Permiſſio

4 ¶ Quid de illo qͥ iurat ꝑ verbū credo. cū tn̄ in veritate nō ſic credat? ℟. ꝙ qͦ ad deū ꝑiurus ē ⁊ peccat mortalit̓. ſꝫ qͦ ad foꝝ cōtentioſū nō. etiā ſi ꝓbaretur poſtea ꝯͣriuꝫ eius ꝙ iurauit. vt no. Pa. in. c.ex lr̄is. de inreiur. ⁊ facit. c. cū īpoſitionibꝰ. de iureiuran. li. vj. Rō qͥa nemo pōt dare teſtimoniū decōſcīa alteriꝰ. niſi ipſe cuiꝰ eſt et deus.F ¶ Utrū credēs cōuenire iuramēto qͥ tn̄ nō facit.exēplū nō credebā ſatiſfactū creditori cui iuraueram. cū tn̄ foret ſatiſfactū peccet mortalit̓? ℟. ꝙ ſicẜm no. ꝑ Pa. in. c. quanto. de iureiur.G ¶ Utrū oīs ꝑiurus ſit infamis? ℟. Pa. in. c. teſtimoniū. de teſti. ẜm leges diſtinguit. Aut qͥs iurauit de p̄terito vel de p̄ſenti. ⁊ ſic nō efficit̉ infamisipſo iure. lꝫ falſū iurauerit. ꝑ. l. j. ij. et vlti. ff. de crimine ſtellio. ⁊ ſic intellige. c. cū dilectus. in fi. de or.cog. Si tn̄ ꝯdēnaret̉ efficeret̉ infamis. nō tm̄ rōneiuramenti qͣꝫ falſitatis. Si v̓o iurauit de futuro etnō ſeruauit. tūc ſi iurauit ſibi vel deo nō efficit̉ infamis. Secus ſi iurauit ei cū quo cōtraxit cōtraueniēdo iuramēto vel pactioni. qꝛ ſic efficit̉ infamis⁊ ſic intellige. l. ſi qͥs maior. C. de tranſac. ⁊ hoc voluit in effectu glo. ⁊ Bar. in. l. lucius. ff. de his quino. infa. Sentit Io. de ligna. in. d. c. teſtimoniū. etArchi. in. c. auctoritatē. xv. q. vj. ⁊ in. c. ꝑuuli. xxij.q. v. et placet etiā de iure canonico cū non reperiācontrariū.7 ¶ Utrū vis vel metus excuſet a pctō mortali ꝑiurium? ℟. ꝙ in iuramēto aſſertorio cōiter tenet̉ ꝙnon. c. ſacris. qd̓ metus cā. qꝛ nullus pōt abſolutecogi ad iuramentū falſū. Sꝫ in iuramēto ꝓmiſſorio fuit diuerſitas Tho. xxij. q. iij. ar. j. ⁊ Ri. vbi sͣ.ar. ij. q. iij. et multi. Alij tenēt ꝙ peccat mortaliterſi nō ſeruat. Ad. c. veru. de iureiur. ℟. ꝙ loquit̉ iniudicio fori. Pe. Aureo. vbi sͣ. tenet ꝙ peccat venialiter. et hoc ſequit̉ Io. an. ⁊ multi alij ⁊ placet. etvide sͣ. iuramentū. v. §. ix. cū duobꝰ ſeq.9 ¶ Qd̓ eſt grauiꝰ ꝑiuriū vel homicidiū? ℟. quidādicūt ꝙ ꝑiuriū eſt grauiꝰ pctm̄. qꝛ eſt ꝯͣ rōnis ordinem directe ⁊ īmediate reſpicientē deū. ⁊ homicidium ꝯͣ ordinē reſpicientē ꝓximū. Alij ꝯͣ vt Ric.vbi sͣ. q. iiij. ar. j. ꝙ nō ſit grauius. Rō qꝛ homicidiū directe ꝯͣriat̉ actui et virtuti digniori .ſ. charitati reſpectu actꝰ ſecūdarij .ſ. diliges ꝓximū. Periurium aūt directe eſt ꝯͣ actū v̓tutis latrie. ſꝫ charitaseſt nobilior qͣꝫ latria. qꝛ nobilius ē ꝓximū diligereqͣꝫ verū ex cauſa legitima iurare. ergo ē grauiꝰ homicidiū qͣꝫ ꝑiuriū. ⁊ magis placet. ⁊ pͥmā rōnē dico negandā ſimpliciter. qꝛ ſic ſequeret̉ ꝙ laboransin feſto grauius peccaret qͣꝫ homicida. qd̓ non eſtverū. Ueꝝ eſt ꝙ ꝑiuriū eſt grauiſſimū poſt homicidiū. Ideo imponit̉ pnīa ꝙ ieiunet. xi. dies in pane ⁊ aq. et. vij. ſequētes ānos peniteat. ⁊ nunꝙͣ ſitſine pnīa. vj. q. j. quicunqꝫ. et. xxij. q. v. ſi quis ſe ꝑiurauerit.9 ¶ Utrū ſit grauius ꝑiuriū adulterio? ℟. Ricar.vbi sͣ. ar. ij. ꝙ ſic. Rō quia peccatū dr̄ grauius ꝙcorrūpit ordinē digniorē. Certū eſt autē ꝙ ille ordo eſt dignior qͥ dꝫ eſſe hoīs ad deū immediate etdirecte: ꝙ ille qui debet eſſe ad deū et ad ꝓximum

periuriū. ſcd̓s ꝑ adulteriū. nec ꝑfectius corrumpit̉ſcd̓s ꝑ adulteriū qͣꝫ pͥmus ꝑ periuriū. Adulteriuꝫnō eſt ꝓpinquius maxime iniurie q̄ poſſit eſſe ꝯtradeū īmo ecōuerſo. ꝑiuriū eſt ꝓpinquius blaſphemie. que eſt contra deū ex odio eius qͣꝫ adulteriuꝫhomicidio.¶ Utrū peccet etiā ꝑſona pͥuata q̄ exigit iuramē­ 10tum de eo ꝙ neſcit. ſed dubitat de veritate? ℟. ẜmAug. qꝛ hoc ex humana infirmitate ꝓcedit ꝙ nōpeccat. Sed ſi ſcit veritatē ⁊ cogit iurare quem ſcitfalſum iuraturū peccat mortalit̓. xxij. q. ij. qͥ exigitqd̓ intellige vt sͣ. iuramentū. iij. §. xj.¶ Utrū clericus nulla ſocietate coactus veniens iſcōtra ꝓpriā ꝓmiſſionē vallatā fidei interpoſitioneſit pͥuandus ſuo beneficio? ℟. tenent Io. Ber. etHoſti. in. c. querelā. ne p̄lati vices ſuas. Pa. in. c.querelā. de iureiurā. ꝙ debet pͥuari quia ſic eſt ꝑiurus qui fide interpoſita ꝓmiſſum frangit ſicutqui ꝑiurat. ⁊ cum ꝑiurus ſit pͥuandus beneficio ⁊deponēdus ab ordine. vt ꝓbat̉ in. c. cū non ab homine. de iudi. ſic et frangēs ꝓmiſſum fidei int̓poſitione vallatū Archi. in. c. iuramenti. xxij. q. v. tenet ꝙ nō. quia nō eſt ita graue peccatū cōtrauenire ꝓmiſſioni tali ſicut iuramēto. ⁊ cum Archi. eſtdo. Anto. et magis placet cū nō inueniat̉ talis pena expreſſa ſicut ꝯꝑiuros. Et q̄ dr̄ia ſit inter fideiint̓poſitionē ⁊ iuramētū. vide iuramētū. j. §. vj.¶ Utrū collatio facta de benefico eccleſiaſtico ꝑin 12ro ſit nulla ip̄o iure? ℟. Pa. in. d. c. q̄relā. de iureiur. ꝙ ſic. de re. iur̄. infamibꝰ. li. vj.¶ An autē ꝑiurus cū ſit infamis ꝑdat ip̄o iure be i 3neficiū. videsͣ. infamia. §. ix.quot modis accipiturErmiſſio vide infra Uſura. ij. §xiiij.eſt vnius rei certeErmutatio pro altera re certavicaria p̄ſtatio. C. de re. ꝑmu. l. j. in glo.Et nota ꝙ ꝑmutatio nō inuenit̉ niſi ingenere ⁊ ſic adaptat cōtractibꝰ noīatis ⁊ innominatis ẜm qd̓ no. j. ℟. eo. ti. ff. et. C. vnde qn̄ daturvna ſpēs ꝓ altera ſic eſt cōtractus innoīatus. ⁊ nōꝑmutatio in ſpē. pro hoc tex. in. l. naturalis. §. j. ff.de preſcrip. verbis. Glo. tn̄ et Bal. in. l. j. C. eo. dicunt ꝙ īmo inuenit̉ permutatō in ſpecie .ſ. qn̄ dat̉ſpēs certa ꝓ ſpecie alia certa. puta iſte liber valenscentū pro illa poſſeſſione eiuſdē precij. Sed quando datur genus ꝓ genere vel ꝓ ſpecie. vel ſpēs ꝓgenere. tūc eſt cōtractus innoīatus. nō ꝑmutatioin ſpecie. ⁊ ſic intelligunt. d. l. naturalis. ⁊ ē veriusꝙͣ primū.¶ Quō cōtrahit̉ ꝑmutatio? ℟. rerū interuentu.nō ex ſolo pacto quia ex ſola cōuentōne ꝑmutationis nulla re hincinde ſecuta nentri cōpetit aliquaactio. C. eo. l. ex placito. qꝛ eſt nudū pactuꝫ. vt no.glo. in. d. l. j.¶ Utrū ſtatutum loquens de emptione habeat 2locū in ꝑmutatione? ℟. ꝙ in ſtatutis iuris cōmunis. appellatione venditionis venit ꝑmutatio ẜmNicol̓. de neapol̓. in. l. j. §. ſi quis in fraudem. ff.ſi quid in fraud̓. patro. et Guil. de cuneo. in. l. de