Litigioſa res.CLXXXII.

generales ſicut cum dicit̉ preſentiū latori adhibeas fidem. ⁊ hmōi. Et iſto caſu cū iſte lator nō poſſitcontrahere vel aliquid intentare in p̄iudicium ſcribentis: ſi cui ſcribitur ſibi mutuaret pecuniā ⁊ huiuſmodi nō p̄iudicaret ſcribēti. vt in. l. fi. C. quodcum eo qui in ali. poteſta. quia potius ſunt litere recōmendaticie: niſi aliud addatur. puta ſub periculo meo ⁊ hmōi. vel niſi doloſe dedit illi litteras: quiatunc teneret̉. ar. l. quod vendito. ff. de dolo. Si v̓oſunt littere magis ſpeciales. puta quia dicit̉ in eis tali de mea intētione plene informato adhibeas plenam fidem. quia tunc tenet̉. et aget actis mandaticōtra ſcribentē: ille cui ſcribunt̉. ſꝫ nō debet ei credere in aliquo qd̓ ei appropriet̉. Facit. l. ſi v̓o remunerandi. ff. man.¶ Quid de eo qui literas alteriꝰ aperit. vide ſupraFalſarius. §. ij.2 ¶ Utrum damnificans ꝓximum ex litteris teneatur ad reſtitutionem. vide infra Reſtitutio. .j. in v̓.ſcriptura.dicit̉ de cuiꝰ doItigioſa res minio cauſa int̓petitorem et poſſidentē mouetur in iudicio. vide ſupra ceſſio actionū. §. ij.i ¶ Utruꝫ res litigioſa poſſit alienari. vide ibidemin pͥncipio.2 ¶ Utrū litigans teneat̉ ad reſtitutionē expenſaꝝ⁊ damnoꝝ parti aduerſe? ℟. ꝙ ſic ſi ſciebat iniuſtācauſam fouere. aut ſi a principio nō ſciuit: tamē inꝓceſſu cauſe cognouit iniuſticiā: et nō deſijt tenet̉ar. in capitulo dn̄s de ſecun. nup. ⁊ in. l. ſi qͥs inficiatus. et ibi Bar. ff. depoſiti.Idem eſt qd̓ contēItigioſus. toſus. de quo videſupra Contentio et Diſcordia. et gͣuiuspeccat per ſe qͣꝫ adulator. quia litigioſusfrangit amicitiā. et ſunt illi ꝓprie qui ad omnia cōtrariantur cauſa cōtriſtandi de nullo curantes. vtdicit ph̓us. iij. ethi.i ¶ Utrum litigioſus debeat ordinari? R. ꝙ non.xlvj. di. §. j.An liceat mendicantibus diO CA. mittere? ℟. ꝙ capta ante concilium. de quo in. c. cum ex eo. de exceſ. p̄la. li. vj. non poſſunt: aliter ſunt excōicati ipſo facto. Clemen. cupiētes de penis. ſed captapoſt illud concilium bene pn̄t dimittere ẜm Lap.quem ſequit̉ do. Petrus de ancha. et Ge. in. d. c.cum ex eo. ⁊ in dicta cle. in verbo hactenus .i. vſqꝫnunc. quia ẜm Papiam hactenus per. h. aſpiratufacit duas partes. ſcꝫ. hac ⁊ tenus .i. vſqꝫ nunc. Exquo infert Ge. ꝙ fratres ordinis mei Bononie inmonte potuerunt dimittere primum locum queꝫceperant ⁊ alium capere: cum habeant licentiā capiendi vnū locum in dicta ciuitate.¶ Utrum dicti mendicātes poſſint loca de nouocapere? ℟. quod non ad habitandum: que ſint ꝓpinqua habitationibus hominum ſine licentia ſedis apoſtolice: que de conſtitutione Bonifacij exp̄ſſam faciat mētionem. Secus eſſet de locis in heremis. vbi non eſt ꝓpinqua hominum habitatio.

quia illa de licentia ſuorum p̄latorū ⁊ capere ⁊ mutare poſſunt. d. c. cum ex eo. Et nota ꝙ illud capitulum non ꝓhibet tranſitum ſingulorum fratruꝫde loco ad locuꝫ qui eſt ꝑmiſſus ex cauſa. c. licet deregula. cum ſimilibus: ſed prohibent nouum capitulū. ſiue nouū cōuentū capi. vel locū ad locū mutari. ẜm do. Pe. de ancha. vbi ſupra. Et ſic patet ꝙcaptio caſetarum: vel mutatio quas mendicantescapiunt ad habitandum ex tranſitu vel pro infirmaria ⁊ huiuſmodi non cadit ſub iſta prohibitione: ſed ſolum quando pro nouo conuentu. ſeu capitulo capiunt.¶ Utꝝ loca exempta ſint in dioceſi taliter ꝙ in ea 2delinquētes incidant in excōicationem ꝑ ſtatutuꝫdyoceſani impoſitam contra taliter delinquentes.vide. jͣ. Statutum. §. ij.¶ Utꝝ prefati mēdicātes poſſint augmentare lo­ 3ca ſua ſine licētia pape? ℟. ẜm Lap. vt recitat Ge.in. d. c. cum ex eo ꝙ ſic. quia iſta acquiſitio. ⁊ poſt acquiſitionem edificatio eſt de actibus iam ꝑmiſſis.l. ab ea parte. ff. de ꝓba. ergo iſti iuri antiquo ſtabitur niſi quatenus ei derogatū eſt ꝑ. d. c. cum ex eoquod tm̄ in duobus immutat .ſ. in acquiſitiōe habitationis in loco de nouo: ⁊ ſecundo in mutatione ⁊ tranſlatione quibus in nullo caſus noſter cōcluditur. Item prohibitus acquirere nouum iusin re non ꝓhibetur augmentare ius iam queſituꝫante ꝓhibitionem. vt in. c. fi. §. ij. de conceſ. p̄ben.li. vj. ſic in ꝓpoſito. vide de hoc sͣ. Excōicatio. vij. caſu. xliiij.Ocatio. eſt ꝑſone vel rei ad vſumfacta cōceſſio mercede in pecunia numeranda conuenta: al̓s ſi res vel ſpecies daret̉ non eſſet locatio: ſed contractus innominatusſcꝫ do vt facias: ⁊ ageretur preſcrip. ver. ff. depoſitil. j. §. ſi quis ſeruū. et iō locator dr̄ qui ſub mercedepecuniaria locat domum ſuam ⁊ huiuſmodi conductor qui ipſam accipit ſoluēdo penſionem: vt ind. §. ſi quis. Aduerte tn̄ ꝙ cōtractus innomīatusinducit̉ ẜm naturam contractus nominati cui aſſimilat̉: niſi aliud actum fuerit: vt in. d. §. ſi quis. ſequit̉ Bar.¶ Quid poteſt locari? ℟. ꝙ omnes ille res que vē idi pn̄t: niſi ſint ſeruitutes prediales. vt iter. actus.via. ⁊ cetera que locari nō poſſunt. vt eſt tex. ⁊ glo.in. l. locare. ff. locati. Seruitutes aūt perſonales: q̄ſunt vſuffructus bene poſſunt locari. ff. de vſufru.l. arboribꝰ: ſed nō ſeruitus vſus. vt in inſti. de vſu.et habi. §. minus. ſed ſi fit ab vſufructuario extinguitur locatio per mortem ipſius vſufructuarij vtC. de iur. do. l. ſi ſocius ⁊ ꝑ maximam ⁊ mediam capitis diminutionem. inſtit. de vſufru. §. finitur. Aꝓprietario autem fieri nō poteſt locatio ſeruitutisꝑſonalis.¶ Locare non poteſt aliquis prelatus religioſus 2ad vitam: nec ad certum tempus. ſcilicet longumredditus vel partem eorum: aut iura: aut poſſeſſiones monaſteriorum: vel aliaruꝫ adminiſtrationūſibi commiſſarum: niſi neceſſitas vel vtilitas expoſtulet conuentus. ⁊ cum conſenſu conuentus: vel