ſtrenſe. extra de teſta. requiſiſti. §. illudQuid de oblationibus. Quidam dicunt peculium profecticium eſſe. d. c.reꝗſiſti. Sed ꝯtra qꝛ non rōne eccleſieſed ordinis offeruntur. Uū Et ſacerdoti offertur etiam ſi nō habeat eccleſiaꝫ.℟. non obſtat qꝛ nullus dꝫ admittere.Parrochianū meū. extra de ꝑrochijsvt dn̄icis. Quid ergo de oblatione viatoris. Adhuc puto. Idē hoc Hoſti.Ommodatū eſt alicuius rei ad aliAquē ſpālē vſuꝫ gratuita facta ꝯceſſio ⁊ nō trāſlatio qꝛ ꝗ cōmodat retietdn̄iuꝫ ⁊ poſſeſſionē exͣ eo. c. vno. dr̄ ātcōmodatū quaſi cōmodo vtentis datū. dr̄ gratuita: qꝛ ſi īterueniat mercespecunie tūc eſt locatio. Si aūt nō interueniat merces pecunie ſꝫ aliud eſt ꝯͣctus īnominatus ꝗ ſit qͣdrupl̓r. vꝫ. Dovt des do vt facias facio vt des. faciovt facias. ff. de preſ. ꝟ. l. naturalis.l ¶ Cōmodatū ꝯſiſtit ī rebꝰ mobilibus⁊ ſe mouētibus ⁊ īmobilibꝰ ſil̓r ⁊ incorporalibus puta ī ẜuitute habitandiff. cōmo. l. i. ea ꝟo q̄ vſu ꝯſumūt̉ vt pecunia cōmodari nō pn̄t niſi ad pōpāvl̓ on̄tationē. ff. cō. l. ſꝫ mihi. §. f.z ¶ Cōmodare pōt ⁊ ei cōmodari ꝗ p̄t⁊ ꝯͣhere vn̄i nō ſolū p̄latus pōt cōmodare vl̓ ei cōmodari ſꝫ ēt iconomus:qꝛ ⁊ his ꝯͣbere pōt. x. q. ij. hoc ius.3 ¶ Quid aūt ſi pupillus cōmodet velei cōmodet̉: glo in. l. i. ff. cō. dicit ꝙ pupillus obligat̉ ex cōmodato. ꝓ qͣꝫto ſactus eſt locupletior. vl̓ ſi dolū cōmiſit.⁊ bar. ibi notabiliter dicit hoc limitādū: ꝙ ſi ab initio nō ꝯſiſtit cōmodatūiure ciuili vel naͣli: qꝛ pupillus erat inſans: vella tutore recepit: tūc nullo caſu tn̄r qꝛ ab initio nō ſubſiſtit. d. l. i. §.īpuberes. Sꝫ ſi ab initio ꝯſiſtit ſaltemnāliter qꝛ pupillus erat ꝓximus pubertati: tūc tn̄r: quatenus eſt factus locupletior vel ſi dolo cōmiſit vt in. l. i. §.an pupillū. ff. depo.4 ¶ Quero qn̄ pupillus dicat̉ factꝰ locupletior ꝗdā dicūt vt refert Bar. ibi ſinō eſt factus pauꝑior qd̓ ꝗdā īprobāſꝫ bar. dicit ꝙ recte intēdendo nō ē iu-58ſta reprehenſio. nā ſi pupillus hꝫ rē cōuenit̉ vt eā reſtituat ⁊ tn̄r ꝗ reſtituēdonō efficit̉ pauꝑior. itē poſſumus cōmodare q̄ nr̄a ſunt: ⁊ ēt res alienas quaspoſſidemus vn̄ ſi fur vl̓ p̄do res alienas cōmodauit hꝫ cōmodari actiōemff. cōmo. l. cōmodare. hͦ tn̄ ſane intelligen̄. eſt male .n. fidei poſſeſſori cōmodari nō lꝫ īmo cōmodādo furtū cōmittit ſed dr̄ poſſe cōmodare quo ad hocvt poſſit ꝯͣ cōmodatariū age̓ cōmodati. l. ita vt ſi. ff. cōmo. niſi forte concurrat dn̄s rei cū ltīs ꝓbatōibus. nā tūc eioīo facienda eſt libera reſtitutio. C. defur. l. inciuilem.¶ In cōmodato dꝫ reſtitui: ipſa ree: 5⁊ hoc eſt de iure nali ⁊ nō deteriorata¶ An aūt ī cōmodato admittat̉ cōpē 6ſatio. pan. ī. c. bōa fides de depo. ꝑ illūtex. dicit ꝙ ſic ꝗ ponit ſpālitatē ī depoſito. Secꝰ gͦ in cōmodato qꝛ exceptiofirmat regulā ī alij. Et hͦ vr̄ tene̓ gl. inl. fi. C. cō. ⁊ hͦ vbi debitū ſit liꝗdū. itē ficōmodatarius ī re cōmodata īpenſasfecerit retētioni locus ē puta qꝛ equuꝫſanari fecit vn̄ aget ad recuꝑandas expēſas maiores ītellige modice .n. expēſe ꝑtinēt ad eū. ff. e. in rebus. §. pn̄t idēbar. in. l. diuortio. §. īpēdia. ff. ſo. ma.vbi dicit ꝙ ſi cōmodo tibi equū ⁊ tu īpedis ī eo curādo ſiꝗdem modica fuitnō repetitur. ſicut nec cibaria. d. §. poſſunt ſecus ſi eſſet magna idē dicit d̓ expēſis factis ī ſeruo curādo qd̓ no.¶ Sꝫ ꝗd erit ſi res penes cōmodatariū ꝑeat vl̓ d̓terior fiat. ℟. ẜꝫ go. ⁊ ber.Aut accipit ꝗs cōmodatū gr̄a ſui autgr̄a cōmodātis aut gr̄a vtriuſqꝫ. Sigr̄a ſui: qd̓ frequētius ꝯtigit: tūc tn̄r d̓dolo: lata culpa: leui ⁊ leuiſſima qꝛ debuit in ꝯſeruādo rē adhibe̓ curā magnā ⁊ et maiorē qͣꝫ in rebus ſuis adhibere ſolebat: ſi alius diligētius. rē illaꝫcuſtodire poterat. ⁊ ꝓ declaratiōe p̄dictoꝝ vidēdū eſt ꝗd ſit culpa in gn̓e ⁊quot ſūt ſpēs. culpe. ⁊ ꝗd ſit q̄libet culpa de ꝑ ſe. ⁊ de hͦ vide bar. in. l. qd̓ nerua. ff. depo. ⁊ pa. i. d. c. vnico vbi dicitꝙ culpa in gn̓e ē deuiatio ab eo qd̓ eſt