Reſuſcitatus

2 ¶ Quid ſi talis abſolutio ſeu remiſſio ſit facta nōliberaliter: ſꝫ ꝑ mētū ſeu deſperationeꝫ. puta ne eiꝰindignationem incurreret vel quia omnino nihilhabere poſſe ſe credebat vel parū. aut cum fraudefuit obtenta puta dicendo ꝙ nihil poterat ſoluere vel parū: eū tamen totū poſſet: vel plus qͣꝫ dixerit? ℟. ꝙ nō valet: nec talis eſt liberatus ab obligatione reſtōnis. Ho. tū in ſumma. ti. de vſu. tenetꝙ ſi aliqua honeſta ꝑſona tractat cū aliquo dicēsſi ex corde reſiduū volueris remittere faciā ꝙ talisreſtituet tibi tantum. ⁊ ille remittit ꝙ talis debitoreſt liberatus. Qd̓ credo verū qn̄ talis ꝑſona honeſte hoc tractat. puta intēdendo gerere negociumamboꝝ vtiliter. ⁊ quo ad obligationeꝫ reſtōnis. ſꝫnō quo ad peccatū male diſponis. de quo tn̄ ſufficit peniteat ſine alia reſtitutione.3 ¶ Sed nunqͥd qͥlibet cui debet̉ pōt hanc abſolutionē facere? ℟. ꝙ nō. ſꝫ ſoluꝫ illi qui liberā de ſuisrebus habēt adminiſtrationē. ⁊ qͥ pnt donare. ⁊ qͥſint vide Donatio pͥmo.4 ¶ Utrū conciliū vniuerſalę vel ciuitatis et hmōipoſſit remittere qd̓ debet̉ ſingulari perſone ꝯͣ eiusvoluntatē? ℟. ẜm Inno. in. c. in noſtra. de iniur.ꝙ ſic. ſi debet̉ iure ciuili tm̄. Secus ſi debet̉ iure naturali. quia nō poteſt. Qd̓ limita ſine cauſa. qꝛ cuꝫcauſa etiā poteſt vt no. idē Inno. in. c. q̄ in eccleſiarum. de cōſti. et glo. in. l. fi. C. ſi contra ius vel vti.pu. vbi tenet ꝙ publica vtilitas ſit licita cā vt tollatur qd̓ alteri debet̉. etiā de iure naturali. qd̓ eſt notandū ſingularit̓ quia facit ad cognoſcendum qn̄papa pōt diſpenſare ſuꝑ certis. ⁊ qn̄ dn̄i vel communitates qͥ habuerūt bellū inter ſe poſſunt componere ſuper damnis datis. de quo vide sͣ. Bellū§. xiiij.¶ Utrū cū quis nō vult reſtituere. quia non pōtniſi cuꝫ magno ſuo incōmodo. ⁊ ille cui tenet̉ nonvult dare dilationē vel remiſſionē aliquam poſſitabſolui a ſuo cōfeſſore? ℟. ẜm Direc. ti. reſtitutio.ꝙ etiā ſi nō īmineat ꝑiculum vite reſtituere debēti. vel aliud graue incōmodū pōt confeſſor conſcientiam ſuā formare: ex eo ꝙ intendat negociū vtiliter gerere creditoris. eo quia videt ꝙ non ita citovel ita cōmode vel nunqͣꝫ poſſet rē ſuā recuperare⁊ ſic dare abſolutionē peccatori pōt dūmodo promittat bona fide ſatiſfacere certo die. vel aliā cautionē faciat. non tn̄ iuramentū exigat. vt ita creditor habeat ſuū: et peccator nō recedat a confeſſoredeſperatus. ꝓ quo facit. l. ſoluēdo. ff. de nego. geſ.et. l. ait p̄tor. §. j. ff. de mino. Et cū hoc cōcor. Ho.in ſumma. Qd̓ bene notent cōfeſſores: qͥ nō ſoluꝫvtiliter nō gerunt negociū creditoꝝ: ſꝫ potius dānoſe abſoluendo illos qͥ reſtituerēt ſi abſolutionēnegarent. quia tenētur ipſi de omni damno datocreditoribus.g ¶ Utrū ep̄s vel ꝓprius confeſſor poſſit dare licentiam differendi reſtōnē incertoꝝ? ℟. do. Anto. inc. cū tu. de vſu. tenet ꝙ cōfeſſor non poteſt: niſi habeat auctoritatē ab ep̄o. Alij autē tenent ꝙ etiamꝓprius confeſſor. Sed ego dico ꝙ ⁊ ep̄us ⁊ ꝓpriusconfeſſor pōt qn̄ ex rōnabili cauſa hoc facit. ita tn̄ꝙ ꝑ hoc nō ledant̉ pauperes. ſicut faciūt qui talia

incerta cōcedunt ad pompa ⁊ ad ſtatū illoꝝ qͥ debent reſtituere: ⁊ ad dānationē tam cōcedentiū ꝙͣquibꝰ conceditur.¶ Utrum dn̄s qui ſi totū venderet qd̓ habet nō 7poſſet reſtituere quicqͥd ipſe vel ſui p̄deceſſores indebite a ſubditis rapuerūt habeat aliquē moduꝫliberationis? ℟. ẜm Monal. ti. Reſtitutio. iiij. ꝙſic vꝫ vt remittat hominibꝰ ſuis in recōpenſationem aliquā ſeruitutē ad quā tenetur eis imperpetuum. vel det eis aliquā certā immunitatē: vel faciat aliqd̓ hoſpitale: vel aliā elemoſynā de cōſenſu⁊ voluntate dāna paſſoꝝ vel eoꝝ ſucceſſoꝝ et cuꝫhoc concordat Directo. ti. de reſti.¶ Utrū heredes quibꝰ relictū eſt ꝙ ſoluant mille 8libras ꝓ incertis habitis ex vſuris: cū tn̄ nō appareat de dictis vſuris niſi ꝑ confeſſionē teſtōris liberentur ꝑ p̄ſcriptionē. xxx. annoꝝ a dicta reſtōne?℟. Lau. poſt Fede. ꝙ ſic. ſi bōa fide ſemꝑ ſic poſſederunt: nec per ep̄m amplius poterūt moleſtari.Rō quia cum actio que cōpetit ex teſtamento velconditio que competit epiſcopo per. l. nulli. C. deep̄i. ⁊ ele. ſit ꝑſonalis. ⁊ ſpacio. xxx. annoꝝ claudat̉C. de p̄ſcrip. xxx. vel. xl. annoꝝ. l. ꝑ cōſequēs. Id̓oheredes bone fidei non poterunt moleſtari. Necob. ꝙ actiones q̄ cōpetunt ep̄is durent. xl. annis.quia hoc intelligitur de actionibꝰ cōpetentibꝰ epiſcopatui vel eccleſie collegiate: ſꝫ hic nō cōpetit vtep̄o. ſꝫ vt iconomo ⁊ adminiſtratori paupeꝝ. Quov̓o ad eos quibus bona ſunt alienata vel relicta: ſiſpacio. x. annoꝝ poſſederūt indubitanter ſunt liberati ab obligatione reſtōnis quia actio ꝑſonalisnō competit ꝯͣ ſucceſſorē ſingularē. l. j. §. heres. ff.ad trebel. Secus ſi talis heres vel vniuerſalis autſingularis fuiſſet male fidei poſſeſſor vel ſi alit̓ appareat de vſura ꝑ factū. quia ſic nō eſſꝫ liberatus.vide etiā qd̓ dixi sͣ. Preſcriptio. §. xlij.¶ Quō etiā ꝑ p̄ſcriptionē aut vſucapionē quis li­ 9beratur ab obligatōe reſtōnis. videsͣ. Preſcriptio§. xlij.¶ Utꝝ ꝑceſſionē bonoꝝ tollat̉ obligatio reſtōis iovidesͣ. Cedere bonis.quō reſtituitur īEſuſcitatus integrū. vide sͣ.Mors. §. iij.Utrū qͥs teneatur p̄laEtelarto ꝙ ſcit reqͥſitus ab eoꝑ excōmunicatione: aut alio p̄cepto. vide sͣ. Confeſſio delicti. ⁊ denunciatio. ⁊inqͥſitio. Itē de ſigillo cōfeſſionis et ſecreti. vide sͣ.Confeſſio vltimo. §. iij. an teneatur vxor reuelaremarito adulteriuꝫ. vide ſupra Iuramentum. iiij.in pͥncipio.differt ab honoreEtETENtla eo quia reuerentiaeſt pͥncipiū motiuū honoris inquantuꝫſcꝫ quis ex reuerentia quā habet ad aliquem ipſum honorat. Itē reſpectu finis inquātūſcilicet quis honoratur: vt ab alijs in reuerētia habeatur.¶ In quibꝰ conſiſtit reuerentia? ℟. ꝙ in. vj. Primo in dilectionis affectu. xcv. diſ. Eſto ſubiectus.