ꝯtipulatio
tium. ⁊ ſic eſt vera opinio Bar. Facit. c. ꝓ illorumde p̄ben. etiā ſi ſtatutū cōtineat talē materiā ꝙ nōvaluiſſet ſine ſuperiore. vt idē Pa. no. in. c. cū. M.de conſti. Si v̓o concernit fauorē alioꝝ vel bonūpublicū ſic vera eſt opinio Bal. ꝙ nō poſſunt ſinelicentia ſuperioris. Rō quia cōfirmādo videt̉ ſuperior ſuā diſpoſitionē facere. Nā oīa nr̄a facimꝰqͥbus aucͣtē impertimur. c. ſi apl̓ice. de p̄ben. li. vj.⁊. l. j. C. de vete. iur̄. enucle.Quid ſit habes. sͣ.Tipulatio pactū. in pͥn.¶ Utꝝ ſtipulatio trāſeat ad hēdes. ℟.ꝙ ſic. l. veterꝭ. C. de ꝯͣhen. ⁊ co. ſti. qd̓ intellige verū ẜm glo. ibidē qn̄ pōt ꝑ aliū impleri factum ꝓmiſſum.2 ¶ Utrum aliquis poſſit alteri ſtipulari ꝓ altero?℟. ꝙ nō niſi ſit eius ſeruus vel filius. inſti. de inuti. ſtipu. §. ſi quis alij. vel ſi ꝓcurator. l. ſi ꝓcuratori p̄ſentis. ff. de ver. oblig. glo. tamen tenet in c.quotiens el pͥmo .j. q. vij. ꝙ de iure canonico promittens ticio ſe daturū ſempronio centuꝫ obligat̉ar. c. iuramenti. xxij. q. v. maxime ſi interuenit iuramentū. ar. l. j. ff. de ꝯſti. pecu. Itē ꝑ iudices officiales: executores: tabelliones alteri acquirit̉. l. euꝫꝓ quo. ff. de in ius vo.z ¶ Quō debet eſſe actus ſtipulātis ⁊ cōpromittentis? ℟. ꝙ cōtinuns qꝛ ſi poſt interrogationē ſe diuertit ad alia nihil ꝓderit. lꝫ eodē die ꝓmiſiſſet. l.cōtinuus. ff. de ver. obli.¶ Obligatio ſtipulata ſine cōditione neqꝫ ad certum die p̄ſenti die debet̉. ſꝫ non poteſt peti illo diequo ſtipulata eſt. inſti. de ver. ob. §. oīs ſtipulatio.⁊. .§. cū quis. No. ꝙ nō valet ſtipulatio vel legatūfactū in genere de aliqͣ re nulla demonſtrata. ff. deiur. do. l. cū poſt diuortiū. Sed de legato dic̄. vt. sͣ.legatum. j. §. xxxiiij.quomō debet vti ſacerdos¶ Ola qn̄ cōmunicat ⁊ legit euangelium ⁊ diaconus habes sͣ. Sacerdos§. iiij.clericoꝝ et religioſorumtudium vides. Magiſter. et ſupra Scientia. ⁊ quō ſtudiū liberaliū artium ad vtilitatē eccleſie ſuadeatur. habes .xxxvij. diſt. de quibuſdā. in poetis ꝓhibeturibidem per totū. Item in theologia cōmendaturin legibꝰ ⁊ phiſica reprobat̉ de quibꝰ. vide sͣ. Magiſter ⁊ ſcientia.dicit̉ a ſtupore. vnde ẜmtultiCla Inido .ij. ethimo. Stultꝰeſt qui ꝓpter ſtuporē non mouet̉. ⁊ differt a fatuitate ẜm eundē. quia ſtulticiaimportat ebetudinē mentis. Fatuitas autē importat ipſius ſenſus pͥuationē. vide de hoc ſupra ebetudo. Et tunc ſtulticia eſt peccatū quando aduenit eo ꝙ homo immergit ſe talit̓ in terrenis ꝙ nōpoteſt ꝑcipere que dei ſunt. al̓s nō. concor. Tho.xxij. q. xlvj.eſt qͥ nō vult diſcere a qͦcūCultus qͣꝫ licite pōt. xxij. diſ. de conſtantinopolitana.
eſt inordinatus concuIuPru N bitus quo virginal̓ integritas corrumpit̉. vel ſtuprum eſt illicita defloratio virginū ſub parentū cura exiſtentium.¶ Utrū ſtuprans virginē teneat̉ ad aliquid? ℟. ¶Pa. in. c. j. de adul. ꝙ ſi ſeduxit vel decepit eam: tenetur eam dotare ⁊ vltra dotationē eam acciperein vxorē ſi pater voluerit eaꝫ ſibi dare. vt in. d. c. j.et. ij. eo. ti. vel ſi nō vult eam accipere debet corporaliter puniri. Unde ſola conſtitutio dotis non liberat eum ẜm eundē Pa. ſi parentes volunt eamſibi dare ꝙ ſi nolunt ſaltē ad dotationē tenet̉ etiaꝫin conſcientia: niſi ẜm Rodo. cōponeret cum ea:vel ſibi remitteret. qd̓ no. o cōfeſſor ꝓpter illos quiſub deceptione accipiendi in vxorem puellas decipiunt. quia tales exquo acceperunt eas vel ꝓmiſerunt accipere in vxores. ⁊ ſic habuerunt copulamꝙ tenet̉ de neceſſitate eas accipere licet tunc habuerint animū ipſas decipiendi ⁊ habendi copulamꝙ ſi contraxerunt cuꝫ alia matrimoniū. vel paternon vult eam dare ſaltē tenent̉ ad dotem: niſi ẜmTho. eſſet tanta inequalitas ꝙ potius decipi ſefinxit ꝙͣ ſit decepta. Nec aliter pōt abſolui anteqͣꝫcōtrahat cū alia. ſi parentes volunt eam ſibi dareniſi vere eā accipiat in vxorē. ⁊ faciat dotē niſi ip̄adotem ſibi remiſerit. hoc ex Alex. xxij. tractatu deſtupro. ⁊ Ri. ⁊ Sco. in. iiij. di. xv. Scd̓m leges v̓odꝫ relegari. ⁊ dimidia ꝑs bonoꝝ eiꝰ publicari. Siv̓o ſit vilis ꝑſona dꝫ v̓berari. inſti. de publi. iudi.§. ij. Si autē ꝑ vim fecerit capite plectit̉. inſti. vbiſupra. §. ſin autē.¶ Quid ſi nō ſeduxit eam. ſed ſponte acqͥeuit? ℟. ZPa. in. d. c. j. tꝫ ꝙ habꝫ etiā locū diſpoſitio p̄fati. c.quia ſi nō eſſent hominis inſidie tantū facinꝰ nonꝑpetraſſet. vt dicit tex. in. l. vnica. C. de raptu virginum. Unde p̄ſumit̉ ſeducta. Sed ego credo verum in foro cōtentioſo. Sed in cōſcientia ſufficitꝙ querat eā in bono ſtatu reducere quātū in ipſoeſt. Facit regula ſcienti. Et qd̓ ibi no. de reg. iur̄. li.vj. Et ſi cōtraxit an pater teneat̉ eā dotare. vides.dos. §. iiij.quomodo obligat in dānoOaſꝑato. vide ſupra Furtum.§. xviij. et. xix.ubarratio vide sͣ. ſponſalia. §.vij. ⁊ sͣ. arra.non poteſt deleubdēlegar gatus principisetiā deputatus ad nudū miniſteriū qn̄eſt magnū ⁊ graue. ſicut iudicare ⁊ ſimilia facere. Secus quando eſt paruꝫ quia poteſt. c.ꝙ autem. de iure patro. ⁊ magnū ſeu graue. et paruum arbitrio iudicis relinquitur. c. fina. de dolo ⁊contumelia.¶ Utrū ille cui cōmittitur p̄dicare erncē: excōmū inicare vel abſoluere aliquos vel diſpenſare cū irregularibus vel iniungere penitētias poſſit ſubdelegare alteri? ℟. ꝙ non. niſi ſit legatus a latere. vtin. c. fi. de offi. dele. Similiter vbicūqꝫ cōmittituralicui vt illud ꝑſonaliter exequat̉. ſubdelegare nō