qd̓ in dubijs extra eo. reſtringiūt dicctos tex. qn̄ ꝗs excōicat participantesexcōicato a ſe. Secus ſi excōicat ꝑticipantes excōicato ab alio: vtputa fecitep̄s hanc ſnīaꝫ. Excōico oēs participātes excōicato ab archiep̄o: vel a papatūc enim hec ſnīa lꝫ forte ſit iniuſta: tꝫabſqꝫ alia monitione canonica. ⁊ hocclare vr̄ ꝓbariª. d. c. ſtatuimus. ibi excōicatis ab eo. Hoc ēt caſu nō vꝫ ſnīaſuſpēſiōis vl̓ īterdicti. niſi p̄miſſa monitione canōica. vt ī. c. ſtatutū. eo. ti. li.vi. Scd̓o aliꝗ limitāt p̄dicta. ⁊ dicuntꝙ dicta decretalis ꝯſtōneꝫ ſolū hꝫ locū qn̄ ſingulares ⁊ noīate ꝑſone excōmunicāt̉: qꝛ tūc reꝗͥrit̉ mōitio ſpecial̓Si aūt gnal̓r ferret ſnīa. tūc dicūt ſufficere generalē. ⁊ ſic adhuc remanentatiqua iura. Sꝫ gl. ī. d. c. ꝯſtōne. dicitꝙ tutius eſt dicere ꝙ hodie in genereexcōicatio ī ꝑticipātes ferri nō poſſit ⁊ſic ſb̓latū ē qd̓ dr̄ ī. d. c. qd̓ in dubijs.42 ¶ Quid aūt dicatur noīatim monitivide. sͣ. excōicatione. xxxviij. §. ix.43 ¶ Que āt dicat̉ canonica mōitio. ℟.gl. in. d. c. ꝯſtōnē. ꝙ tribꝰ mōis pōt fieri: vtputa iudex dicit Bonemꝰ te proprima. Quia finita monet ſcd̓o ꝓ ſcd̓aQuia finita monet tertio ꝓ tertia. interdum vna monitione facit tres ſic.Bonemꝰ te ꝙ vſqꝫ ad talē diē. pro talē ꝓ ẜo talem ꝓ tertio interdū vnā tm̄dat dilationē. Gonemꝰ te ꝙ vſqꝫ adtalē diē ꝓ prio ſcd̓o ⁊ tertio ꝑēptorio acōione talis abſtineas. Et hoc vltimocaſu ē īteruallū īter mōitionē ⁊ ſnīam⁊ ẜm gl. ibi ſuꝑ v̓bo ꝯpetētia .ſ. īterualla iudex arbitrat̉ ꝓ ꝑſonaꝝ ⁊ negocijqͣlitate. Et niſi facti neceſſitas al̓r ſuaſerit ⁊c. vt qꝛ partes ſunt ad rixā vel arma parati: vel hmōi. Quītꝰ qn̄ p̄lati īterdicūt ſuis ſubditis ne exponāt ſuisſuperioribus: aut apl̓ice ſedis legatisvel iꝗſitoribꝰ ſtatū ſuaꝝ eccleſiaruꝫ ſiue mōaſteriorū. ⁊ de hoc ferrēt ſnīamexcōicatōis extra d̓ offi. ordi. qꝛ pleriqꝫli. vi. ſecꝰ cū ꝗs ſupponit ſe ꝓtectioniromāe eccl̓ie n̄ tn̄ appellat ex ſimplicitate exͣ de app. ad audiētiā. hec aſten̄.180Septimus cū excōicatio fert̉ ꝯͣ aliquēpoſtqͣꝫ iter arripuit ad papā extra deappel. dilecti. el. ij. ī tex. ⁊ ī gl. ⁊ hoc intelligit̉ ẜꝫ Ber. qn̄ pꝰ litē motā iuit adcuriam. Secus ſi an̄. hec Aſten̄.¶ Utꝝ excōicatꝰ obliget ſibi aliquē 44ꝯͣhendo. ℟. ho. dicit ꝙ n̄. Sꝫ ꝟius vr̄qd̓ Inn. dicit .ſ. qd̓ oēs ꝯͣctus initi cuꝫexcōicato n̄ ſolū ignorāter. ſꝫ ēt ſciēter⁊ ēt durāte excōicatione tenēt. ⁊ ex eisꝗdē agitur ꝯͣ excōicatū. Ipſe aūt durāte excōicatione agere non pōt poterittn̄ poſt abſolutionē: ēt de ꝯͣctū inuto dūerat excōicatus. xij. q. iij. qm̄ multos. ⁊extra eo. ſi vere. ⁊ conclude ẜm cōiterdoc. modernos: prout recitat Pan. in.d. c. ſi. vere ꝙ valent ꝯͣctus ſuper tēporalibus initi cū excōicato ꝓ hoc. d. c.ſi vere qd̓ loquit̉ indiſtīcte. Itē quia ꝯͣctus eſt de iure gentium. excōicatio vero de iure poſitiuo. Item communionon prohibetur in odiū contractus. q̄caſu procederet opinio Hoſtien̄. ſedin odium ipſius excōicati.¶ Utꝝ excōicatus poſſit intrare eccle 45ſiam. ℟. ẜm Rai. Excōicati excōmunicatione maiori: ſiue occulti ſiue manifeſti non debent intrare eccl̓iam qͣꝫdiuſunt excōicati. Quod ītellige ẜm. ꝟ̓ ꝟ.ad orādū: ſiue dū agūtur ibi diuina officia. Sed ad audiendū predicationeadmittūt̉. qua audita ſtatiꝫ exeant extra eo. rn̄ſo. vbi dicit Panor. ꝙ extracaſum predicationis nō licetꝭ excōicato ingredi eccleſiā: lꝫ Bar. brix. tenuerit oppoſitum. Idē dic de interdicto⁊ ſuſpēſo ab ingreſſu eccleſie. ar. xxx.iij. q. iiij. vir cū ꝓpria. Secūs ſi ſuſpēſus eēt ab offō tantum: vel interdictusa ſacramentis eccleſie: quia tunc poſſet orare in eccleſia ⁊ ibi audire diuīaIdē tꝫ Hoſt. in ſūma dicens ꝙ nullomodo excōicatus debet intrare eccleſiam qꝛ nec interdictus. qd̓ eſt minushoc facere debet. De conſuetudine tn̄praua intrant eccleſiā excōicati: dummodo non celebretur ibi. Sꝫ hoc nunqͣꝫ ſit ſine peccato. Et qd̓ deterius eſtintelligitur de excommunicato tamin m 4