ſtruat ipſa ſtatuta. alioquin ligabit̉. ſꝫInno. in. c. cuꝫ ad monaſteriū. de ſta.mo. dicit ꝙ cōditori cauonū licet ꝯtraſuā diſpēſare ꝯſtitutōeꝫ ēt ſine cā qꝛ ſicut fuit motꝰ ad cōdēdum ita ad tollēdum ſiue diſpenſan̄. ⁊ ꝓ hoc eſt Ioā.an. in regula generi. in mer. ⁊ in regula. cui licet dicens ep̄m poſſe tollere ⁊diſpenſare ꝯͣ ſuam ꝯſtitutionē. ⁊ hocdicit ẜuare vniuerſum. ⁊ minime ſuntmutanda quicꝗd ſentiat arch in. d. c.licet. Do. an. limītat: niſi ꝯſtitutīo tranfierit in priuilegiuꝫ vel ꝯͣctū. ⁊ ſic pōtintelligi opi. ꝯͣria vel niſi ꝯſtitutio eſſꝫiurata. qꝛ tūc ſtante conſtitutione. nonpoſſet diſpenſare. cū ſeip̄m a iuramento abſoluere non poſſit. Hanc ēt opi.vltimam tꝫ pa. in. c. i. de rap. ⁊ hec opinio vr̄ cōis ẜm Pa.15 ¶ Quid aūt ſi ep̄s cōicat in damnato crimine cuꝫ illo: quem ꝓpter crim̄excōicauit. nūꝗd eādē ſnīam incurratſicut ⁊ vnus alius ℟. ẜm Ray. ꝙ ſic.⁊ hoc autoritate canonis. ⁊ vt. refertAſten̄. li. vij. huius opinionis eſt hoſt.⁊ Inno. ꝙ talis ligatur a canone. occaſione ſnīe ſue. ⁊ iſte caſus multumdiffert ab immediate precedenti. namibi. licet ſtatutum epiſcopi habeat viꝫcanonis. eſt tn̄ lex inferioris. vel ſui ipſius ⁊ ideo ligare non poteſt directeſuperiorē vel ſeip̄m. Secus vero ī iſtaparticipatione: ꝑꝑ quā talis non ligat̉ſua ſnīa ſed ſnīa canonis vel pape.16 ¶ Sed pone ꝙ ep̄s excōicet aliqueꝫcū participibꝰ ſuis: ſeu fautoribꝰ ī crīedānato. poſtea participet cū tali ī crimine dānato nūꝗd incurrit eandē ſententiam. ℟. Rai. dicit ꝙ ſic. ſed gof.dicit ꝙ non qꝛ participes ligantur ſententia hominis in hoc caſu. xi. q. iij. excellentiſſimus. nemo aūt ꝓpria ſnīa ligatur Hoſt. vero dicit ꝙ ille qui participat cū ſic excōicato. ſi ſit alius qͣꝫ ꝓferens duplici iure ſnīam eandē incurrit ⁊ duplici vinculo ligatur Uno auctoritate canonis: ⁊ ſic verum dicit rai.alio auctoritate ſnīam ferentis: ⁊ ſicbuꝫ dicit goſ. Si āt ſit ꝓferens tūc ligabit̉ tm̄ vna .ſ. canonis.¶ Sꝫ quomodo is ꝗ tulit ſnīam par 17ticipabit in crimine cū criminoſo. ℟.Aſten̄. de mente Ho. ꝙ hoc poteſt qn̄qꝫ accidere: vt ſi fratre excōicauit prorapīa mihi facta: quē forte odit: ſꝫ hocfecit coactus per ſuperiorem nihilominus latenter fauet raptori: ⁊ cū eo participat: ⁊ eū r̄ceptat vel pone ꝙ cognouit mulierē quā excōicauerat ꝑꝑ fornicationem.¶ Quid ſi iudex dicat excōico vnuꝫ 18de his duobus. ℟. ẜm. ꝟ̓ ꝟ. credo ſinep̄iudicio ꝙ illꝰ ē excōicattꝰ de quo iudex intellexit. Si tn̄ n̄ pōt ſciri: neutervitandus eſt. Similiter nec excōicat̉ꝰē ſi vaga fuerit eius intentio.¶ Quid ſi dicai. Excōico te ſi appei 19las Io. an. ⁊ Inno. teuent ꝙ eſt excōmunicatus. ſi appellatº. Prio: qꝛ excōicatio ⁊ appellatio videntur in eodem momento concurrere. ergo excōmunicatio tanqͣꝫ gladius ſpiritualis ⁊penetrabilior debet cenſeri in dubiopreceſſiſſe. Secūdo qꝛ excōicatio nonfundatur ſuper appellatione: ſed ſuꝑcontumacia: ⁊ inobedientia in actuappellandi. Sed ante appellationempreceſſit contumacia valida ergo ⁊cͣ.Sed Butriꝰ tenet ꝙ nullo mō iſte ſitexcommunicatus qꝛ non videtur purificata ꝯditio: vbi appellatio interceſſerit. cū ante non dicatur appellare ſꝫappellare velle. ergo cū non ſit purificata ꝯditio anteqꝫ appellet. non dꝫ incidere in ſnīam excōicationis. cū conditio reꝗrat implemētū ꝑfectū. Secūdo iſta ſnīa eſt lata poſt appellationēergo continet intollerabilem erroremvidetur enim excōicatus ſi ſe defēdatqd̓ fieri non dꝫ: cū defenſio ſit de iurenaturali. Ad primuꝫ ar. dico ꝙ excōicatio ⁊ appellatio non concurrūt in eodem momēto. ſed ſucceſſiue .i. excōicatio poſt appellationeꝫ. nō ob. ꝙ gladius ſpūalis eſt penetrabilior. Dico ꝙhoc fieri deberet: ſi fieri poſſet ſaluarōne recti ſermonis. Sed hoc fieri nōpōt ſalua rōne recti ſermonis ⁊ ꝟbis