racitis eſt pupillaris. Unde ſiue ſit. A. heres ſiuenon. ſi in etate pupillari deceſſerit. Hereditas directo iure ꝑuenit ad. P. ſꝫ ex vulgari ſuccedit tm̄in bonis teſtatoris: ex pupillari v̓o ſuccedit in bonis ⁊ teſtatoris et pupilli. Alia eſt exp̄ſſa que ſit ꝑverbū affirmatiuū. ⁊ facit exp̄ſſe mentionē de pupillari etate. ⁊ ſub ea includitur vulgaris tacita. vtinſti. de vulga. ⁊ pu. ſubſti. §. j. ⁊. ff. de vulga. ⁊ pupil. ſubſti. l. iam hoc iure. ⁊ fit cū dicit̉. A. filiū meūheredeꝫ mihi inſtituo. Et ſi ipſe mihi fuerit heres⁊ in etate pupillari deceſſerit. P. ſit heres vel ſubſtituo. ⁊ in iſta reqͥrunt̉ duo .ſ. verboꝝ affirmatio⁊ tꝑis pupillaris cōprehenſio.G ¶ Quid requirit̉ ad iſtā ſubſtitutionē pupillareꝫ.℟. quatuor. Primū ꝙ ille cui fit ſubſtitutio ſit deliberis teſtatoris. Et accipio hic liberos non tm̄ ꝓfilijs. ſꝫ etiā ꝓ nepotibꝰ. Secundū ꝙ ſit impubesTerciū ꝙ ſit in poteſtate teſtatoris. Quartū ꝙ ille cui ſit ſubſtitutio inſtituat̉ vel exheredet̉. et pōtfieri nō tm̄ īpuberi filio iā nato. ſꝫ etiā poſthumo:ſi tn̄ naſcendo eſſet ſub poteſtate teſtatoris ſi viueret ip̄e teſtator. ⁊ etiā nepoti. ſi tn̄ nō ſit reuerſurusin poteſtatē patris ſui poſt mortē aui. ff. de vul. etpu. ſub. l. ij. §. poſthumus.7 ¶ Quis effectus huiꝰ ſubſtitutionis? ℟. eſt. vt nōſolū ſit. P. heres. ſi. A. deceſſerit in etate pupillariſꝫ etiā excludit matrē ⁊ omnē aliā perſonā. que ip̄ipupillo ab inteſtato ſuccedere potuiſſet. ff. de vul.⁊ pupil. ſubſti. l. lutius. Et hoc verū eſt in expreſſaIn tacita aūt hꝫ locū quando alter filius teſtatorꝭfrater pupilli ſubſtituit̉. Sed ſi ſit extraneus ſubſtitutus. tunc mater admittitur. ⁊ ſubſtitutus repellitur. l. p̄cibus. ⁊. l. cum quidam. C. de impu. etali. ſub.8 ¶ Quō euaneſcit hec ſubſtitutio? ℟. ꝙ pͥmo peraduentū pubertatis. Scd̓o ſi hereditas patris nōſit adhuc adita. quia cū nullus appareat heres teſtamentū paternū videt̉ deſtitutū. et ſic euaneſcitetiā pupillarꝭ. l. ſꝫ ſi plures. §. ſꝫ ſi ex aſſe. ff. de vul.et pu. ſub. Tercio ſi naſcitur poſthumus. de quomentio nō eſt facta in teſtō. ff. de vul. ⁊ pu. ſub. l. ſipater filiū. Quarto ſi patiatur pupillus capitis diminutionē maximā mediā vel etiā minimā. ff. deadop. l. nec ei. Rō qͣre eſt inuenta eſt: quia cū filiꝰin pupillari teſtari nō poſſit ꝑmittit̉ patri ipſi filioteſtm̄ facere. ⁊ de herede ꝓuidere. durāte tali etatetm̄. d. §. quo caſu.¶ Tercia directa ſubſtitutio dicit̉ exemplaris. qͥafit ad exemplū pupillaris. ſꝫ differt ab illa. Primoquia illa fit tm̄ a parente qͥ euꝫ habet in poteſtate.hec autē fit nedū a patre. ſꝫ etiā a matre filio furioſo vel mēte capto nō exiſtente in eorum poteſtate.Scd̓o quia illa tm̄ fit pupillis iſta adultis vel maioribus. Tercio qꝛ in illa poteſt ſubſtitui quilibetqueꝫ voluerit. in iſta nō. ſꝫ certo ordine ſic. vt ſi hꝫliberos ei ſubſtituant̉. Si v̓o nō hꝫ. tūc frēs ſubſtituant̉. Qd̓ ſi nō hꝫ nec filios nec frēs. tūc quē voluerit ſubſtituet. C. de īpu. ⁊ ali. ſub. l. hūanitatisQuarto qꝛ illa expirat adueniēte pubertate ſꝫ hecſolū adueniēte ſana mēte. Quīto illa ſolū īpuberihec adulto. Sexto illa fit īpuberi ſiue ſit ſane men

Suoſtitutio

tis ſiue ſit furioſus. hec ſolū fit furioſis ⁊ mente captis. hec ꝓbant̉ inſti. de pu. ſub. §. qua rōe. Et fitiſto modo. A. filium meū furioſum mihi heredeꝫinſtituo. ⁊ ſi deceſſerit anteꝙͣ ſanus mēte fiat. talēeius filiū vel fratrē vel alium: puta Ticiū ei ſubſtituo. ⁊ ſic bona vtriuſqꝫ trāſibunt ad ſubſtitutum.Et fuit equa valde vt furioſo et mēte capto patervel mater poſſent ꝓuidere de ſubſtitutione.¶ Sed qͥd ſi aduenit ſana mēs ⁊ nullo teſtō facto i oiterū reuertit̉ in furiā? ℟. ꝙ nō euaneſcit ſubſtitutio. al. l. qd̓ fauore. C. de legi. ⁊ magis placet. lꝫ alijdicant nihilominus expirare. ar. l. ꝙ quiſqꝫ. ff. deregū. iur̄.¶ Quarta directa ſubſtitutio dicit̉ ꝯpendioſa: qꝛ i iſub cōpendio huiꝰ aduerbij qn̄cunqꝫ fit. ⁊ cōtinetpupillarē que al̓s fit ꝓlixioribꝰ verbis. Et licꝫ hecdictio qn̄cunqꝫ ſe extendat ad omne tēpus. tn̄ hicreſtringit̉ ad tp̄s pupillare ſolū virtute hoꝝ verborum. Forma huiꝰ eſt. A. filiū meū heredē inſtituo.verūtamen qn̄cunqꝫ dictus filius meus deceſſerit. P. ſit heres. Et ſic ſolū in tp̄s pupillare videt̉voluiſſe ꝓuidere filio de ſubſtituto ſiue herede. d.l. p̄cibus.¶ A quo pōt hoc fieri? ℟. ꝙ a milite ⁊ quō nō ex 1 2plico quia nō eſt in vſu. Itē a pagano .i. qͦlibet nōmilite ſꝫ oportet fiat filio pupillo ⁊ in poteſtate exiſtenti. Et cōtinet pupillare expreſſam. quia habꝫeundē effectū. ⁊ ideo ſolū filio pupillo. ⁊ in poteſtate exiſtenti poteſt fieri vt dixi. Uerūtamē licet hecſubſtitutio ſit directa de ſui natura ſimplicit̓ pn̄ttn̄ apponi in ea verba vel dictiones vel aliqͣ mutari q̄ eā in fideicōmiſſū cōuerterēt ⁊ ad ius ⁊ ad naturā fideicōmiſſi reducerent.¶ Quō hec ſubſtitutio ꝯpendioſa pōt ad naturā i 3⁊ ius fideicōmiſſi deduci. ℟. ꝙ qͣtuor modis ſicutſub qͣtuor formis pōt fieri. Primo ſic. A. mihi inſtituo heredē. ⁊ ſi qn̄cunqꝫ deceſſerit. A. ſubſtituoP. Nam hoc verbū ſubſtituo trahit hanc ſubſtitutionē ad fideicōmiſſum. vt. C. de inſti. ⁊ ſubſti.ſub cōdi. fac. l. generalit̓. §. fi. ⁊ p̄dictū aduerbiumin hoc caſu ſeruat ꝓpriā ſignificationem. ⁊ reſpicitomne tēpus. ⁊ rē omni tꝑe ſuadet valere. l. quotiens. ff. de rebus du. Hinc eſt ꝙ quocūqꝫ tꝑe moriatur ſiue in pupillari vel maiori etate virtute huius verbi ſubſtituo videt̉ rogatus eſſe a teſtatoreꝑ fideicōmiſſum poſt mortē ſuā reſtituere hereditatem ⁊ bona teſtatoris ſubſtituto. Unde ipſo inſtituto moriente mater et qͥcunqꝫ ſucceſſores ſiueex teſtamēto vel ab inteſtato adibunt hereditateꝫet aditā ſubſtituto reſtituēt iure fideicōmiſſi. inſti.de fideico. here. §. ſꝫ quia ſtipulationes defalcabūttamen et retinebunt legitimā ipſius. A. ſi ipſe. A.erat de liberis ipſius teſtatoris. ad quos legitimaſpectat. quia in hac teſtator grauare euꝫ nō potuitC. de inoffi. teſt. l. quoniā. De reliquis v̓o defalcabunt terciā trebellianicā. ⁊ ſic habebunt mediā hereditatem. Alterā v̓o mediā reſtituent ſubſtitutoex iure fideicōmiſſi: retinebunt etiaꝫ ſibi oīa bonaipſius. A. quia teſtator de ſuis tm̄ rogaſſe intelligitur nō heredis. Si v̓o. A. nō erat de liberis defalcabunt tm̄ trebellianicā. ⁊ habebit etiā alia bona.