Legitimatio

intellige tales filios naturales ꝑ talē oblationē legitimatos. vt ſuccedāt patri ab inteſtato: nō tamēalijs cognatis ex parte patris nec ipſi eis. vt in. d.aut̓. §. filiuꝫ v̓o. Quintus qn̄ pater deficiente ꝓlelegitima offert principi p̄ces ꝓ filijs naturalibusvt ſint filij legitimi ſucceſſores etiā ſine matrimonio: dum tn̄ pͥnceps p̄ces admittat. d. aut̓. §. illudtn̄. Sextus qn̄ pr̄ in teſtamēto dicit eum ſibi velleſuccedere ſi tn̄ filius poſt mortē patris pͥncipi ſupplicauerit. ⁊ teſtm̄ oſtēderit: tunc em̄ dono principis ⁊ legis heres erit legitimꝰ. dūmodo voluntatēpatris ſequat̉. vt in. d. aut̓. §. ſi v̓o is qͥ. Septimꝰqn̄ pr̄ in extrema volūtate noīat filiū et heredē inſtituit. C. de natura. lib̓. autē. item ſi qͥs. qd̓ limitaẜm ꝙ in caſu ſequēti. Octauus qn̄ in publico inſtrumēto .ſ. ſcripto ꝑ notariū: aut etiā ſi ſit ſcriptūꝓpria manu cū ſubſcriptione triū teſtiū filiū naturalem noīauit filiū nec adiecit naturalē. Sꝫ Bal.in. c. innotuit de elec. tenet ꝙ oportet addat ſuumqͣſi dicat in ſua poteſtate. ⁊ ſic legitimū. nec ſufficeret ſola noīatio ẜm Bal. ibi. Et ſi ſunt plures filijnaturales ex eadē matre nati lꝫ teſtimoniū tm̄ dederit vni: tn̄ om̄s erunt legitimi. Et hoc intelligeqn̄ ꝓles legitima nō ſuꝑeſt ẜm glo. in. c. ꝑ tuas q̄fi. ſunt legi. quam ſequunt̉ cōiter doc. Nonus qn̄pr̄ filiū ex ꝯcubina noīat filiū legitimū ẜm. d. An.in. d. c. ꝑ tuas. qd̓ intellige ſi mater talis ē ꝙ potuiteſſe vxor ſua qn̄ generauit vt in aut̓. vt lice. ma. etauie. §. ad hec. Rō ibi ponit̉ quia ex tali noīatōnevidet̉ teſtimoniū ꝑhibere: ꝙ cū matre legitimumhabuit vel habeat matrimoniū. Ex quo cōcludoꝙ ſi mater vel ipſe aliū accepiſſet in cōiugiū viuentibus ipſis nō legitimaret talis noīatio. qd̓ noͣ bene al̓s ſic. ⁊ ſi ex alia vxore haberet filios venirentiſti cū illis. ⁊ ſimilit̓ ſi poſt. Decimus qn̄ pr̄ contrahit mr̄imoniū cū illa q̄ eſt mater filioꝝ naturaliuꝫipſius patrꝭ. de qͦ dic vt sͣ. Filiꝰ. §. xj. Undecimꝰqn̄ legitimant̉ ꝑ papā imperatoreꝫ aut pͥncipes qͥnō habent ſuperiore aut habētes poteſtatē ab eiset de p̄dictis vide in. c. ꝑ tuas. ꝑ docto. ibi qui fi.ſunt legitimi.¶ Utrū papa poſſit taliter legittimare vt ſuccedātin hereditate ⁊ admittant̉ ad alia temporalia? ℟.Pa. in. c. ꝑ venerabilē qui fi. ſunt legi. Uaria fuitopinio. ſꝫ in practica ſeruat̉ opinio Bar. in aut̓. excomplexū. C. de ince. et inuti. nup .ſ. ꝙ nō poteſtin terris ſibi non ſubiectis: maxime qn̄ tales ſuntadulterini vel inceſtuoſi. ⁊ ꝓ hoc eſt bonꝰ tex. in. c.dicat aliqͥs. xxxij. q. iiij. ⁊ in. c. vnico. xxxv. q. vij. ſꝫquo ad ſpūalia nō eſt dubiū.2 ¶ Utrū illegitimus ſꝫ legitimatus ꝑ ſequens matrimoniū ſit legitimus quo ad omnia. ℟. ẜm Pa.et glo. in. c. tanta. qui fi. ſunt legi. ꝙ ſic. ⁊ licet dn̄sAnto. ibidē teneat ꝙ nō in ſtatutis. qꝛ ſtatutū nōcomp̄hendit fictū. l. iij. §. hec verba. ff. de nego. ge.⁊ ſic iſti ficte ſunt legitimi ꝓpter verbū habeantur.quod eſt verbū fictu. tamē magis placet pͥma opinio. quia qn̄ verbū habeant̉ ꝓfertur ab habentepoteſtatē paria ſunt dicere habeant̉ ꝓ legitimis:⁊ ſunt legitimi. Facit. c. ex parte de ſpon. ⁊ qd̓ dicitBar. in. l. ſi is qui. pro emptore. ff. de vſuca. ⁊ in. l.

ſi maritus. ff. de adul. vbi vult ꝙ dicere habeant̉ꝓ ciuibus ab habente poteſtatē. Idē eſt ac ꝙ ſineciues. ⁊ ſic tene.¶ Utrum talis ſuccedet in feudo ſi dictum eſt ꝙ 3tranſferat̉ ad poſteros ex ſe legitime deſcendētes℟. Bal. in. c. naturales. ſi de feu. con. fue. dicit ꝙnō. Sed Iaco. de belui. et cōmuniter doc. in. c. lator. qͥ fi. ſunt legi. tenēt cōtrariū .ſ. ꝙ ſuccedet ⁊ tex.d. c. naturales intelligit̉ de legitimato ꝑ reſcriptuꝫprincipis. quia cum illa legitimatio ſic ſtricti iuristanꝙͣ diſpēſatio ꝯͣ ius eſt reſtringēda. c. ꝙ dilectiode cōſan. ⁊ affi. ſꝫ mr̄imoniū tanqͣꝫ fauorabile purgat p̄cedentia. ⁊ ideo ſuccedet.¶ Utrū legitimatus ab imꝑatore vel habēte po­ 4teſtatē ab eo ſit legitimus quo ad ſpūalia? ℟. Pa.in. d. c. ꝑ venerabilē ꝙ n̄. ⁊ iō nec ad ordīes ⁊ aliaſpūalia admittetur. vide glo. x. di. c. lege ſequitur.Bar. in. d. aut̓. ex cōplexū. nec etiā erunt legitimiin dn̄io illoꝝ qͥ nō recognoſcunt imꝑatorē quātūad ea per que fieret alteri p̄iudicium. puta ad ſucceſſionem bonoꝝ ab inteſtato. vt no. in. d. c. ꝑ venerabilem.¶ Utrū comites habentes ptātē legitimandi ab Sꝫimꝑatore poſſint legitimare in p̄iudiciū agnatoꝝ℟. d. An. in. d. c. per venerabilē ꝙ nō. niſi pater ⁊agnati ꝯſentiant. qꝛ hec ptās tanqͣꝫ alteri p̄indicialis eſt reſtringenda. l. j. §. ſi qͥs a pͥncipe. ff. ne quidin lo. publi. Sed Bal. in rubrica cōdi. eſt ꝯͣ eū qn̄ſimpliciter eſt cōceſſa auctoritas legitimādi. ſꝫ credo veruꝫ dictū Bal. in filijs naturalibꝰ tm̄. ſed inſpurijs et alijs ex damnato coitu nō credo: niſi expreſſe concedant̉. Facit qd̓ no. Io. an. in addi. adSpe. in ti. qui fi. ſunt legi. qͥ dicit ꝙ ſi ſpurius dupliciter .ſ. ex patre vxorato ⁊ matre maritata impetrat a papa vel ab imꝑatore reſcriptū legitimationis ꝙ nō valet ſi nō expreſſit. Facit qd̓ no. Pa. ind. c. ꝑ venerabilē. vbi dicit ꝙ inceſtuoſus vel adulterinus niſi id expͥmat ſemꝑ reſcriptū legitimationis erit ſurrepticiū. qꝛ omne tacitū per id qd̓ papavel princeps nō ita defacili cōceſſiſſet ſi illd̓ ſciuiſſꝫfacit reſcriptū ſurrepticiū: ⁊ viciat. c. poſtulaſti dereſcrip. Facit etiā qd̓ no. Ho. ⁊ Goſ. in ſumma ꝙlicet papa legitimet aliquē ad dignitates nō intelligitur legitimꝰ qͦ ad ep̄atum ⁊ alias maiores: ſꝫ tm̄qͦ ad inferiores. de ꝯceſ. p̄ben. c. dilectus. vide etiāsͣ. diſpēſatio. §. ix. Aduerte tn̄ hic qd̓ dicit Ang. inaut̓. quō natura. effi. ſui. §. ſi qͥs igit̉ ꝙ pr̄ pōt legitimare filiū in p̄iudiciū filioꝝ legittimoꝝ. ſꝫ filius illegitimus nō pōt ſe legitimari facere in legitimoꝝpreiudicium.¶ Utrū legitimatus ſimpliciter intelligat̉ etiam 6quo ad dignitates. ℟. Ho. ꝙ ſic ſicut ſimpl̓r reſtitutus ad oīa reſtituitur. C. de ſnīam. pa. l. j. qͣꝫuisGoſ. teneat contrariū.¶ Utrū papa diſpenſando in matrimonio ꝯͣcto 7in gradibus ꝓhibitis de iure canonico legitimetfilios ante cōceptos? ℟. ꝙ non. ſꝫ bene poſtea concepti erunt legitimi qͦ ad oīa. ⁊ ſi expreſſe legitimetante cōceptos nō erunt quo ad oīa: ſꝫ ſolū quo adſpūalia ⁊ tꝑalia in terris pape nō in alijs. vt in. d.e. fi. qͥ fi. ſunt le.