ſubdilos collectare. Et qͣꝫqͣꝫ acciderepoſſit. ꝙ cā nō ſit decidibilis ẜꝫ ius canonicū. tn̄ hoc raro ꝯtīgit. iō ꝓuideatde ſuo qn̄ hoc ꝯtingit. Et hoc cōiter tenet̉ a doc. delegaꝰ tn̄ licite petit ſalariūꝓ aſſeſſore. dūmō fraudulēter n̄ faciat.5 ¶ An aūt ꝓ notorio poſſit aliꝗd petia delegato. pan. vbi. sͣ. dicit ꝙ ſic. vt ind. c. ſtatutū. §. notarios. Sed in ordinario poteſt dubitari. qꝛ ipſe prouideretſuis officialibus.6 ¶ An aūt iudex eccleſiaſticus. ordinarius: vel delegatꝰ poſſit recipere a partibus ſportulas ſicut pōt iudex. ſecula.ris Sportule dicūtur q̄daꝫ vaſa in quibus ſolent deferri munera iudicibus.⁊ qualia debeant eſſe iſta munera ſeuquāta nō eſt lega diffinitum pan. vbi.s. dicit ꝙ nec ordinarias nec delegatꝰpōt petere dictas ſportulas lꝫ tex. in. d.c. cū ab omni tm̄ loquatur de delegato. Sed eadeꝫ rō īmo fortior eſt in ordinario: cū bn̄ficia dentur eius vt iusreddāt qͣꝫ ſit in delegato. Gl. aūt in. d.c. ſtatutū dicit ꝙ ẜm leges delegatꝰ hꝫſportulas .ſ. duos aureos. in pͥn. ⁊ duoſin fi. vt i. d. auc̄. de iudicibꝰ. §. ne aūt: ⁊hoc ſi cā̓ maior ſit. c. aureis. Sꝫ ẜm iuscanonicū vt pꝫ ꝑ. d. c. ſtatutū. delegatꝰnihil dꝫ hr̄e. cū ſic geueraliter loquat̉.Iudex tn̄ delegatus pōt a ꝑtibus recipere eſculantū. vel ꝓculentuꝫ ex meraliberalitate oblatū: qd̓ paucis diebꝰ cōſumi poſſit. d. c. ſtatutū. Idem tn̄ pōtdici de iudice ordinario ſeculari. vt nihil recipiat a ꝑtibus. cū ꝑꝑ iuſticiā tenendā hēat ſuas ꝓuiſiōes pōt tn̄ ⁊ ipſe reciꝑe eſculētū ⁊ poculētum eo modo vt dictum eſt.7 ¶ Quid aūt ſi iudex zelo ꝯſcīe reſtituit qd̓ ſibi aꝑte datū fuerat: ⁊ ꝑs ei donatnūꝗd pōt retinere. Gl. in. d. c. ſtatutū. credit ꝙ ſic. qꝛ hoc ibi nō ꝓhibeturſicut nec alia bona donare ꝓhibetur.Et eſt rō qꝛ aliud eſt in remiſſiōe: alid̓in donatiōe. Remiſſio .n. facilius p̄ſumitur fraudulenter fieri qͣꝫ donatio. qꝛfaciliꝰ remitteret ꝗs multa ꝙ donuretpauca. Sc ſil̓e. n. ad. l. ycll̓. l. ſed ſi ego260vbi dr̄ ꝙ ſenatuſcōſultū vellianū mulieri itercedenti ſecurrere voluit. nō donāti iō qꝛ facilius ſe obligat mulier qͣꝫalicui donet. Hoc tn̄ ītelligendū dūmōꝯͣctus iſte fraudem nō fiat. qꝛ cūc noncredo iudicem abſolutum.¶ An aūt delegatꝰ pape delinquēs in slegatiōe ſua poſſit ꝯueniri corā ordinario loci Legiſte hāc. q. tractauerūt. inaucͣ. qua in ꝓuincia. C. vbi decri. agi.oꝫ. Et Io. an. in. c. fi. de reſcriptis. ⁊ idēPan. ibi. Et ꝯcluſio ẜm euꝫ eſt hec ꝙaut delegatꝰ delinꝗi in ꝓcedēdo ⁊ tūcqꝛ ſolū delinꝗt ꝯͣ papa in parēdo mandatis eiꝰ nō pōt ꝑ aliū inferiorē puniri. Aut delinꝗt ꝑuerſe agendo: ⁊ tuncpōt puniri per ordinariū loci qꝛ nō cōuenitur vt delegatꝰ. ſed vt crioſus. SꝫIo. an. dicit ſe nō credere ꝙ pendenteca̓ corā eo poſſit ꝯueniri corā ordīariorſalteꝫ vbi īpediret̉ ꝓcedere ī cā ſibi delegata. Nā reſpectu illius cāe dūtaxateſt maior ordiario. vt in. c. ſtuduiſti. deoffi. lega. Ho. tn̄ in iū. dicit. ꝙ rōne peccati poterit puniri ꝑ ordinariū. panor.aūt in. c. prudentiaꝫ. de offi. deleg. concludit ꝙ aut ꝗritur: an ordinarius poſſit cōpellere delegatū ad exequendumEt eſt dicendū ꝙ nō: qꝛ nō ſpectat adeius offī ſꝫ pape. Aut q̄ritur: nōquidordinarius poſſit eū punire rōne peccati: qꝛ ꝯtempſit exeꝗ mādatum ſuꝑioris. Et pōt dicit ꝙ ſic: qꝛ hoc cāu nonpunit eū vt delegatū. ſed vt per ſeuerāteꝫ in crīet ⁊ ſic ceſſat maioritas. Dicittn̄ gl. ibi. ꝙ quis nō tenetur exequi delegationem ſibi iniunctaꝫ per papā cūgraui dāno reruꝫ ſuarum ſiue cā ſit cōmiſſaⁱ cum clauſula īpotentia ſiue ſimpliciter. vt dicit pan. qꝛ nō eſt veriſil̓eꝙ papa velit arctare d̓legatū ad exeentionem mandati cū graui periculo reifamiliaris. Sed ſi appareret de preciſaintentiōe pape: tūc fectꝰ. Dici ēt ibi gl.ꝙ delegatus ꝗ dꝫ ꝓficiſci. extra domicilū ſuū: pōt a pͥncipio petere expēſasa ꝑtibus. Hoc ſimitat pa. qn̄ iudex eētīpotēs ꝙ n̄ poſſet ſuis expēſis itinerar̄.¶ Quid ſi iudex iniuſte iudicauit. ℟. 9rr 4