Sagittarius.CCLV.

oblationes ⁊ decimas ẜm iuſſum archidyaconi inter fratres diuidere. Hec notant̉ in. c. ꝑlectis quaſi in fi. xxv. di. ⁊ de offi. cuſto. ꝑ totum.¶ Quis dꝫ deputari ſacriſta? ℟. ꝙ aliquis de ſanctioribꝰ eccleſie: vt in. c. ij. de offi. cuſto.2 ¶ Ex qua culpa tenet̉ ſi quid ꝑeat. vide. sͣ. Cuſtosdicit̉ qui artē baliAgittarius tariorū exercet. etvtrum liceat. vide. sͣ. Ars.an debeat̉ famulo infirAlariuA māti. aut ſil̓ibus. videsͣ. Familia. §. ij.quis debeat̉ hr̄i. vide. sͣ.Anctus Can oniatio ⁊ reliquie.dr̄ qui deos deaſqꝫAraceNuScōlit. immo demones: nec nouuꝫ aut vetus teſtm̄ recipit.horum templa p̄cipiunt̉ claudi ſub pena mortis ⁊amiſſione bonorū. C. de paga. ⁊ ſara. ⁊ tēplis eorū.l. j. ⁊. ij. ⁊ qͣſi ꝑ oīa quo ad ꝓhibitiones iudeis cōꝑarant̉. C. eo. l. vt ꝓphanos. ⁊ extra de iude. ⁊ ſara. qͣiꝑ totum. Et ideo vide. sͣ. Iudeus q̄ ꝓhibet̉ xp̄ianis ergo ipſos. excipit̉ tn̄ caſus. qꝛ cū ſaracenis xp̄ianus comedere nec habitare prohibet̉. xj. q. iij. admenſam. ſꝫ bn̄ cum iudeis. xxviij. q. j. nullus. quiamagis ſunt nobis ꝑuerſi iudei ⁊ in cibis nos ꝯtemnunt. tn̄ Lau. ⁊ Io. ⁊ multi ſequaces tenēt ꝙ cumſaracenis etiā nō lꝫ comedere. qꝛ etiā ipſi in multisiudaizāt. Qd̓ verum credo qn̄ in cibis talia obſeruant: al̓s nō. Itē qꝛ iudeis ꝑmittit̉ eorū ſynagoga.ſed ſaracenis nullo mō ꝑmittit̉ inter xp̄ianos publicā inuocationē facere machometi: neqꝫ ꝑegrinatio ad aliquē ſuorū: ſicut ad ſanctū. Et quicūqꝫ eorum dn̄s xp̄ianus qui hoc eis ꝑ̄mittit peccat mortaliter. qꝛ facit contra p̄ceptū. Cle. vnice. de iudeis.Itē qꝛ cū iudeis pn̄t xp̄iani hr̄e cōmertiū. ſꝫ cū infidelibꝰ ſeu ſaracenis extat hodie ꝓhibitio ſub penaexcōicatōis papalis quam incurrāt ipſo facto quitꝑe guerre cū eis habent cōmertiū. vel qui deferūteis ꝓhibita. de qͦ vide. sͣ. Excōicatio. v. caſu. xxj.¶ Utrū xp̄iani poſſint furari qͦs detinēt in eoruꝫſeruitio? ℟. ꝙ ſic. qꝛ nullo mō licite pn̄t tenere eos.dr̄ dupl̓r. vno mō reAtiſſa ctlo cōciliatio. ⁊ ſic qꝛ oēsꝑtes pnīe ordinant̉ ad recōciliationē q̄liVbet earū ſatiſfactio dici pōt. Alio mō dr̄ſolutio pene debite. ⁊ ſic eſt ꝑs vna pnīe q̄ eſt aſſūptio ſiue adimpletio pnīe iniūcte vel debite. ⁊ nihilominus tn̄ etiā partibꝰ alijs pnīe cōuenit ꝑ accn̄svt cōtritioni rōne doloris cōiuncti qui eſt in parteſenſibili. ⁊ ꝯfeſſioni rōne erubeſcētie. Hec. s. Bo.in. iiij. di. xvj. circa lr̄am.¶ Satiſfactio ẜm culpā p̄teritā eſt iniurie illate recōpenſatio ẜm equalitatē iuſticie. ẜm v̓o culpā futurā eſt peccatorū cauſas excedere. ⁊ eorū ſuggeſtionibꝰ aditū nō p̄bere. de pe. di. iij. c. ſatiſfactio.¶ Utrum deo quis poſſit ſatiſfacere ꝓ pctō? ℟.ꝙ cum ipſius adiutorio. vicꝫ cuꝫ merito paſſionisxp̄i: cuius hō ꝑ verā fidē efficit̉ ꝑticeps ſic pōt: al̓snō: vt no. Ri. in. iiij. di. xv.3 ¶ Utrū vnus hō poſſit ꝓ alio ſatiſfacere? ℟. ꝙ ac

cipiēdo ſatiſfactionē ꝓ p̄ſeruatōne ⁊ cautela culpefuture ſic nō pōt. qꝛ quis ieiunādo non affligit corpus alterius vt viuat caſte: niſi inꝙͣtum ꝑ bonumexemplū allicit eum ad ſil̓ia faciēda: ſiue inqͣtū pōtalteri mereri augmentū gratie ꝑ talia: vt ſic faciliꝰeuitet pctm̄. Si v̓o accipiat̉ ſatiſfactio ꝓ recōpenſatione iniurie illate ſic vnus p̄t ꝓ alio ſatiſfacere homini. Deo v̓o etiaꝫ pōt ſi mō ille qui cōmiſit pctm̄ſit cōtritus de eo. al̓s nō. ꝓ pnīa v̓o iniūcta nō p̄tvnus ꝓ alio ſatiſfacere: niſi interueniat aucͣtas cōfeſſoris qui in illa pōt diſpenſare: vel niſi interueniat caſus ꝙ ille cui impoſita eſt nūqͣ eam poterit inhoc mūdo implere. qꝛ poſſet tunc ꝑ aliū fieri. Hechabent̉ ex dictis Ri. ⁊ s. Bo. in. iiij. di. xx.¶ Sed nunqͥd ille cuius ſatiſfactionē alter in ſe ſu 4ſcepit: moriēdo ſtatim euolabit. ℟. ꝙ nō. ſꝫ oportetꝙ primo ille qui eū ſuſcepit impleat. qꝛ nemo ꝑadiſum ingredit̉: niſi ſit extra oē debitū. ita ꝙ nec ipſenec alius ꝓ eo ſit debitor. ẜm. s. Bo. in. iiij. di. xx.¶ Utrū talis ꝓ alio ſatiſfaciēs ſatiſfaciat etiā ꝓ ſe 5ipſo? ℟. diuerſorū fuit opi. ſꝫ mihi placet opi. quaꝫRi. in. iiij. diſt. xx. refert ꝙ etiā eſt ſatiſfactoriū ꝓ ſeipſo nō ex debito: ſꝫ ꝑ diuinam miſcd̓iam q̄ magischaritatē attendit qͣꝫ opus. xiiij. q. v. ſi qͥd. Uel dicꝙ ꝓ alio ſit ſatiſfactoriū ꝑ modū ſolutiōis pene: ꝓſeipſis v̓o eſt ſatiſfactoriū ꝑ modum meriti de congruo. Dicit em̄. s. Bo. in. iiij. diſ. xv. ꝙ lꝫ de rigoreiuſticie nō ſit ſatiſfactorium id qd̓ facit quis ad qd̓al̓s tenet̉. tn̄ credit ꝙ diuine miſcd̓ie benignitas tāta eſt ꝙ acceptat totū: ⁊ quaſi ꝓ nihilo ſaluat nos.et de hoc. jͣ. Suffragium. §. ij.¶ Utrum ſatiſfactio facta in peccato mortali vale Gat? ℟. aut loquimur de ea q̄ fuit impoſita a cōfeſſore penitenti ⁊ poſtea recidiuāti ante illius cōplemētum. ⁊ ſic dic vt. sͣ. Pnīa. §. xiiij. Aut loquimur dealia quacūqꝫ volūtarie aſſumpta. ⁊ ſic dico ꝙ nonvalet quo ad diminutionē pene debite ꝓ pctō: niſiꝑ accn̄s: vtputa qꝛ citius cōuertet̉: ⁊ verā aget penitentiā: ſꝫ qͣꝫtum ad culpā futurā euitandā valet.¶ Que ſūt ꝑtes ſatiſfactōis? ℟. tres .ſ. or̄o. ieiuniū 7et elemoſyna. Sunt tn̄ alie ſcd̓arie: vt vigilie. ꝑegrinationes. diſcipline ⁊ hmōi. Un̄ oīa oꝑa afflictionis ad ieiunium reducunt̉ oīa oꝑa miſcd̓ie ad elomoſynā: oīa oꝑa ſpūalia ad or̄oneꝫ. Hec ex ſanctoBo. in. iiij. di. xv. ꝑte. j. arti. j. q. iiij.¶ Utrum flagella miſſa a deo vel ab hoībꝰ etiam ꝯꝓ peccatis noſtris ſint ſatiſfactoria? ℟. ꝙ ſic inqͣtum cadunt ſub voluntate patienter ipſa acceptāte: ⁊ patienter ſuſtinere volente: dūmodo al̓s ſit incharitate. ⁊ de hoc vide. sͣ. Mors.¶ Utrū aliqua p̄dictarū triū ꝑtiū ſatiſfactōnis ſit ꝯmagis ſatiſfactoria? ℟. ꝙ elemoſina in ſe includitvirtutē or̄onis ⁊ ieiunij ꝓpter duo. Primo qꝛ conſtituit eū cui dat̉ debitore ad orandum ꝓ eo qui dedit. Scd̓o qꝛ elemoſyna data ꝓpter deū eſt qͣſi quedam oblatio deo facta habet vim or̄onis: ⁊ ſil̓r bouorum exteriorū ſubtractio ꝑ elemoſynā facta continet virtualiter ieiuniuꝫ: in quo macerat̉ corpus.Sil̓r or̄o virtute cōtinet ieiuniū. qꝛ intentio interius ad deū debilitatē corꝑis parit cōpletius tn̄ elemoſyna habet vim ſatiſfactōis ꝙͣ or̄o ⁊ ieiuniū. ꝓvy ij