Furtum

ꝓuidere nō pōt ẜm .ſ. Tho. Limita tamē iſta vera niſi ille cui furatus eſt eſſet in equali neceſſitatequia ſic nō liceret. ⁊ reſtituere tenet̉ ſi abſtulit. Dequo vide. jͣ. Reſtitutio. iij. §. iij.38 ¶ Utrū cōmittat furtū et peccet qui xp̄ianos captos ab infidelibꝰ furatur ⁊ liberat? ℟. ꝙ non. qͥanullo modo poterant eos habere captiuos. vt. C.ne in. xp̄i. man. ha. vel. in rubro ⁊ nigro. Et id̓o cūiniurioſe eos teneant non peccat qui eos liberat.Similiter dicendum eſſet de eo qui liberat detentum iniuſte a xp̄iano. facit quod no. xxiij. queſ. ij.dominus.¶ Sed nunqͥd liceat res infideliū capere? ℟. ꝙ ſieſſet indictū bellum ꝯͣ eos liceret. d. c. dn̄s. al̓s nō.ſicut nec a xp̄iano.40 ¶ Utrū ille qͥ nō poteſt habere ſibi debitū poſſitfurtiue ſibi ſatiſfacere? ℟. ꝙ ſic. l. ſi nō ſortē. in pͥn.ff. de condi. inde. ar. de or. co. c. cū dilecti. immo dolus cum dolo cōpenſari debet. l. ſi duo. ff. de dolo.⁊ paria delicta mutua cōpenſatione tollunt̉. c. intelleximus. de adulte. cum cōcordan. ſuis. Et hocverū credo ſi nullum iſtoꝝ qͣtuor cōcurrit. Primūꝙ poſſit iudice ſentētiante ſuū rehabere. quia nemo debet ſibi iuſdicere. Secundū ſcandalum ſuivel proximi innocentis cuiꝰ forte cuſtodie erat rescōmendata. Terciū periculum mortis corporalisvel alterius leſionis magne. Quartū ꝑiculū mortalis peccati .ſ. perturij ⁊ hmōi. quia aliquo iſtoruꝫinterueniente nō licet. immo ſi accepit ⁊ imminetpericulū aliquod iſtoꝝ triū poſtremo dictoꝝ tenetur reſtituere. ar. c. cū ex iniuncto. §. ſuꝑ quoqꝫ. deno. ope. nun. Concordat Pa. in. c. olim. el. j. de reſti. ſpō. Ubi addit ẜm Inno. ꝙ qn̄ quis nō habꝫcopiā ſuperioris pōt ꝓpria aucͣte ſibi ius dicere. ar.c. ꝑ venerabileꝫ. qͥ fi. ſunt leg. ⁊ bona glo. in. §. iusgentiū. di. j.¶ Sed quid ſi ep̄s vel alius p̄latus p̄cipit ſub pena excōmunicationis ꝙ qui habuit aliqͥd de rebꝰtalis teneat̉ reſtituere ⁊cͣ. Nunqͥd talis qͥ ſibi furtiue ſatiſfecit teneatur? ℟. ꝙ nō. quia exquo licitepoteſt ſibi in recōpenſationē detinere iam ſuū eſtfactū. nec amplius eſt alterius nec etiā ſi diceret inſententia. ꝙ etiā qui animo recōpenſandi. vel qͣlitercunqꝫ. quia tūc ſententia cōtinet expreſſe intolerabilem errorem. Et ideo nō tenet nec ſimilit̓ ligatur qui nō reuelat qn̄ ſcit talem retinere animo recompenſandi certus de debito ꝙ talis debet habere. ſecus ſi non ſit certus ꝙ talis debeat habere.quia licet ipſe dicat. nō credo excuſaretur nō reuelando. qꝛ multe fraudes aliter poſſent fieri. Quomodo teneat̉ reuelare et quando. vide sͣ. denunciatio. §. xij.42 ¶ Utrū liceat accipere rem meā apud aliū depoſitam? ℟. ꝙ non. l. ſi quis. C. depo. nec etiā ſi eſſetcōmodata. l. p̄textu. L. como. in cōſcientia tn̄ licetſi cōmodatario vel depoſitario nullū damnū pōteuenire ẜm Uldericū. ⁊ Ho. allegat. l. bona fides§. j. ff. depo.¶ Utrū liceat furari vt faciat elemoſynas? ℟. ꝙnō. xiiij. q. v. c. forte aliquis cogitat. immo teneturreſtituere ſi fecit ⁊ qͣꝫuis ſit vſurarius cui furat̉. tn̄

nō licet uiſi faceret ꝓ exiſtēti in neceſſitate ẜm qd̓dictū eſt sͣ. §. xxxvij.¶ Utrum ſi res furata pereat liberet̉ fur a reſtitu 44tione? ℟. ꝙ nō: quia fur ſicut ⁊ quilibet alius malefidei poſſeſſor ſemꝑ eſt in mora. vnde ſi deterioratur etiā tenet̉ ẜm eā extimationē in qua meliusvaluiſſet apud dominū a tēpore poſtqͣꝫ eāᶜ accepitFacit. c. grauis. ⁊ qd̓ ibi no. in glo. de reſti. ſpo. ⁊. l.in re furtiua. ff. de condi. fur. ⁊ in. l. nauis. §. generaliter. ff. de re. ven. Excipit̉ caſus qn̄ rē dn̄o loco⁊ tꝑe obtulit ⁊ ipſe recipere recuſauit. qꝛ purgauitmorā. d. l. in re furtiua. nec tenet̉ ſi perierit vel deteriorata fuerit. l. vlti. C. de condi. fur.¶ Utꝝ teneat̉ fur ad reſtitutionē fructuū rei. ℟. 45ꝙ ſic. nō ſolū ꝑceptos ſꝫ etiā ꝑcipiendos a vero domino ſeu quos ꝑcepiſſet. d. c. gͣuis. ⁊. d. l. in re furtiua. §. ſi ex cauſa.¶ Utrū fur poſſit repetere ſeu retinere expenſas 46qͣs fecit in re furtiua? ℟. ꝙ nō. niſi vt dictuꝫ eſt sͣ.expenſe. §. iij.¶ Utrū filiuſfamilias vel vxor religioſus ⁊ hmōi 47poſſint cōtra voluntatē patriſfamil̓. vel mariti ethmōi reſtituere rē furatā ab eis? ℟. ꝙ ſi res extatapud eos ꝙ tenent̉. l. in ciuilem rem. C. de furtis.Qd̓ intellige ẜm qd̓ dictū eſt ſupra. §. xxiiij. ſi ſinepericulo fieri poteſt. ſi v̓o nō extat ſꝫ eſt cōſumptavel alienata. tunc ſi p̄ciū vel res eſt verſum in vtilitatem domini vel mariti pōt bono modo de bonis domini vel mariti reſtituere etiā eo contradicente. Et voco hic vtilitatē dn̄i etiā ſi ſe veſtiuit velcalciauit ẜm conuenientiaꝫ ſui ſtatus ⁊ hmōi. Siv̓o expendit inutiliter. vtputa in vanitatibꝰ ⁊ huiuſmodi. nō poteſt contra voluntatē dn̄i reſtituere niſi habeat vltra dotē vel peculiuꝫ caſtrenſe velqͣſi concor. monal̓. reſtitutio. ij.¶ Sed quid ſi maritus ipſe furatus eſt vel pater 48poterit ne vxor vel filius reſtituere cōtra ſuam voluntatē? ℟. ꝙ ſic. ſi res eſt in eius poteſtate. d. l. inciuilem rē. ſꝫ ſi eſt in poteſtate patris vel mariti nōSi tamen facerent bona fide nō peccarent mortaliter quia nō cōmittunt furtū cum nō ſit frauduloſa nec animo lucrandi. cōcor. Rodo. et Io. xiiij.q. v. c. vltimo.¶ Utrū actio furti detur contra quēcunqꝫ furem 49℟. ꝙ ſic. facit. l. impuberē. ff. eo. Intellige ſi eſt doli capax. Itē nō ſolū contra furem. ſꝫ cōtra euꝫ quidedit opem vel conſiliū. l. is qui rem pignori. §. ſitu. ff. eo. Fallit in patre contra filiū et econtrario. ⁊in vxore ꝯmaritū. ⁊ econtrario conſtante mr̄imonio. ſed dat̉ eis actio rerū amotaꝝ. l. ſi qͥs vxori. ff.eo. et. l. fi. C. eo. ti.¶ Que pena furis? ℟. ꝙ ſi agatur criminaliter pe 5ona eſt vt fuſtigetur vel vt exulet̉ vel alio modo puniatur arbitrio iudicis: nō tn̄ vt occidatur vel demembret̉. vt. C. de ſer. fu. autē. ſed nouo iure. Ethoc verū ſi eſt ſimplex latro. ſecus ſi cū armis ſiueviolenter aggreditur in domībꝰ vel in itinere velin mari. vel ſi palam ſurripit. quia tunc ſuſpendit̉l. capitalium. §. craſſatores. et. §. famoſos. ff. de penis. Sed quid de cōſuetudine qua ſuſpendūturomnes latrones quantūcunqꝫ ſimplices ſi vltra