Reſtitutio. jͣ..CCL.

quia facit ad multa.7 ¶ Utꝝ recipiēs aliqͥd ꝓ ceſſando a vexatōe indebita ꝓximi teneat̉ illud reſtituere. ℟. ẜm Pa. in. c.dilectus. de ſymo. ꝙ ſic. facit. l. j. ⁊. l. generalit̓. ff. decalū. ⁊. l. iiij. §. qōne. ff. de condi. ob. tur. cām. Rōdiuerſitatis ē qꝛ ē cū calūnia acqͥſitū. ⁊ ſic ꝯͣ voluntatē dn̄i ſꝫ in caſu p̄cedēti nō. Et ex hoc patꝫ ꝙ qn̄qͥs dedit aliqͥd vel ex timore etiā reuerētiali: vel vtꝯſequeret̉ ſuū debitū vel euitaret aliqd̓ malū ille qͥextorſit ex p̄dictis cauſis ſic tenet̉ ad reſtōneꝫ: niſiille liberalit̓ velit dare.8 ¶ Sed qͥd de ypocrita qͥ ſub forma boni xp̄ianivel religioſi: cū non ſit: elemoſynas acqͥrit? ℟. ẜmInno. in. c. qꝛ pleriqꝫ. de īmu. ec. ꝙ tenet̉ ad reſtitutionē non forte illi qͥ dedit: qꝛ mercede̓ ſuā iā eſtꝯſecutꝰ. Sꝫ tu dic clarius ẜm Io. de ripol. in ꝯͣctibus ſuis: ꝙ aut talis dās elemoſynā vel qͥd aliuderrat in ꝑſona: puta quia credit dare Ticio et datDyno. ſic Dynus tenet̉ ei reſtituere vel illi cui intendebat dare. Aut errat in fortuna: puta qͥa datdiuiti credēs dare pauꝑi: ⁊ ſic talis recipiēs tenet̉ei qͥ dedit vel pauperibꝰ reſtituere niſi ip̄e recipiēseffectus fuiſſet poſtea pauꝑ. Aut errat in cōditōealtera: puta credit dare ſcō vel celebraturo ⁊ hmōi⁊ tūc ſi ꝯditio nō ineſt recipiēs tenet̉ reſtituere velſatiſfacere ꝑ ſe vel ꝑ aliū ẜm intētionē dantꝭ. Alidicāt veꝝ hoc ſi datū ē p̄ciſe tanqͣꝫ ex cā finali ꝓpt̓illud: ſicut ſi daret ſic expͥmēdo. Secus qn̄ dat qͥaſic credit. qꝛ tūc nō tenet̉ ſicut ſi darē tibi qꝛ credoſis amicus meꝰ cū tn̄ nō ſis: qꝛ nō teneris reſtitue̓⁊ magis placet. qꝛ vt dicit. l. ſi repetēti. C. de cōdi.ob cau. da. Cōditio ī corde retēta nō inducit repetitionē: maxīe in caſu iſto. qꝛ vt sͣ. dictū ē talis dāsilli quē credit ſanctū. lꝫ nō ſit iā hꝫ mercedeꝫ ſuā ꝓqͣ dedit .ſ. ꝓ deo qͥ iudicabit̉ cā finalis exqͦ aliud n̄eſt exp̄ſſum. Et ex p̄dictis pꝫ ꝙ iſti q̄ſtores qui faciunt ſe talis religionis cū nō ſint. ⁊ qͥ ꝓmittūt dicere multas miſſas cū nō dicāt: ⁊ ꝙ nutriūt multos īfirmos vel redimūt captiuos cū tn̄ nō faciātꝙ tenent̉ ad reſtōnē vel illis qͥ dederūt: vel ꝓ quodederūt. qꝛ exqͦ petūt ꝓ tali cā dantes intelligunt̉dare ꝓ eadē ſi aliud nō expͥmūt. Nec ob. d. l. ſi repetenti. qꝛ ſatis cā eſt exp̄ſſa exqͦ petūt ꝓ ea. Secꝰde illo qͥ petit ꝓ deo lꝫ fingat ſe ſanctū. ⁊ ille nō daret ſi ſciret eū nō fore ſanctū quia cā ꝓ quā accipiteſt ſolus deus. lꝫ ſecūdaria ſanctitas ficta q̄ nō attenditur. ſꝫ cauſa pͥncipalis.Tutor quō tenet̉. vide adminiſtratio. §. j.Uendētes rē plus iuſto p̄cio quō tenentur. videemptio. §. vij.Uenatores dātes dānū in agris qn̄ tenent̉. videvenatio. §. ij. ⁊. iij.Uiſitator a viſitatis recipiēs aliqͥd qn̄ tenet̉. videviſitator. §. iij.Uſufructuarius qn̄ tenet̉. vide vſufructus. §. v.vij. et. xij.Uſurarius mētalis. Utꝝ teneat̉ reſtituere id qd̓eſt ſibi datū a mutuo recipiēte vltra ſortē? ℟. ꝙ lꝫdoc. ſint ꝯͣrij. In hoc tn̄ eos ꝯcordādo ſic diſtīguovꝫ ꝙ aut mutuū accipiēs dat liberalit̓ credēs mutuantē hoc nō exigere aūt velle. ⁊ ſic nō tenet̉ reſti

tuere de neceſſitate. ⁊ iſto mō intelligenda eſt opi.Ri. in. iiij. di. xv. q. v. ar. v. ⁊ Sco. ea. di. Alex. lombar. ⁊ Car. in. c. ꝯſuluit. ⁊ in cle. ex graui. de vſu. qͥtenēt ꝙ nō tenet̉ reſtituere. Et facit ꝓ hoc tex. ix l.int̓ oēs. §. recte. ff. de fur. Ubi dr̄ ꝯͣctās rē credēsinuitū dn̄m ꝯmittit furtū. ſꝫ furto nō ē obligatusſi dn̄s erat volēs: ad idē facit inſti. de obli. q̄ ex qͣſidelict. na. §. plꝫ. in fi. Nec ob. l. ſi ego. la. j. ff. ſi cer.pe. Ubi dr̄ ꝙ ſi voluit tibi rē donare ⁊ tu credebaseā tibi mutuo dari non efficit̉ tua an̄ ꝯſumptionēqꝛ in hoc caſu intētio recipiētis ⁊ ꝯcedētis diſcordant ſꝫ in caſu p̄dicto ꝯcordant qꝛ ille liberalit̓ dat⁊ iſte ſcit ſe liberalit̓ datū reciꝑe. Itē nō ob. rō Io.an. in mercurialibꝰ in regula. pctm̄. qꝛ ꝯͣctus a pͥncipio fuit vicioſus. ⁊ iō effectus ſil̓r. qꝛ veꝝ eſſet ſieffectus ꝓcederet a dicto ꝯͣctū ſꝫ nō eſt veꝝ ſꝫ ꝓcedit ab alio .ſ. libera donatōe qͣ ille donat et iſte donatū liberalit̓ recipit. Aut mutuū recipiēs nō datliberaliter ſꝫ id̓o dat qꝛ ꝑ ſigna videt mutuantē ſicvelle: aut ne mutuū auferat. ⁊ id̓o ſic dat. ⁊ tūc dicꝙ talis tenet̉ acceptū reſtituere de neceſſitate. Etſic limita ⁊ ītellige. c. ꝯſuluit. de vſu. Inno. ⁊ Ho.ac Pa. ibidē cuꝫ Io. an. in dicta regula pctm̄. quitenent ꝙ tenet̉.¶ Sed quō ſcire poterit ſi dedit liberaliter vel ne. i℟. ꝙ ſi ſignis vel circūlocutionibꝰ ſignificauit ꝙaliqͥd vellet vltra ſortē. ⁊ tūc tenet̉ reſtituere quodnō liberalit̓ dedit. qꝛ vt dicit. l. ſi v̓o nō remunerādi. §. ideꝫ papinianus. ff. man. ꝙ qn̄ aliqͥs ſimpl̓rrē ꝯcedit p̄ſumit̉ donare illi qͥ pͥus donauerat ſibiSic in ꝓpoſito qꝛ ex ſignis oſtēdit ſe nō mutuaregratis. id̓o credendū eſt etiā illū eo aīo dare .ſ. nongratis. Si v̓o nullū ſignuꝫ on̄dit quo vellet aliqͥdvltra ſortē: ſꝫ potius ꝙ gratis mutuabat: fatendūeſt etiā eū gratis dediſſe. Et hoc veꝝ niſi aliud demente eius conſtet.¶ Utruꝫ ille qͥ mutuauit gratis teneat̉ reſtituere 2id qd̓ ſibi datū ē a mutuū accipiēte? ℟. ꝙ ſi creditcū gratis dare nō tenet̉ qͣꝫuis ille nō gratis dederit. qꝛ vt dr̄. j. q. ij. nulla obligatio ſuſcipienti culpemaculā ingerit: q̄ nō ex ambientis petitione ꝓcedat: ⁊ obligatio antidotoꝝ iuſtā parit receptioneꝫꝑ errorē ſoluti. l. ſi teſtis. §. j. ff. de fideiuſſo. niſi eſſꝫerror facti alieni: vtputa putabat ꝑ ſuū ꝓcuratorēeſſe ꝓmiſſum cū tn̄ nō eſſet. qꝛ ſic teneret Rodo. ⁊Aſten. dicūt ꝙ nō tenet̉ qͣꝫdiu bona fides durat:nec de ꝯſumptis: ſꝫ poſtqͣꝫ ſcit ꝙ nō liberalit̓ dedittenet̉ de extantibꝰ niſi ꝑ vſucapionē vel p̄ſcriptionem ſuā facta eſſent: q̄ opi. eſt tutior in ꝯſcīa ꝙͣ illaLau. de redul. in ſuis ꝯͣctibus qͥ dicit ꝙ etiā nō tenetur poſtqͣꝫ ſcit nō liberalit̓ dediſſe. ⁊ addit idemRodo. ꝙ talis qͥ dedit ſi hꝫ de bonis ipſiꝰ mutuūdantis ꝙ pōt ſibi ꝑ retentionē ꝯſulere de eo quodſic ſoluit in cōſcīa. Qd̓ veꝝ eſt ante p̄ſcriptionē ſednon poſt.¶ Utrū vſurarius teneat̉ nō ſolū reſtituere rē ſꝫ ⁊ 3fructꝰ. dic vt sͣ. poſſeſſor malefidei. Et ſil̓iter de lucrato ex pecunia vſuraria. vt ibidē. §. j.¶ Utrū inducēs aliquē ad fenerandū ꝯſulendo 4vel pecuniā mutuādo: vel ſocietatē ꝯͣhendo ⁊ huiuſmodi teneat̉ ad reſtōnem totius vſure? ℟. ẜmtt iu