Symonia. v.

8 ¶ Utrū ſolū ſit ſymonia qn̄ interuenit pactuꝫ depecunia? ℟. ꝙ no. ſꝫ dic ꝙ triplex eſt munꝰ qd̓ inducit ſymoniā in ſpūalibꝰ ſi deducatur in pactuꝫ.Primū eſt munus a manu. vt eſt pecunia capiendo ꝓut accipitur .j. q. iij. totū ꝓ omni re tꝑali. Secundū munus eſt a lingua. Terciuꝫ ab obſequio.vt .j. q. j. ſunt ſi nulli. Addit̉ ab aliquibꝰ. Quartuꝫmunus ſanguinis qd̓ eſt cū quis cōfert eccleſiā velp̄bendā alicui intuitu cōſanguinitatis vel amicitie. Nā ẜm glo. in. c. j. vt eccle. benefi. ſi ſolū cōfertꝓpter cōſanguinitatē vel amicitiā. ⁊ alias nō conferret ſymoniacus eſt. Sed Alex. de al̓. ſcd̓a ſcd̓e. ⁊Tho. ſcd̓a ſcd̓e. ⁊ in. iiij. ⁊ in quol̓. limitāt verū qn̄intendit ex hoc aliqd̓ bonū redundās in ſeipſo. vtputa quia magnificet̉ vel nobilitet̉. vel vt faciat ſibi aliquā recōpenſationē ⁊ hmōi. Secus ſi ſolumintendens bonū tꝑale illius cui datur ⁊ nō alteriꝰquia tūc licet ſit graue peccatū non tamē ſymoniaeſt in hoc quarto munere. quia nihil datur vt recipitur. ⁊ magis placet. De hoc tamen vide Pa. inc. tuā. de eta. ⁊ qͣli. or. ⁊ .j. q. j. c. ſi quis. ⁊. c. ſunt nōnulli. Poſſet tamen dici etiam tunc eſſe ſymoniacus quādo p̄latus aliquod beneficiū eccleſiaſticuꝫdaret alicui cū pacto ve intētione: vt ipſe ſuis conſanguineis ꝓuideret.2 ¶ Sed nunqͥd qd̓cunqꝫ munus a manu inducitſymoniā in ſpūalibus? ℟. ꝙ ſic ſi pactū p̄ceſſit. ſiv̓o nō p̄ceſſit tūc ſi ſit adeo paruū ꝙ nō debeat inducere ꝓmouētis animū inſpectis cauſa tꝑe ⁊ qͣlitate ꝑſonaꝝ ſic nō facit ſymoniaꝫ. c. ⁊ ſi qōnes. eo.ti. Ualde em̄ inhumanū eſt a nemine velle reciꝑeſꝫ viliſſimū eſt oīa ab omnibꝰ. ff. de officio ꝓ cōſul.l. ſolent. §. vltimo. ⁊ hoc veꝝ quo ad eccleſiā. ſꝫ quoad deū quicqͥd dat̉ vel recipit̉ corrupta intētionequātūcunqꝫ minimū ꝓ ſpūali ſymoniacū eſt ſꝫ ſola pnīa ſine reſignatōe beneficij purgat̉. ⁊ ſic intellige. c. nemo. eo. ẜm Goſ. Aduerte tn̄ ꝙ qn̄ daturaliqͥd ſine pacto nō vt debitū. ſꝫ vt dari cōſuetumnō eſt ſymonia ẜm Rodo.z ¶ Quid ſi id qd̓ datur ſit de rebus eccleſie? ℟. ꝙnihilominus ſymonia erit ẜm. S. Tho.¶ Quid ſi nō detur munꝰ a manu ſꝫ a lingua proſpūali habēdo? ℟. ſymonia eſt. Aduerte tn̄ ꝙ munus a lingua aliqn̄ dr̄ ipſa laus ꝑtinens ad fauorēhumanū que ſub p̄cio cadit. aliqn̄ p̄ces ex quibusfauor humanus acquirit̉ vel cōtrariū vitat̉. ⁊ id̓oſiqͥs pͥncipaliter ad hoc intēdit ſymoniā cōmittit.Et pͥncipaliter dicit̉ intēdere qn̄ pro indigno admittendo dat̉ vel recipit̉. Sed circa dignū diſtinguit Goff. ⁊ Ho. ꝙ aūt ꝓmouet̉ quis p̄cibꝰ ſuis⁊ ſic petit p̄lationē que dat̉ ꝑ electionē tūc eſt ſymonia. jͣ. q. vj ſicut is qͥ. Si autē nō dat̉ ꝑ electionemſi ſit ſimplex beneficiū ſic licet ſi indiget. Si nō eſtſimplex: ſꝫ habens dignitatē vel curaꝫ animaꝝ ſicnō licet. ar. j. q. j. ordinatōnes. ⁊. viij. q. j. in ſcripturis. Eſt et ſymonia ẜm Hugo. Ray. Ho. Tho.ſcd̓a ſcd̓e. ⁊ Direc. li. iij. quia eo ipſo ꝙ petitur indignus eſt. Sed Rodo. credit ꝙ etiā licet in dignitate ⁊ cura. Fac. c. tua nos. eo. ti. Qd̓ ego credo verum ſi indiget. puta qꝛ nō habet aliunde vnde vinat. al̓s nō. c. ad aures. eo. ti. ſi mō dignus eſt ⁊ in-

tendat ꝓdeſſe ⁊ nō p̄eſſe. Si v̓o ꝓmouet̉ p̄cibusalienis ſi ꝓ indigno ſic ẜm om̄s ſymonia eſt .j. q. j.de ordinationibꝰ. Si v̓o ꝓ digno tunc ſi ſunt ſpirituales nō eſt ſymonia jͣ. q. j. latorem. Si v̓o p̄cesſunt carnales. ⁊ dicunt̉ carnales qn̄ illi qui p̄cant̉attendūt ad parentelā pͥncipaliter vel amicitiā rogantium. ⁊ p̄latus ꝓpter ipſas pͥncipaliter mouet̉ſic eſt ſymonia. quia p̄ces ſuccedunt loco p̄cij. d. c.ordinationes. ⁊. c. ſunt nōnulli. j. q. j. Si v̓o p̄latpͥncipaliter nō ſequit̉ p̄ces. ſꝫ merita: ſeu quia dignus eſt nō eſt ſymonia. c. quibuſdā .j. q. j. et ar. c.tuā. eo. ti. Tenet etiā Pa. in. c. tua nos eo. ti. ꝙ humiles p̄ces emiſſe a digno nō inducūt ſymoniamnec etiā aliqd̓ peccatū. vt ex dictis. c. tua nos. et. c.latorē. patet īmo fortius tenet Pa. ibidē ꝙ donāsaliquid cardinalibꝰ vel p̄latis: ⁊ rogans ꝓ aliquobeneficio: dūmodo nō ducat̉ pͥncipali intētione.vt ꝑ talia xenia ⁊ p̄ces adipiſcatur ſpūale: qͣꝫuis ſecundario habeant taleꝫ ſpem ꝙ extra omnē noxāiudicat̉ quia iuſte iſta poſſunt fieri ſine ſpe primaria. vt dicit Inno. ⁊ Hoſ. facit. c. quid ꝓderit. lxj.diſtinctio .j. q. j. ſunt nōnulli. ⁊ in. c. tuam. de eta.et quali.¶ Circa munus ab obſequio. Quero vtrū ſeruiens alicui p̄lato vt conſeqͥtur beneficiū ſpūale velmonaſterio vt recipiat̉ ⁊ hmōi ſit ſymoniacꝰ? ℟.Pa. in. c. cū eſſent. eo. ti. glo. ibi tenet ꝙ nō. quando ſine omni pactione ſeruit. ⁊ intētione ſecundaria p̄dicta habendi non pͥmaria. ſi mō ſit idoneusnec p̄latus aut monaſteriū directe ꝓpter hoc ſeruitium intendat ei de beneficio prouidere vel reciꝑeqꝛ ſi ſic eſſet munus ab obſequio. ⁊ ſymonia quando pͥncipaliter ⁊ directe. d. c. ordinationes. Ideodicit ꝙ ſi in ſeruitio interuenit pactū ſemꝑ ē ſymonia. c. cū eſſent. eo. ti. ſi nō interuenit pactu. ſi ſeruiat pͥncipaliter gratis. lꝫ ſecūdario vt habeat aliqd̓ſpūale nō ē ſymonia ẜm Goff. ⁊ ſic cōcordat iuraque vident̉ ꝯtraria. Ho. tn̄ etiā tenuit ꝙ ſi ſeruitium corporale ſit honeſtū ⁊ dignū: dignum obſequiū p̄ſtat: ꝙ licite pōt etiā ſeruire pͥncipalit̓. dummodo pactu non interueniat. vt ſi qͥs ep̄o ſeruiatromā eundo: eius negocia ꝓcurando a contrarioſenſu. in. c. ſunt nōnulli. q. j. ſꝫ in ſeruitio indignovel ꝓ indigno ſic erit ſymonia. ſimiliter dic in ſeruitio ſpūali ꝙ ſi pactū interuenit ſymonia eſt: niſitali beneficio ſit annexuꝫ illud onus. Un̄ nota ꝙnō ſolū p̄dicta inducūt ſymoniā in dantibꝰ ſeu paciſcentibꝰ. ſꝫ etiā in ꝯſentiētibꝰ ſiue mediatoribꝰ ⁊cͣ.c. ꝑ inqͥſitionē de ele. ⁊. c. ij. de cōfeſſis. necnō in paciſcentibꝰ aliquid dare vel facere miniſtrantibꝰ: ſꝫetiā miniſtris ſeu familiaribꝰ adminiſtrātis: ſicutdicimꝰ in Iezi qͥ fuit ſeruus Heliſei j. q. j. in ſumma. Dicit tn̄ Ric. ꝙ licet ep̄s fecerit pactū vel ꝓmiſſionē ꝓ aliquo beneficio dando: ⁊ poſtea oblitus talis pacti pure ꝯfert ꝙ nō eſt ſymoniacꝰ quoad eccleſiā: nec etiā ille qͥ recipit tale beneficium ſihoc pactū ignorabat. ⁊ ideo nō tenetur reſignare.qd̓ bene nota.¶ Utrū aucͣtas pape excuſet a ſymonia? ℟. Pa. 6in. c. j. eo. ti. dicūt doc. ꝙ in curia ro. titulꝰ de ſymonia non hꝫ locū ſicut ne lex iulia. de ambitu in cu-