.CCLXXXIX.Uotum. iij.

opinio qͣꝫ aliud tenere: niſi qn̄ vouēs nō habebatanimū obligandi ſe: niſi ad illuꝫ diē qꝛ ſic nō tenet̉alio die ieiunare: ſꝫ penitere de voto fracto.4 ¶ Utrum votum de non vouēdo aliquid niſi inſcriptis vel in manu talis ⁊ huiuſmodi valeat. ℟.ẜm Ricar. vbi sͣ. ar. ij. q. iij. ꝙ ſic: quia nō ſimpliciter prohibet factionē voti: ſed precauet precipitationē. Et ideo ſi contrariū facit .ſ. vouendo nō inſcriptis: vel ſine cōditione appoſita peccat vt trāſgreſſor primi voti. Et ſic eſt mortale. Et nihilominus tenetur ſeruare votū quod fecit fine illa conditione: quia votū de non vouēdo nō obligat: licꝫobliget votū ꝙ nō vouebit: niſi cū tali circūſtātia:vt illud ſeruet in vouēdo.¶ Utrū ceſſante cauſa ꝓpter quā quis vouit obligetur. ℟. Hoſt. tenet ꝙ ſic: licꝫ ſit facilior redemptio. allegat. c. magne. §. fi. de voto. Goff. tenet ꝙnō obligat̉ ꝑ. d. §. fi. niſi in voto religiōis: quod exfalſa cauſa nō viciat̉. c. dudū. de cōuer cōiu. Sedego dico ꝙ ſi cauſa erat finalis: ita ꝙ nō intēdebatobligari ip̄a nō extante nō obligat̉. c. cum ceſſantede appel. Si v̓o cauſa erat impulſiua vel inductiua: ſic. licꝫ ceſſet: obligabit̉ nihilominꝰ. Facit. c. exꝑte. el ſecūdo. de cōuer. cōin. In dubio dico ꝙ obligatur quādo ignorat ſi fuit finalis vel nō. l. quicquid aſtringende. ff. de verb̓. obli. Nam in omnivoto cauſa finalis videt̉ eſſe: vt placeat deo: ⁊ id̓oalie cauſe vident̉ impulſiue. Et ideo ip̄is ceſſantibus remanet obligatio.¶ Utrū quis poſſit obligare alium ex voto ſuo.℟. ꝙ non: niſi alter cōſentiat: vnde mater licꝫ voneat ꝙ filius ieiunabit et huiuſmodi: niſi ip̄e conſenſerit non obligabit̉: ſed quo ad res temporalesbn̄ poſſet obligare heredeꝫ ſuū: ſed nō ad aliquidꝑſonale: ſi ip̄e nō ꝯſenſit: vt. jͣ. patebit.¶ Utrum ille qui nō poteſt ꝑficere votum per ſeteneat̉ ꝑ alium ꝑficere. ℟. ꝙ nō: qꝛ in omni votointelligit̉ illa conditio generalis: ſi deo placuerit.ſi potero ⁊ huiuſmodi: etiaꝫ ſi nō exprimat̉: vt no.in. c. quēadmodū. de iureiu. et in. c. beatus. xxij. q.ij. que ſi nō extat tollit̉ voti obligatio: vt no. glo. īc. nō eſt. eo. ti. Ad. c. ꝙ ſuper his. de voto reſponderi poteſt ẜm Pa. in. c. j. de voto. ꝙ loquit̉ quādo impedimentū nō eſt omnino impeditiuū ſedſolum difficultatiuū. Diſtinguit tamen Innocē.in. c. ſcripture. eo. ti. ꝙ ſi quis vouit viſitare terraꝫſanctam pro ſubſidio impendendo: ꝙ licꝫ tunc viſitare non poſſit: tamen ſubſidium tenetur impēdere meliori modo quo poteſt: quaſi ſit ad hoc obligatus. Et idem dicas in eo qui fecit votum viſitandi ſanctū Iacobū ⁊ aliqͥd dandi ⁊ huiuſmodiSi v̓o ſolum vouit viſitare ob deuotionē: tūc nōtenetur per alium exequi impedimento ſuperueniente. Pa. in. c. licꝫ eo. ti. addit aliam limitationēſcꝫ ꝙ nō tenetur niſi tempore voti emiſſi erat certus ꝙ impedimentū erat perpetuū: qꝛ ſic teneret̉per alium implere ne votum ſit deriſorium. Secꝰſi non erat certus de impedimēto ꝑpetuo: licꝫ euꝫhaberet temꝑe voti: qꝛ tūc ſolum tenet̉ qͣꝫprimumcōmode poterit ar. in. l. nepos proculo. ff. de ver.ſigni. licet Hoſti. indiſtincte velit ꝙ teneatur per

alium quādo impedimentum erat tempore voti.Sed videt̉ verior opinio Pa. Addo et terciā limitationē. ſcꝫ ꝙ non teneatur per alium: verum niſipͥus fuiſſet in mora in executiōe voti: qꝛ tūc tenet̉vel ꝯmutare vl̓ redimere: vt patꝫ leui. xxiij. vbi dr̄ꝙ ſi mortuꝰ fuerit imputabit̉ ſibi in peccatū: et ar.l. ij. in pͥn. ff. ſi qͥs ca. ⁊ in. c. fi. de intur.¶ Utrum heres teneat̉ implere vota ſibi impoſi­ 8ta ab illo cuius eſt heres. ℟. ꝙ aut expreſſe aſſenſit: ſic tenet̉: dūmodo acceptet hēditatem ſi ſub ſpehabēdi hereditatē ſolū ꝯſenſit: al̓s ſi ſimpliciter ꝓmiſit ſic teneret̉. Et ita intelligo. d. Anto. in. d. c. li.cet. Nec diſtinguo vt quidā an ſit ꝑegrinationisvel abſtinētie: qꝛ qualecūqꝫ fit tenet̉. Facit. l. veteris. C. de comit. ſtipu. ⁊. C. vt ac. ab here. vel ꝯtrahere. inci. l. vnica. c. qd̓ ſuper his. ⁊. c. licꝫ. eo. ti. Siv̓o nō aſſenſit heres: tūc ſi votū eſt ꝑſonale .ſ. obligans ꝑſonā ſuā nō tenet̉. Si v̓o eſt ꝑſonale ad incertā ꝑſonam: puta mittere aliquē ad ſanctū Iacobū: ſic tenet̉. Similiter ſi eſt reale ſoluꝫ vt faceremonaſteriū veſtire paupereꝫ ⁊ huiuſmodi: ſic etiātenet̉. Item ſi eſt reale ſimul ⁊ ꝑſonale ⁊ expreſſuꝫvtrūqꝫ: vt ire ad ſanctū Iacobū: ⁊ ibi offerre. x. ſictenetur ad offerendū. x. ſed nō ad eundū vel mittēdū aliquē: niſi ẜm ꝙ ſupra dixi in. §. vij. quādoobligat̉ per aliū implere. Si aūt eſt reale ⁊ ꝑſonaleſed ꝑſonale exp̄ſſum ſolum eſt: vtputa ire ad ſancum Iacobū: licꝫ acceſſorie veniāt expenſe nō tenetur. qꝛ ſublato principali .i. ꝙ non teneatur ire:non tenet̉ ad expenſas. Si v̓o nihil in hoc diſpoſuit. ſic dic. ꝙ ſi defunctus tenebat̉ ꝑ alium votuꝫſuum implere vt in caſibus de quibus sͣ. dictū eſtſic ſil̓iter etiā tenet̉. Et hoc exquo adijt hereditatēquia adeundo quaſi contraxit. Facit quod legit̉ ⁊no. in. l. ij. ff. de poli. ⁊ in. l. more. ff. de acqui. here.ꝓ quo tex. in. c. ſi heredes. de teſta. Et hoc intellige inquantum vires hereditatis patiuntur. Credo tamen ꝙ ſi filius grauaretur in legitima ꝓ huiuſmodi votis implendis ꝙ haberet cauſam legitimā impetrandi diſpenſationeꝫ.¶ Quid de illo qui defuncto promiſit implere vo ꝙtum ab eo emiſſum? ℟. ꝙ ſi in omni caſu ꝓmittēdo intellexit ꝑſonā ſuā obligare ſic tenetur implere ob ꝓmiſſionem factaꝫ. Sed ſi ꝓmittebat tanꝙͣheres ſperās hereditatē adire a qua mutato ꝯſiliopoſtea abſtinuit non tenetur. ar. c. venerabileꝫ. §.fi. de electi. Et no. Inno. ⁊ Ber. in. d. c. licet.¶ Utrum ille qui vouit religionem aliquam in­ 10trare que euꝫ non vult recipere ſit abſolutus? ℟.ẜm Ric. vbi ſupra. ar. j. q. v. ꝙ ſi intentio ſua eratdeterminata ſolum ad vnam religionem ſic nō tenetur aliam intrare. ſi illa eum nolit recipere. quiafactum eſt ei impoſſibile votum ſuum. Si v̓o intentio ſua erat indeterminata ſic tenetur ſe tot religionibus offerre ꝙ vnam inueniat ſi poteſt queeuꝫ recipiat: niſi ſit talis religio. de qua probabilit̓credit. ꝙ ſi de ea cogitaſſet nullo mō intrare cōſenſiſſet. nec credo ꝙ teneat̉ ꝑ munduꝫ diſcurrere vtvnam inueniat que eum recipiat. quia nec hoc cogitauit. nec ad hoc veriſimiliter ſe voluit obligarę.