bonū ⁊ ꝑ hominū diligentiā p̄uideripoterat ⁊ additur hoc vltimū ad diſferentiā caſus fortuiti ꝗ preuideri nō p̄textra de homi. iohānes. ad ẜm dico ꝙtres ſūt ſpēs culpe .ſ. lata leuis ⁊ leuiſſima. Quo ad tertium dic ꝙ lata culpaeſt deuiatio īcircūſpecta ab ea diligentia ꝙ cōiter ſciūt hoīes illius ꝓfeſſiōisvn̄i ignorare qd̓ cōiter ſcitur eſt lata cl̓pa. Et dicitur incircūſpecta vt differata dolo ꝗ eſt inſidioſa machinatio ⁊ ſiſerioſe deuiaret ab illa diligentia eſt indolo ⁊ dr̄ īcircūſpecta id eſt īcōſiderata pone exemplū ꝯmodaui tibi libruꝫqueꝫ in cōſiderate. dimiſiſti ſuper bācho an̄ domū ⁊ inde fuit ſubtractusnam certe fuiſti in lata culpa. qꝛ cōiterhoīes tue ꝓfeſſionis vel cōditionis nōfeciſſent. leuis culpa eſt deuiatio incircūſpecta ab ea diligētia quā habēt cōiter hoīes diligētes: ⁊ dr̄ cōiter diligentes vt differat a lata culpa. exēplū ꝯmodatarius repoſuit rē ꝯmodatā ī camēra ſua ⁊ receſſit relicto hoſtio aꝑto. leuiſſima vero culpa eſt deuiatio incircūſpecta quā hn̄t cōiter homines diligētes ⁊ diligētiſſimi. vn̄ ſi diligētiſſimusſciuiſſet p̄cauere ⁊ tu n̄ p̄cauiſti es inculpa leuiſſima vt ſi ꝯmodatarius reꝫin archa repoſuit: ſꝫ n̄ firmauit. de caſibꝰ autē fortuit) quos ēt diligēs ⁊ fidelis hō ꝓuidere n̄ poſſꝫ ꝯmodatariusnō tenetur niſi in tribꝰ caſibus. vnuseſt ſi caſus ille ſua culpa accidit: vt ſiequū tibi ꝯmodaui vt duceres ad villā⁊ duxiſti ad bellū. Et iō ſi aliquo caſuequus ꝑijt p̄iudiciū tuū erit culpa eniꝫtua cāuꝫ p̄ceſſit ac fuit ordinata ad illūcāuꝫ ſecūdus caſus ē ſi pactū interuēittūc .n. de caſibꝰ certꝭ ⁊ determinatis ⁊in pacto exp̄ſſis tenet̉ vel ſi aliꝗbꝰ ſpecificatis ſecuta clauſula gn̄ali teneturad caſus cōſimiles nō aut maiores. Etiō optima cautella ē vt comodās obliget ꝯmodatariū ex pacto exp̄ſſo: de caſu fortuito enumerādo ſpāl̓r ⁊ exp̄ſſealiqͦs caſus de maioribus: qͦ caſu tenebit̉ ꝯmodatariꝰ de oī cāu fortuito. ternus cāus ē ſi mora p̄ceſſit caſum. d. c.vnico. Si vero ꝗs accipit̉ cōmodatuꝫgr̄a ꝯmodātꝭ qd̓ raro accidit vt cū ꝗsornam̄ta ꝯmodat ſue ſponſe vt ornatior ad ſe ducat̉. tūc tm̄ d̓ dolo ⁊ lata culpa. ff. eo. ſi vt certo. §. īterdū. ſi āt ꝯmodatū fiat gr̄a vtriuſqꝫ .ſ. cōmodatis ⁊cōmodatarij vt cū cōem amicū inuitamus ⁊ tu curā eius rei ſuſcepiſti ⁊ egoargētū tibi ꝯmodaui. teneris d̓ dolo ⁊lata culpa ſꝫ leui ⁊ nō leuiſſima. ff. eo. īrebus. §. atſi. Et iſte iō nō tenetur de leuiſſima: qꝛ nō recipit tm̄ bn̄ficiū ſicutē ī ꝯmodato vl̓ alio cōtractu ꝗ ſit gr̄arecipiētꝭ tm̄. Sil̓r ī ꝯmodato vl̓ ꝯͣctuꝗ ſit gr̄a dātꝭ tm̄ n̄ tenet̉ niſi de doloruite itvel lata culpa. qꝛ nō eſt ſibi bn̄ficiū.¶ Cōmodans tenet̉ ꝯmodatario ſi eiſcienter ꝯmodauit vaſa vicioſa ꝑꝑ qͣꝫcāꝫ vinū vel oleū effuſū ē. ff. e. in rebusſecus dicūt doc. in locato. tenetur enimlocator ad intereſſe ēt ſi ignorāter locauit vas vitioſū vt in. l. ſed addes. §. i. ff.mrūi quit̉lo. Et idē in vendito niſi ſit vas vicioſuꝫ. vicio oculto: teneris ad intereſſe n̄pia adrſolū reſpectu precū. vt eſt tex. notabilise ppe ſiaimiliain. l. tenetur. ff. de ac. emp. de hoc videjͣ. locatio. §. xvij.¶ Querit̉ de. q. notabili an ſi res cō cniſumilamn ⁊tratuſamodata tradit̉ eſtiata faciat trāſire piculū. ℟. bar. ī. d. l. ſi vt certo. §. nc̄ vidēdū poſt gl. dicit ꝙ ꝑ eſtimationē aducitur gradus ⁊ hocⁱ in ꝯͣctibus de quorū naͣ nō ē vt tranſferatur dn̄iuꝫ vt incōmodato depoſito ⁊ ſil̓ibꝰ vt ſi ꝯmodatarius tenebat̉ tm̄ de lata modo tenebitur de leui. Si de leui modo tenebitur de leuiſſima. Si de leuiſſima mōde cāu fortuito tenebit̉. ⁊ ex p̄dictis infert bar. qn̄ locator locat tibi rōcinūeſtiatū: an eſtīatio faciat ī te trāſire ꝑiculū ⁊ ꝯcludit ꝙ cū ex naͣ tal̓ ꝯͣctus n̄ſit vt trāſferat̉ dn̄iū talis eſtīatio facitvēire leuiſſimā: ꝑ. d. gl. ſꝫ Io. an. ī. d. c.vnico tꝫ ꝯͣriū di. ꝙ ī talibꝰ ꝯͣctibꝰ de qͦrū naͣ n̄ ē vt trāſferat̉ dn̄iū eſtiatio n̄fac̄ recipiētē magis teneri qͣꝫ expoſcatnaͣ ꝯͣctus: ſꝫ eſtīatio oꝑabit̉ tm̄ vt ſciat̉veꝝ p̄ciū reꝝ ī cāu ī qͦ res ꝑderet̉ vl̓ deterioraret̉ⁿ ⁊ hec opi. plꝫ pa. ibi ꝗa pa-
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten