ꝑtis ⁊ dato partis aſſenſu excludit̉ cōtumatia Hāc opi. putat Pan. veriſſimā. adducit opiimū ſil̓e. nā iuramentū ꝑti p̄ſtitū pͥncipal̓r obligat d̓o. d̓ iureiur. ſi debitores. ⁊ tn̄ ſi ille ī cuiꝰ fauoreꝫ iurat̉. obligationē remittit: non indiget iurās aliqͣ abſolutiōe: qꝛ deus vr̄etiā remittere. cū ad vtilitatē alteriꝰ iuramētū acceꝑit ad hoc deſpō. c. ij. ſecꝰſi pͥncipal̓r iuret̉ ꝯtēplatōe dei. nā tūcetiā papa nō remittit ſine cā d̓ iureiur.c. qͣꝫto. ita in ꝓpoſito iudex excōicat infauorē partis. ſi ꝑs vult differe terminū: ēt iudex videt̉ differre velle. cū nihil aliud agat iudex. niſi vt partes adꝯcordia reducat. l. i. §. p̄t aut quis. ff. d̓no. ope. nū. ⁊ ꝓ hac opinione vr̄ caſusexpreſſus in. c. i. de loca.39 ¶ Quid ergo dicemus ſi aduenienteſcd̓o termio. iſte debitor nō ſoluat creditori. ꝗ terminū ꝓrogauit ſine ꝯſenſuiudicis tn̄ cū hoc pacio ꝙ nō ſoluat intermio ꝓrogato. ꝙ ſit excōicatꝰ. an terminꝰ videat̉ ꝓrogatus cū acceſſorijs.⁊ an iſte debitor ſit excōicatus: dic ꝙnō: exqͦ terminꝰ fuit ꝓrogatꝰ abſqꝫ cōſenſu deī iudicis ⁊ hoc determīat bal.in. l. tale pactū. §. ꝗ ꝓuocauit. ff. de pac.dicens ꝙ excōicatio nō pōt naſciex ꝯͣctu. ſed ſolū naſcit̉ ex ſnīa. Sꝫ tale. pactū appoſitū ꝙ reincideret in eandeꝫſnīaꝫ nō eſt ſnīa. ⁊ hoc dictū bal. ītellige qn̄ tale pactū eēt appoſitū ꝑ debitoreꝫ cū ip̄o creditore extra ſnīaꝫ abſolutiōis qꝛ tūc nō reuiuiſceret ſnīa excōicationis. nec eſſet excōicatꝰ. ſi nō ſolueret. Sꝫ ſi tale pactū vel ꝯditio apponeretur in ſnīa abſolutiōis ꝑ ipſū iudiceꝫtunc certe dicendum eſt ꝙ reincideretin ſnīam excōicationis. c. ſignificauit⁊. c. ad reprimendā. de off. or.40 ¶ Excōicatus qui cōtēnit ſnīaꝫ ſeruare ⁊ ingerit ſe cōioni fideliū etiaꝫ ſiſnīa forſitan erat iniuſta ſit iuſta ſcilicꝫꝓpter ꝯtēptuꝫ. ⁊ pōt iuſte excōiari. xi.q. iij. §. cū ergo. ⁊ talis etiā tardius abſoluetur. xi. q. iij. ꝗ iubente. vnde talibꝰconſulendū eſt ꝙ ⁊ ſi ſciant iniuſtamſnīam ip̄am diligenter obſeruēt.¶ In quibus caſibus ſentētia excōi­ 41cationis nulla eſt ipſo iure. ℟. in ſeptēPrimus ē ſi ille. qui tulit eam nec habebat de hoc poteſtatē. vt qꝛ non erateius iudex. xi. q. iij. ſnīa. vel erat publice excōicatꝰ ⁊ hmōi. xxxiiij. q. i. audiuimus. Scd̓us qn̄ eſt lata poſt appellationē ltiam. Tertius qn̄ ꝯtinet intollerabilē errorē. Hij duo caſus habenturextra eo. per tuas. In quibꝰ caſibus ille qui eos proponit etiā ſi nō petat abſolutionē. dꝫ audiri. vt. d. c. ꝑ tuas Sed⁊ ſi ad cautellā petat abſolutionē. nondꝫ negari qͣꝫuis aduerſarius eius vl̓ excōicator ſe opponat niſi diceret euꝫ excōicatum pro manifeſta offenſa qꝛ tūcdabitur ſic dicēti termines. viij. dieꝝ. ⁊ſi ꝓbauerit non abſoluetur niſi preſtetemendaꝫ vel det cautionem de parendo iuri. ſi offenſa dubia ꝓponatur. Sitamē pendente probatione pro .ſ. illiꝗ ſic fuerat excōicatus dꝫ euitari in illis omnibus. que vt actor iudicijs: attētauerit. extra iudicium vero in officijspoſtulatiōibus. electiōibus ⁊ alijs liisactibus debet admitti. extra eo. ſolet. li.vi. ꝙ ſi appellationē ſuꝑ hoc non fuerit ꝓſecutus vt debuit infra tēpus ſtatutum a iure vel a iudice. ⁊ ip̄e fuit excōmunicatus nominatim ⁊ expreſſe lapſo dicto tempore debet denunciari ⁊tam in iudicialibus qͣꝫ extraiudicialibus actibus remoueri. donec de ipſiusſententie docuerit nullitate extra eo. lꝫli. vi. Quartus caſus eſt quando aliꝗsexcommunicaret maiori excōmunicatione illos ꝗ excōicato ꝑticiparēt nōin crimine. ſed in locutione ⁊ in alijscaſibus in ꝗbus īcurritur minor excōicatio ⁊ rō eſt ẜm doc. qꝛ nemo dꝫ excōmunicari. niſi ꝓ peccato mortali. ⁊ iōiſti participantes in locutionē ⁊ hmōide ſe non peccāt mortal̓r niſi poſt monitioneꝫ. Et ideo talis lnia non vꝫ niſip̄miſſa trina monitōe. vel vna ꝓ tribꝰ⁊ niſi expͥmant̉ noīati ipſi admonēdiextra eo. ſtatuimꝰ ⁊. c. ꝯſtōnē li. vi. ꝗdātn̄ ad predicta dant duas reſtrictionesnā Ab. ⁊ Io. an̄. ꝓut recitat Pa. in. c.