſibi viſuꝫ fuerit.Querit̉ ꝗd iur̄. Rn̄ſio pꝫ ex p̄dictꝭ. nāhoc ꝟbū. ſi tibi viſū fuerit: vel ꝓut tibividebit̉. nō īportāt nudā ⁊ liberā volūtatem. ſꝫ importāt volūtatē rōne regulatā ⁊ arbitriū bōi viri. Et ſic iſte mercator tenebit̉ dare ſalariū honeſtū. ⁊ẜꝫ ꝙ alij factores hr̄e ꝯſueperūt. Ad hͦfacit lex. qd̓ ſi nolit. §. qꝛ aſſidua. ff. derr 5