Penitentia.CCXXVII.
trāſmitti. qꝛ tunc dꝫ pūniri vbi deliqͥt. vbi agit̉ depena falſi. facit. l. exigere dotē̓. ff. de iudi. vbi attenditur locus ad quē deſtinat̉ effectꝰ mr̄imonij. Idēdic de notorio qͥ facit falſum inſtr̄m.26 ¶ Quid de officialibꝰ deputatis qͥ nō accuſant qͦsinueniūt de nocte. ⁊ hmōi? ℟. ꝙ peccant mortalit̓ſi ſe obligauerūt ad accuſandū vel pacto vel iuramento. Si v̓o nō ſe obligauerūt n̄ peccāt nō actuſando. niſi faciāt in fauēdo malis cōmittēdis. Etſi qͥd acceperūt ꝓ nō accuſando tenent̉ illud reſtituere vel fiſco. vel illi cui pena erat applicāda. Etvltra etiā v̓ſqꝫ ad cōplementū pene exacte ſi accuſaſſent. ẜm doctrinā Tho. xxij. q. lxvij. vt pꝫ sͣ. §.xviij. in fi. Fallit hoc in criminalibꝰ. vbi eſſet infligenda pena corporalis. qꝛ ſi deſiſterent ex ꝯpaſſione etiā ſi aliqͥd acciperent ꝓ nō accuſando lꝫ turpiter acciperent nō tn̄ tenerent̉ illud reſtituere deneceſſitate.eſt virtus qͣ cōmiſſaENiteNtla mala cū emēdatōisꝓpoſito plangimꝰ ⁊ odimꝰ. ⁊ plangēdavlterius cōmittere nolumꝰ magiſter iniiij. ſen. di. xiiij. et eſt vnū de ſacr̄is noue legis. quobene diſpoſitis ſemꝑ peccata remittunt̉. de ſū. tri.c. j. §. ſacramentū.i ¶ Penitētia. v. modis dr̄. pͥma dr̄ ſolēnis q̄ imponitur ẜm illū modū. de qͦ in. c. in capite. l. diſt. quāomitto cū hodie nō ſit in vſu.z ¶ Scd̓a dr̄ publica q̄ fit in faciē eccleſie ⁊ publice ⁊differt a ſolēni. Tum in mō. qꝛ in iſta n̄ ſeruat̉ illemodus de qͦ in. d. c. in capite. Tū etiā qꝛ iſta p̄t imponi a ſimplici cōfeſſore. ẜm Guil. Duran. Goff.et Ho. ar. c. penitētes. l. di. ⁊. xxx. di. ſi qͥs p̄ſbyter.de pe. et re. q̄ſitum. Nec ob. c. accedentibꝰ. de exce.p̄la. vbi rep̄hendunt̉ abbates. qͥ publicaꝫ pnīamimponebāt. qꝛ ibi accipit̉ publica ꝓ ſolēni q̄ ſoluꝫimponit̉ ab ep̄o. et hoc veꝝ niſi aliud habeat conſuetudo. Itē et. iij. differt. qꝛ iſta publica iterat̉ ſolennis v̓o nō poteſt.z ¶ Sed q̄ro qn̄ dꝫ īponi pnīa ſolēnis vel publica?℟. Pa. in. c. q̄ſitu. de pe. et re. ꝙ ꝓ delicto graui etſcandalizāti totā vrbē debēt īponi ſolēnis. d. c. ī capite. Si v̓o ē graue et publicū ſꝫ nō ſcādalizoſum.tūc īponet̉ pnīa publica ſꝫ n̄ ſolēnis. vt no. in. d. c.q̄ſitū. et in. c. j. de pe. et re. Si aūt ſit graue ſꝫ occultum: tūc nec ſolēnis nec publica dꝫ īp̄oni. Et ideoreprobat cōſuetudinē illoꝝ qͥ ml̓ieribꝰ ꝓ extīxtōepueroꝝ qͦs penes ſe habebāt in lecto imponūt publicā pnīam. et vide eū in. d. c. j. et in. c. ſtatuimus.de male. et in. c. fi. de hi. qͥ fi. occi.4 ¶ Quibꝰ pōt īponi? ℟. ꝙ nec clericis nec religioſis. nec etiā laicis inſignibꝰ dꝫ īponi. ar. d. c. in capite. Et hoc veꝝ niſi clericus ſit depoſitus. l. di. cōfirmandum.F ¶ Quis eſt effectꝰ pnīe ſolēnis? ℟. ꝙ laicus poſteā nō pōt ad ordines ꝓmoueri. l. di. illud. nec clericus ad ſuꝑiores. vt dr̄ ibidē: pōt tn̄ ep̄s diſpenſare in ordinibꝰ minoribꝰ nō aūt ad ſacros. l. di. placuit. Itē nō dꝫ mr̄imoniū ꝯͣhere. pur ſi ꝯͣhit tenetIuuenis tn̄ nō ꝓhibet̉ ꝯͣhere. Itē nec miliciā aſſumere. xxxiij. q. ij. §. de penitentibꝰ. et. c. antiqͥ. cum
alijs. c. Itē nec laicalē habitū deferre. l. di. c. vltīo.Itē dꝫ viuere ẜm regulā eccleſiaſticā. de pe. diſ. v.cōtrariū. et. c. ſe. Itē cōueniēdus ē ſub eccleſiaſticoiudice. xj. q. j. aliud de pe. di. j. aliud. Itē ſit īfamisnō rōne pnīe. ſꝫ rōne criminis publicati. qd̓ verūintellige qn̄ ꝑ ſnīam iudicis imponit̉. Secūs ſi exdeuotione quis publicā pnīam facit ẜm Ho. deofficio Archip̄. c. ij.¶ Tercia pnīa dr̄ pͥuata. et dicit Sco. in. iiij. diſt. 6xiiij. q. j. circa fi. q. ꝙ de vi vocabuli penitē idē eſt ꝙpenā tenere. Hec aūt nō tm̄ importat paſſionempene vt inherenti. ſꝫ etiā actōnē volentis reſpectupene. Un̄ pnīa actualis ē punitio voluntaria velvoluntas punitōis. ⁊ in hac ē cōſiderare. Primovelle peccatum punire ſeu vindicare. Scd̓o ſe peccaſſe nolle ſiue peccatū deteſtari. Tercio punitionem iā inflictā velle libere acceptare. Quarto penam inflictā patient̓ ferre. In quolibꝫ hoꝝ actuūſaluat̉ ꝓprietas vocabuli huiꝰ penitere et in ipſisꝓprie cōſiſtit eius ſignificatū.¶ De quibꝰ peccatꝭ dꝫ hō penitere? ℟. ẜm cōiter 7theologos. ꝙ de omnibꝰ peccatis mortalibꝰ actualiter cōmiſſis. ſiue an̄ baptiſmū ſiue poſt. De venialibus v̓o lꝫ ſit expediēs. nō tn̄ eſt neceſſaria ad ſalutē in hoc mūdo. niſi in duobꝰ caſibꝰ. Primo rōedubij. vtrum .ſ. mortale vel veniale ne ꝑiculo ſe exponat. Scd̓o rōne ꝑiculi qn̄ hꝫ aliquā affectionēvenialē quā niſi repͥmat dubitat ne trahat euꝫ admortale ẜm. S. Bona. in. iiij. di. xvj. q. ij. ar. ij.¶ Utꝝ requirat̉ ſingularit̓ de quolibet? ℟. ꝙ ſic gde cognitis .ſ. cū de illis ſpāliter cogitat et teneturſpāliter de quolibet cogitare vt peniteat ſi adſit opportunitas ꝓportionata fragilitati humane. aliternō remittunt̉ de lege cōi. De incognitꝭ v̓o ſi ignorantia eſt inuincibilis vel excuſabilis nō tenet̉ niſi in generali penitere. ſi v̓o eſt craſſa vel inexcuſabilis: ſic tenet̉ in ſpāli penitere. qꝛ tenet̉ dare operam vt ea cognoſcat et peniteat. hec ex Ri. in. iiij.di. xvj. ar. iiij. q. ij.¶ Utrum poſſit agi pnīa de vno peccato mortali 9ſine alio? ℟. ꝙ nō. qꝛ aut deus totū remittit aut nihil et ideo oportꝫ peniteat de om̄ibꝰ. tex. ē in. §. itēde pe. di. iij. cōcor. Ric. in. iiij. di. xv. ar. j. q. vj. Diſtinguo tn̄ ſic. qꝛ aut loqͥmur de pnīa ꝓut ꝑ eā remittit̉ culpa et recōciliat̉ hō deo. et ſic cū radix ſatiſfactionis ſit vna .ſ. charitas q̄ ſecū nō cōpatiturpctm̄ mortale. Id̓o ē veꝝ ꝙ nō poteſt fieri niſi deomnibꝰ fiat. Aut loqͥmur de pnīa ꝓut directe reſpicit ſatiſfactionē tꝑalis pene debite ꝓ pctīs iamdimiſſis quo ad culpā. et ſic bene pōt fieri de vnopeccato ſine alio.¶ Que ſunt ꝑtes pnīe? ℟. tres. cōtritio. cōfeſſio ⁊ 1oſatiſfactio.¶ Quarta dr̄ pnīa .ſ. illa q̄ a ſacerdote ꝓ peccatiscōfeſſis imponit̉. de iſta videsͣ. cōfeſſio. vj. ⁊ infraſatiſfactio.¶ Quinta pnīa dr̄ illa de qͣ dr̄ ꝙ regularit̓ ꝓ qͦlibꝫ 12pctō mortali dꝫ īponi ſeptēnis. xxxiij. q. ij. hocip̄met quō debeat intelligi Pa. declarat in. c. accepiſti.de ſpon. duoꝝ ꝙ dꝫ in iſto tꝑe ſemel bis vel ter ieiunare in ebdomāda. ẜm diſcretionē ⁊ iudiciū ſapp iiij