ctū gn̓ale n̄ obligat ad cāus fortuitos⁊ ad. §. nūc vidēdū dic̄ ꝙ loꝗtur qn̄exp̄ſſe ꝓmiſſit ſe p̄ſtaturuꝫ eſtimatiōeꝫſecꝰ āt qn̄ eſtīatio fuit ſimpl̓r facta idēdicas qn̄ recipiēs ꝓmiſit alternatiuerē vel eſtimationē ꝑ. l. quotiens. ff. deiur̄ do. hec pano. ſꝫ ⁊ opi. bar. ⁊ accur.tꝫ ho. ī. d. c. vnico vt recitat aſten. li. iij.10 ¶ Quid aūt ſi cōmodatarius remiſit̓ti. xvi. quā ⁊ ipſe ſequitur.cōmodatū ꝑ nūciū ⁊ cāu perijt: an teneatur. dic ꝙ ſi iſtā rē ꝯmodatā ꝑ nūciū n̄ idō eū r̄miſſit n̄r. ſecꝰ ſi ꝑ idōeū⁊ hͦ vl̓t bā. i. l. eū ꝗ. ff. cō. ⁊ idē ē i depoſito: ſꝫ īmutuo ſecꝰ exͣ de pigno. ſignificāte cuiꝰ rō ē qꝛ ꝗ ꝯmodat vl̓ locat vl̓depōit rei ꝓpͥetatē ⁊ poſſeſſionē retinet ⁊ iō cū eiꝰ cui creditur nūcius nonidoneus pecuniā deportat: pecuniā cōmodātis vl̓ deponētis d̓portat: ſꝫ ī mutuo dn̄iuꝫ trāſfertur ⁊ iō ſi pecūia ꝑdiditur ei qui eaꝫ mutuo accepit ꝑditurii ¶ Itē illi ꝗ rebꝰ ꝯmodatis aliter vtūtur qͣꝫ eas ad vtēdū ceperūt ſi dn̄o nolēte hoc faciāt vel ēt hͦ dn̄o iuito ſe facere credāt furtū ꝯmittūt. Si āt hͦ dn̄ovolēte faciūt vel et ſi nō īuito dn̄o hocfacere ſe credant ⁊ erat iuſta cā credendi furtū nō ꝯmittūt vt īſti. de ob. queex delic. na. §. placuit.i2 ¶ Utꝝ ꝯmodatartus vl̓ depoſitariꝰ ſiall̓at res ꝑdidiſſe: an teneat̉ hoc ꝓbare ⁊ qͣliter ꝓbabit: cū qn̄qꝫ īteritus reiaccidat clādeſtine. pa. ī. c. bōa fides dedepo. ẜꝫ bar. i. l. ſiꝗs ex argētarus. ff. deedēdo dic̄ ꝙ aut n̄ p̄t ꝓbari rē ꝑueniſſe ad iſtū ⁊ tūc ſtatur dcō ſuo ſaltē cūiuram̄to. aut ꝓbatur rē ꝑueniſſe ad illū⁊ tūc auttenebat̉ exhibe̓ rē ex offō iudicis ⁊ ſtatur iuram̄to ſuo ꝙ illā rē n̄poſſid̓t. l. fi. C d̓ fi. īſtru. ſi ꝟo tenebat̉ exhibe̓ iur̄ actōis vt ī ꝯmodato d̓poſito⁊ ſil̓ibꝰ ⁊ tn̄r dicēs rē ꝑdidiſſe hͦ ꝓbar̄l̓ ꝯdēnabit̉. vt ī. l. ſi creditor. C. d̓ pi. ac.h ¶ Qual̓r āt ꝓbabit: ꝯclude ꝙ quidālūt cāus aꝑtiſſimi. vt īcēdiū vis hoſtiūtēpeſtas ⁊ hmōi. ⁊ tūc tn̄r aꝑte ꝓbar̄vt in iuribꝰ allegatꝭ ꝗdā ſūt caſus occl̓ti vt latrociniū de nocte cōmiſſum velderobatio in cāpis ⁊ ſufficit ꝓbare ꝑꝯiecturas hito reſpectu ad qͣlitatē ꝑiōe⁊ ſimiliū vt puta reperit ꝗs de mae hoſtiū ſue ſtatōis fractū vbi erāt res depoſite vel intrauit locum ꝑiculoſuꝫ equeſter ⁊ rediuit pedeſter. ⁊ dicit ꝑ latrōes¶ Quidā āt ſi ꝓbet̉ amiſſio rei: ſꝫ ex 14ſe fuiſſe derobatum.aduerſo allegatur dolꝰ vl̓ culpa cui incūbet onus ꝓbādi: ꝯcluſio ē bar. ꝙ ꝗdā ſt̓ cāus ꝗ d̓ facili n̄ accidūt ſine euipa vt īcēdiū ī domo ꝓpͥa vel furtū ⁊ īiſtis ē neceſſe ꝓbare cāuꝫ fortuitū q̄ſipͥma frōte p̄ſūptio ſit ꝯͣ allegātē. ꝗdaꝫſūt cāus ꝗ vt pl̓imū accidūt ſine cl̓pavt vis hoſtiū ⁊ ī iſtis p̄ſumit̉ culpā abeſſe vn̄ allegāti incūbit onus ꝓbandi.¶ Quid aūt ſit caſus fortuitus: vide 15sͣ. cāus fortuitus. vbi habēs ſingl̓ariacirca materiam cōtractuum.¶ Quid ſi ꝯmodatarius n̄ potuit fi 16ne culpa re ꝯmodata vt infra prefixuꝫtempus nunꝗd inuito domino poſſitvti alio tempore. Die ẜm bar. in. l. incōmodato. §. ſicut. ff. cōmo. ꝙ non. namcum dominus certet de damno vitando ne careat re ſua tanto tempore cōmodatarius vero de lucro captādo dꝫcaſus potiꝰ ſibi imputari qͣꝫ domino.¶ Item no. ꝙ ſi cōmodatum vel mu 17tuum ſit factū alicui vſqꝫ ad tres ānos⁊ ſuperueniret caſus in quo mutuansvel cōmodans indigeret ⁊ vellet ſibireſtitui non liceret commodatario velmutuum accipienti aliquid minuerepro intereſſe ſuo quando ſimile intereſſe incurrit mutuais ⁊ cōmodator:nec aliunde prouidiſſet vt ip̄m euaderet: ſi talis ꝯmodator vel mutuās nōſubueniſſet ⁊ ſic intellige ⁊ limita. l. inrebus. ff. commo.Ompromiſſuꝫ pōt facere ꝗlibet̉Aſuꝑ rebꝰ quas p̄t alienare ſeu libere diſpone̓. In alijs āt qͣs alienare n̄p̄t ſine certa ſolēnitate n̄ p̄t ꝯpromiter̄ſine illa ſolēnitate. fac̄. c. cū tꝑe de arbi.Et pa. ibi fac̄ glo. ⁊ bar. i. l. nulli. ff. detrāſac. ⁊. l. nō ſolū iūcta. gl. C. de p̄di.mi. nō alie. vbi cauetur ꝙ tutor nō pōt̓