Iudicis qui voluit ꝙ nō prius incidatin excōicationeꝫ qͣꝫ appellatio fuerit interpoſita. ergo ipſaꝫ excōicationeꝫ nōcēſibimꝰ p̄ceſſiſſe. nō ob. qd̓ ſcd̓a dr̄. ꝙexcōicatio fundat̉ ſuꝑ ꝯtumacia nō ſuper appellatiōe: qꝛ dico ꝙ ante appellationē nulla ꝯtumacia eſt ꝯmiſſa: cūnō dicatur apellare. ſed appellare vellevel dato ꝙ aliqualis ꝯtumacia p̄cederet. illa tn̄ ꝯtumacia eſt facto appellationis ānexa ꝑ iudicā. vnde an̄ factumꝯpletū nō dꝫ in penā īcidere ẜm Butriū. ſꝫ ꝑꝑ ꝯfeſſores ſimplices dari pōtalia. ℟ clarior que tn̄ in effectu cōcordat cū opinione Bu. q̄ eſt Hoſt. vꝫ ꝙſi appellatio eſt iuſta nō tꝫ ſnīa. ſi vero eſt friuola: tꝫ ſnīa. ⁊ hoc dꝫ per ſuperiorē iudicem determinari.20 ¶ Quid ſi iudex dicat. Excōico te ſitalē elegeris vel huiuſmodi. ℟. dir. li.iu. ꝙ in his ſēquenda eſt intentio excōicantis: que ſi fuit vt tm̄ poſt electionem ſit excōicatus: tunc tenet elecito.Sed facta electione incidit ſtatim inexcōicationē. Si aūt apparet ꝙ de intentione excōicātis n̄t ꝙ velit ꝙ ſit excōmunicatus ſimul cū electionem faciet de facto: tūc electio non tenebit ⁊excōicatid tenebit. Et idem vr̄ ſi de intentione excōicantis dubitetur: q qͣꝫcito verba electionis ꝓfert. erit excōicatus ⁊ electio non tenebit. Penetrabilior eū eſt gladius dn̄i .ſ. ſnīa excōicātiōis. qͣꝫ factū hominis .ſ. electio:21 ¶ Cū iudex dicit. excōico illū: vel ſil̓iavba: intelligit̉ de excōicatione maioriextra eo. ſequē. ⁊ ideꝫ dicēdum creditaſtē. qn̄ iudex aggrauādo ſnīaꝫ excōmunicat aliquē cum ꝑticipantibus ſibi. Et lꝫ quidā dixerint hoc eſſe reſtringendū ad illos ſolos qui participantin crīe tn̄ credit ꝙ extēdendū eſt ad ꝑtic pātes in cibo locutiōe: ⁊ ſil̓ibus ar.extra eo. qd̓ in dubijs al̓s nō eēt aggrauatio ſnīe: cū ſine hoc aggrauatiōe ꝑticipātes in crie maiorē excōicationē incurrūt. extra eo. nuꝑ. Per hāc aūt aggrauationē nō credit ꝑſonas exceptasx. q. iij. qm̄ multos ligari: niſi hoc a ꝓ178ferente ſnīam exprimat̉: ſed illos ſolosqui ante hmōi aggrauationē: excōicationē minorē incurrebāt ex hmōi ꝑticipatione ar. d. c. qd̓ in dubijs. ⁊. c. ꝯſtitutionē. ⁊. c. ſtatuimꝰ. eo. ti. li. vi. idemGar. ⁊ Rod̓. addit ēt aſten̄. de menteRod̓. ꝙ ꝗcūqꝫ cā excuſat cōicantē cuꝫexcōicato ſine aggrauatione ſnīe excuſat inqͣꝫ ab excōicatiōe minori. excuſat⁊ a maiori cōicantē cū excōicato ⁊ cūparticipantibꝰ ſibi niſi a ꝓferēte ſnīaꝫaliud ſit expreſſum.¶ Quid ſi iudex dicat excōico te cuꝫ 22oībus ꝑticipantibꝰ tuis. an ꝑticipātesin crie du̓taxat ſint excōicati maiori excōicatiōe. ℟. Pan. in. d. c. ꝙ in dubijsde mēte doc. dicit ꝙ aūt ꝗs eſt excōicatus cū ꝑticipātibꝰ ⁊ fautoribꝰ ſuis ⁊tunc ſiue ꝑticipet in crie ſiue extra crimen īcidit in eandē excōicationē vt inc. qd̓ in dubijs. aut eſt excōicatꝰ cū participātibꝰ tm̄ ⁊ nō cū fautoribꝰ. ⁊ tūcaut quis cōicat in crīe ⁊ incidit in maioreꝫ. aut cōicat in or̄one ⁊ hmōi ⁊ tūceſt excōicatus miori. ⁊ hoc vltimū mēbrū putat veꝝ Pa. ⁊ ꝓ hoc. ar. in. d. c.ſtatuimꝰ vbi cōicans in oſculo ſeu comedēdo dr̄ ꝑticeps. ſiue ꝑticipare excōicato vt includat̉ ſub illa ſnīa. excōmunico te cū ꝑticipibus tuis.¶ Quid ſi prelatus dicat. Habeo te 23ꝓ excōicato ⁊ hmōi: nunꝗd vere eritexcōicatus. ℟. ẜm guil. Si per talia ꝟba agatur in foro iudicij. nō reputabitur excōicatꝰ. niſi aliter ꝯſtiterit de intentiōe excōicantis. vt qꝛ ſemꝑ ſolitꝰ ēita dicere ⁊ hmōi. in foro autē penitentiali. eligēda eſt tutior via .ſ. vt putet ſeexcōicatū ⁊ abſolutionē peta. idē hoſt.¶ Quid ſi dicat̉. excōico te ⁊ abſol­ 24uo. ℟. ẜm. ꝟ ꝟ. ſi voluit iudex ſimel excōicare ⁊ abſoluere. nihil egit. Si aūtvoluit excōmunicare ⁊ poſtea abſoluere vtrunqꝫ valuit.¶ Quid de duobꝰ ꝗbꝰ mādatū ē vt 25aliquē excōicent: ⁊ vtroqꝫ eoꝝ eodemmomēto dicit. excōico te: ſi ille non excōicat te. ℟. ẜm Ugo. vterqꝫ illorum iudicium excōicat: qꝛ intentio eoꝝ eſt ꝙm m 2