Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
261v
Einzelbild herunterladen
 

edi. edic. Predicta ītellige ſi fuit dcm̄ſimpl̓r volo dare ꝓut mihi videbit̓. ſecus ſi addita fuiſſēt aliqͣ ꝟba que hūiſſent reſtringere illd̓ dcm ad nudā volim tatē: vt pn̄ta: ſi dixiſſꝫ nolo tibi dare aliꝗd certi: nec tm̄ nec qͣꝫtuꝫ: ſꝫ ſolūvt mihi videbit̉. nec volo alleges conſuetudinē ſalarioꝝ alioꝝ factoꝝ: vl̓ vteret̉ alijs ꝟbis ꝑ q̄ ꝯſtaret ꝙ vellet ſe reerre ad nudā volūtatē: qꝛ tunc ſecus.Nec ob. ſi dicat̉. nōne iſte mercator tenetur ſaltē ex caritate ⁊ eꝗtate dar̄ illiꝯpetēs ſalariū. dico ꝙ lꝫ de equitate teneat̉: nō tn̄ de neceſſitate ⁊ pōt ei diciPatere legē quam tu ipſe tuleris. Scienti .n. ⁊ volenti nō ſit dolus nec iniuria Predicta ēt faciūt ad caſuꝫ quotidianū. habet̉ .n. multotiens in regulis⁊ religioſorū ⁊ hmōi ꝙ p̄lati ſui pn̄tdiſpēſare ī ieiunijs: diſciplinis ⁊ alijscerimonijs ordinis ꝓut eis videbit̉.An debat intelligi de nuda volūtate:an ꝟo d̓ volūtate ſuppoſita rōni: ⁊ iuxta arbitriuꝫ vel iudiciū bōi viri. Ex p̄dictis. pꝫ rn̄ſio qꝛ dꝫ intelligi de volūtate reſtricta rōi: ⁊ iuxta arbitriū boniviri: ⁊ iō ſi diſpenſarent ſine cā peccarēt. Tertio p̄dicta faciūt ad aliā qōnēCōpromiſſū ē ī aliqͦs: ⁊ data ē ptās ꝓnūciādi ẜꝫ ꝙ eis videbit̉: vl̓ ẜꝫ prudētiā ſuā. an intelligat̉ vt iudicēt ꝓut voluerit: an ꝟo d̓ iudicio rōni ſuppoſitorn̄ſio pꝫ ex p̄dictis. hec no. qꝛ faciuntad multa.i6 Utꝝ iudex indiſtīcte poſſit cū bona ꝯſcīa ꝑtes reducere ad ꝯpoſitiōem℟. Pan. in. d. c. fi. refert Spe. dicere ꝙſi iura ꝑtiū ſūt ignota pōt. Si ꝟo iamſūt clara vt qꝛ ꝯcluſū ē ī cā. ⁊ ſic iudiciliquet ꝓ qͣ ꝑte dēat ferre ſnīaꝫ Spe. hͦdiſputatōi reliꝗt Sꝫ Io. an. dicit ꝙ niſi alique circūſtātie ſuadeāt: abſtineredꝫ a tali ꝯpōne: qꝛ n̄ dꝫ de iur̄ vniꝰ dare alteri ſine cā. ſꝫ ex circūſtātijs poſſethͦ face̓ ⁊ ceterꝭ paribꝰ magis dꝫ ſuadēactori vincēti: ꝙ reo abſoluēdo. rō qꝛſnīa ferēda ꝓ actore ē māſlāda executiōi ⁊ ī executōis actu poſſꝫ fieri lōgūlitigiū: q̄ rō ceſſai ex ꝑte rei tn̄ ī eo poſſet ſubeſſe cā: vtputa: qꝛ actor ē pecunioſus ⁊ paratꝰ appellar qͣꝫtū iura ſibi ꝑmittēt: dꝫ gͦ his ⁊ ſil̓ibꝰ cāis ꝯſideratisiudex abſtine̓ vl̓ reduce̓ ad ꝯcordiā. An aūt iudex dēat ſeꝗ ius vl̓ eꝗtatē. 1℟. ſpa. i. d. c. fi. ẜꝫ gl. dic̄ ꝙ ius ſēꝑ ē p̄ierꝫdū eꝗtati. ēt vult ꝙ ꝑꝑ eꝗtatē nonſcriptā: nō dꝫ iudex recede̓ a iure ſcripto: qꝛ nō dꝫ iudex velle clemētior legevideri: vt dicit tex. ī auc. d̓ iudi. §. o3. ſꝫdoc. faciūt tria mēbra. ꝙ aut neutꝝ ēſcriptū .i. nec ius. nec eꝗtas. ⁊ tunc iudex dꝫ ẜuare equitatē: vt ī. d. c. fi. Ad hͦadde notabile verbū Inn. i. c. i. de ꝯſti.qd̓ ſeꝗt̉ Bar. in. l. i. C. de. ll. ꝙ in his q̄relinquūt̉ arbitrio iudicis dꝫ ſꝑ ẜuareeꝗtatē. Aut alteꝝ tm̄ ē ſcriptū: ⁊ illd̓ ēẜuādū. Tertio aut vtrūqꝫ ē ſcriptū. Ettūc aut ius ē ſcriptū in genere. ⁊ eꝗtasin ſpecie: vel eꝯͣ ⁊ ſeruādū ē qd̓ in ſpēreꝑit̉ ſcriptū: qꝛ ſpēs derogat generi.Aut ābo. ſūt ſcripta ſpāl̓r: ſeu gn̄al̓r ⁊tūc cōiter tenet̉ ꝙ eꝗtas eſt p̄ferenda. Utꝝ liceat iudici iudicare ꝑꝑ ꝓba­ 18ta ꝯͣ ꝟitatē: quā ipſe nouit. ℟. Tho. ẜaſcd̓e. q. lxvij. dic̄ ꝙ iudex in iudicandomagis dꝫ ſeꝗ legitima documēta ꝑ inſtrum̄ta ⁊ teſtes ⁊ alia hmōi: qͣꝫ id ꝙip̄e nouit tāqͣꝫ ꝑſona priuata. ex hac tn̄prinata cognitiōe pōt iuuari vt deſtrictiꝰ diſcutiat ꝓbatōes īductas vt poſſiteoꝝ defectꝰ inueſtigare. Qd̓ ſi eas nonpoteſt de iure repellere: dꝫ eas in iudicādo ſeꝗ Dicit ēt Tho. ꝙ ſi aliꝗs quēſcit iudex īnocētē: falſis teſtibꝰ ꝯuincit̉vt occidat̉. ſi iudex nō p̄t īuenire occaſioneꝫ liberādi innoxiū. dꝫ eū ad ſuperiorē mittere iudicādū. Si aūt nec hͦpōt: n̄ peccat ẜꝫ allegata ferendo ſnīaꝫqꝛ nō ip̄e occidit eū: ſꝫ illi ꝗ eū aſſerūtnocētē. concor. Pe. ⁊ ray. Sꝫ legiſte ⁊canoniſte videtur ſentire ꝯͣriū. NamAng. ⁊ Imol. in. l. a diuo pio. ff. de reiudi. formant hanc. q. an iudex in criminalibus ſciens ſnīam iniuſtam exequi debeat. Et ang. indiſtīcte determinat ꝙ nō allegādo Inno. ita tenuiſſein. c. paſtoralis. de offi. dele. Sꝫ Inno.dicit diſtinguendum. aut talis ſentētia