ceteras de re iudi. ⁊ Pan. ibi. Quodaut ſnīa ꝯtinet cām falſam ⁊ tūc autcā eſt notorie falſa ⁊ īpoſſibilis. ⁊ tūcnon tꝫ ſnīa etiaꝫ ſi ſit excōicatiōis. exemplum ſi iudex condemnauit ve excōicauit ennuchum. vel infantem. qꝛpregnantem reddidit monialem. autcauſa notorie eſt ſalia. ſꝫ nō ipoſſibilis. vtputa iudex cōicauit aliquem qꝛſpoliauit eccleſiā cū incēdio. ⁊ notorie cā eſt falſa: non tn̄ impoſſibilis qꝛhoc potuiſſet facere. ⁊ arch. in. c. venerabilibꝰ eo. titu. li. vi. dicit taleꝫ ſnīaꝫvalere. ⁊ loꝗtur in excōicatōe. ⁊ furtepotuit moueri: qꝛ iura in nullitate excōicationis loquūt̉: qn̄ in ſnīa fuit expreſſus error: ītollerabilis. ⁊ hāc opinionē tꝫ gl. ſaltē in excōicatiōe. i. d. c.per tuas. Sꝫ. d. an. tꝫ ꝙ ſnīa excōicationis notorie falſa nō vꝫ ꝙ iuſta ſnīaſuſtinet̉ ꝑꝑ p̄ſūptionē iuſtitie q̄ caditſuper dubio. c. cām de re. iudi. Secusdicit in cā māifeſte falia. ⁊ hoc putatveriſſimū. Pan. nō ob. ꝙ iura in excōicatiōe faciunt mentionē de expreſſione erroris intollerabilis: qꝛ dico ꝙiura illa dicūt cā exemplificandi ſuꝑnullitate. ⁊ ea que dicūtur cā exemplinō ſtrigūt regulā. nā exp̄ſſio errorisinducit nullitatem: qꝛ apꝑet notoriaiiuſtitia. Idē ergo vbi factū eſt re ip̄anotoria iniuſtū: vt in caſu noſtro. ⁊ n̄reiert ꝗd ex eꝗpolētibus fiat. Idē tꝫpa. in. c. ab excōicato. de reſcriptis. ⁊no. p̄dicta qꝛ faciūt ad multa.35 ¶ Et nūꝗd ſi debitor īpotēs ad ſoluēdū. īpotētia notoria in ciuitate: qꝛnihil penitus in bonis hꝫ: excōicaturꝑꝑ debita an teneat talis excōicatiorDici pōt ꝑ p̄dicta ꝙ nō nec qͦ ad deūnec quo ad eccl̓iaꝫ: vt alias diſputatūſuit ꝑ quēdā Archidiaconū vide tn̄ꝙ no. d. an. ī. c. Pͣ. ⁊. G. d̓ of. dele. vbiq̄rit. an. ſnīa liget īpotētē. ⁊ diſtinguitꝙ aut ꝯſtat de mēte iudicis ꝙ voluerit ligare in oēm caiū. ⁊ tūc erit ille ligatꝰ. lꝫ ſuerit īpotēs. aut ꝯſtat de mēte iudicis ꝙ noluerit ligare ī caſu impotētie ⁊ n̄ erit ligatꝰ Aut dubitatur79de mēte iudicis. tunc excōicatio ligatſaltē quo ad nos: lꝫ fuerit īpotēs. Sꝫquo ad alios effectus. puta vt ille puniatur: tūc ſnīa n̄ ligabit. Sꝫ qͦ ad primū mēbroꝝ huiꝰ diſtīctōis pa iꝫ oppoſitōdicēs ꝙ ſi ꝯſtaret de mēte iudicis. ſnīa ꝯtineret ītollerabilē erroē. ⁊ſic eēt nulla. vide ēt ad p̄dicta notabile. d. Fe. de ſe. in ꝯſi. ſuis ꝙ ſi ſnīa excōicatōis fuit lata gn̄aliter. puta ꝯͣ n̄ſoluētes cēſuꝫ. vel ꝗd ſil̓e. illa ſnīa nōligabit: niſi ſoluere nolētes: nō aūt impotētes. qd̓ plꝫ pa. qꝛ v̓ba gn̄alia dn̄tītelligi ciuiſi mō ar. i. l. ſi cui. ff. de ẜui.⁊ in. l. qd̓ dicimꝰ. ⁊ in. l. ratū. ff. de ſol.¶ Quid ſi ep̄s vel iudex p̄cipiat ali 36cui. vt det alteri ſuos libros: vl̓ domūvl̓ hmōi. ſi nō d̓derit. ſit excōicatꝰ nūꝗd dare tn̄r. ℟. dir. li. iij. ꝙ n̄. Sꝫ agatcū ſuꝑiore: vt abſoluat̉ etra eo. ſacro.⁊ ille ꝗ ꝯſuluit ei ꝙ n̄ det: nō īcidit incanonē maioris excōicatiōis: qꝛ n̄ cōicat in crie ſi nō obedit. In minorē tn̄excōicationē īcidit. qꝛ ea ẜuare dꝫ ētſi ſit iniuſta. xi. q. iij. c. i.¶ Quid āt ſit ꝯtēnere. dic ẜꝫ Ste. ꝙ 37ꝯtēnere: ē mādatū n̄ curar̄. xi. q. iij. excellētiſſimꝰ. Qn̄ āt ꝑꝑ ꝑticularē cāꝫ īducit̉. n̄ dr̄ ex ꝯtēptū peccar̄: niſi ex eadē cā frequēt̓ iteret delictū ẜꝫ zab. incle. i. de ſepui. ⁊ ſic ꝯtēnere ꝓprie dr̄:qn̄ n̄ ꝑꝑ aliquā cāꝫ ſꝫ ſolūmō qꝛ n̄ vl̓tp̄cipiēti parere. Secꝰ ſi faceret ex iranegligētia vel hmōi.¶ Quid ſi iudex p̄cipiat alicui debi 38tori ꝙ ſoluat. jͣ. certū terminū: alioꝗnſit excōicatꝰ. vtꝝ creditor poſſit terminū ꝓrogar̉. ℟. Inn. ⁊ ho. dn̄t ꝙ n̄ p̄tꝓrogar̄ qͣꝫtū ad ſnīaꝫ excōicatōis. niſi iudex ꝯſētiat ꝓrogatōi. ⁊ tc̄ ſi adueniēte ẜo termīo n̄ ſoluerit. erit excōicatꝰ qꝛ terminꝰ vr̄ ꝓrogatꝰ cū ſuis acceſſorijs ar. ff. d̓ p̄ca. l. ſꝫ ſi manēte. Sitn̄ ꝑs ī prīo termīo reputat ſibi vt ſatiſſem̄ ceſſat tota excōicatō. vid̓ doc. d̓hͦ ī. c. p̄terea. el. ij. d̓ ap. nā. d. an. an̄ factū dic̄ tenēdā opi. Inn. ⁊ hō. Sꝫ pſcm̄ vr̄ ꝯͣriū dd̓m Et dic̄ ꝙ ſibi ꝟiorvr̄ alia opio. qꝛ iudex vr̄ ſulminarem m
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten