Excōicatio. viij.

in iſto verſu. Os orare vale cōio mēſa rigat̉. Os. i.locutio quā Guido ⁊ Hugo in. c. qm̄ ml̓tos. xj. q.iij. extendūt etiā ad lr̄as recipiēdas vel mittēdas ⁊nūcios ⁊ munera. Aſſurgere aūt vel ei reuerentiāfacere aut inclinare ſe ſalutāti vel mouere labia. dūmō nihil dicat nō inducūt minorē excōicatiōꝫ ẜmRodo. cū pene ſint reſtringende ꝑ regulā odia. dere. iur. in. vj. Orare ꝑ hoc ꝓhibet̉ nō ſolū ꝑticipatōin diuinis ⁊ ſacr̄is. ſꝫ et etiā ne qͥs oret in eccleſia. vl̓extra ſil̓ cū excōicato. Dicit tn̄ Inno. in. d. c. nuꝑ ꝙſi excōicatus ſit in eccl̓ia vel in alio loco nō cā orādiſꝫ ꝓ alio negocio ꝙ nō ꝓhibet̉ qͥs ibi orare cū ī or̄one ſibi nō cōicet. ⁊ placet mihi lꝫ Ho. ibidē teneatꝯͣriū. Uale. ꝑ hͦ ꝓhibet̉ ſalutatio q̄libꝫ fiēda excōicato. ſꝫ loco eius dꝫ dicere deus emēdet vos. vel ſiſcribit loco ſalutatōis dicat ſpm̄ ſanioris conſilij ⁊hmōi. qꝛ ſic nō ē ip̄m ſalutare mō qͦ ꝓhibet̉. Cōioꝑ hoc ꝓhibet̉ ne qͥs facto cōicet excōicato: puta cooꝑando in aliqͦ exercitio: vel habitādo in domo cūexcōicato. Dicit tn̄ Inno. in. d. c. nuꝑ ꝙ ſi ego ⁊ excōicatus ſumꝰ in aliqͣ domo: ego ꝓ meis negocijset ipſe ꝓ ſuis ꝙ nō dicor cōicare ei. ſꝫ qn̄ ego ⁊ ipſeſil̓ ꝓ eodē negocio cohabitamꝰ. Sil̓r dicit ꝙ ſi egoet ipſe haberemus vnā ſolā camerā cōem ꝙ liceretmihi in ea cuꝫ eodem excōicato iacere comedere ⁊hmōi. dūmō non cōicent ei in eadeꝫ menſa: nec ineodē lecto aut locutōe vel orōne. Menſa ꝑ hoc ꝓhibet̉ comeſtio vel potatio cuꝫ excōicato. ⁊ de hisoībꝰ hr̄. xj. q. iij. c. ſicut. ⁊ in tribꝰ. c. ſeq. ⁊ no. in. d. c.nuper.5 ¶ Sunt multe ꝑſone q̄ licite cōicare pn̄t cū excōicato. de quibꝰ. xj. q. iij. c. qm̄ multos q̄ ꝯp̄hendunt̉his verſibꝰ. Utile: lex: humile: res ignorata: neceſſe. Hec anathema qͥdē faciunt ne poſſit obeſſe.6 ¶ Utile .ſ. cū quis ꝑticipat ꝓ ſua vtilitate: puta petendo ab eo debitum qͦ ei tenet̉ extra eo. c. ſi vere. ⁊etiā in iudicio ꝓpter hoc pōt eū ꝯuenire. Itē ꝓptervtilitatē aīe excōicati vicꝫ eū corrigēdo vel inducēdo ad pnīam. lꝫ etiā interponat alia verba vt magis efficaciter poſſit eū inducere. c. cū excōicato. xj.q. iij. facit. c. cū volūtate eo. ti. ꝓpterea ad p̄dicatiōꝫadmittunt̉ de conſe. di. j. ep̄s. facit. c. rn̄ſo nr̄o. e. ti.excuſant̉ etiā ꝓpter hoc qui cā p̄dicatiōis vel ꝯfeſſionis habitāt inter eos ⁊ elemoſynas recipiunt abeis: qn̄ al̓s id facere bono mō non pn̄t eis nō cohabitando. d. c. cū volūtate. Itē licite poſſum ꝑticipare cū excōicato ꝓ ſalute aīe mee ⁊ ꝓ vtilitate tꝑali.puta querendo ab eo ꝯſiliū: cū alios ꝑitos hr̄e nonpoſſum. Dicit tn̄ Ray. ꝙ in hoc nō ſunt multū laxande habene: ſꝫ diſcrete ⁊ cū intentōe ſolū vtilitatis p̄dicte ꝯſequēde ⁊ nō alio mō. Et tādiu pn̄t ꝑticipare ꝓ ſalute aīaꝝ ipſoꝝ excōicatoꝝ qͣꝫdiu ſpē deeorū correctione ꝓbabiliter habent ⁊ non plus.¶ Lex .ſ. mr̄imonij ꝓpterea vxor cohabitādo viro ⁊obediendo ꝙͣuis ſit excōicatus non peccat niſi excōicatio eſſet inflicta ꝓpter tale matrimoniū.P ¶ Sꝫ nūqͥd licitū ſic ſit viro cōicare cū vxore excōicata? ℟. quidā dicunt ꝙ non. ſꝫ tu tene ꝙ ſil̓r licitecōicare pōt. qꝛ ad imparia nō iudicant̉ vir ⁊ vxor.c. gaudemꝰ de diuor. verū eſt ꝙ ſi vir cū debeat eēcaput mulieris. xxxiij. q. v. hec imago. nō inducit

vxorem ad petendā abſolutionē ẜm ꝙ dꝫ et tenet̉peccat mortaliter. c. negligere ⁊ eſſet excōicatus minori excōicatione. ſecus qn̄ non pōt eam cogere etſuſcepit neceſſaria ab ea vl̓ efficeret̉ peior.¶ Sed quid ſi vir vocat ad menſam excōicatum. ꝯnunqͥd mulier poterit licite cuꝫ eis comedere? ℟.ꝙ non. ſꝫ cōmedat in alia menſa diuerſa ab illa.¶ Humile ſub hoc excuſantur filij ſerui ⁊ ancille. 1oRodo. tū intelligit de filijs qͥ ſunt in patria ptāte.ſecus de emancipatis qꝛ tenent̉ enitare eū niſi ipſiꝯmēſales eius eſſent ⁊ ab eo neceſſaria haberēt. qꝛſic excuſarēt̉. Idē dicit Hugo. de pr̄e reſpectu filijꝙ tenet̉ vitare filiū excōicatu. niſi ab eo recipiat alimenta. ⁊ idē tenet Inno. qd̓ limitanduꝫ puto. qn̄non facile pōt aliunde neceſſaria habere.¶ Excuſent̉ etiā ſerui ancille ruſtici ſeruiētes ⁊ oēs ijalij ſubditi de familia excōicati qͥ nō adeo curialesſunt vt eoꝝ ꝯſilio ſcelera ꝑpetrent̉. tales em̄ ꝑſoneexqͦ erant an̄ ſnīam latā ad familiare obſequiū exhibendū aſtricti. excuſant̉ cōicādo etiā poſt ſnīamc. inter alia. eo. ti. Idē intelligas de nutricibꝰ ⁊ illisqui ꝯͣxerūt ſocietatē vel alio mō ꝑ aliquē ꝯͣctuꝫ eiserāt obligati. Qd̓ limitat Ho. ⁊ Ber. qn̄ ſine eoꝝincōmodo nō pn̄t abſtinere. ſil̓r ꝯductor mercēnarij facere p̄t qͣꝫuis poſtea excōicent̉. Idē dic de vaſallibꝰ ⁊ hn̄tibꝰ emphiteoſim ab eis ꝙ pn̄t eis reddere pēſiones ⁊ alia ad q̄ obligant̉ ẜm veriorē opi.¶ Sed quid dicemus de illo qͥ vel ex ꝯͣctu vl̓ ex iu 1 2ramēto tenet̉ aliqͥd ſoluere vel dare alicui in certotermīo qͥ poſtea excōicat̉? ℟. ꝙ ſuꝑ hoc fuit diuerſa opi. inter doc. ſꝫ mihi placet opi. Hoſt. ꝙ ſi talisobligatus p̄t deſiſtere a tali ſolutōe vel datiōe ſineſuo incōmodo vl̓ dāno ꝙ nō tenet̉: nec dꝫ cū excōicato ꝑticipare dādo vel ſoluēdo qd̓ ꝓmiſerat: qꝛ inoī iuramēto vel obligatōe ſubintelligit̉ iſta clauſula .ſ. ſi talis ꝑmāſerit cui liceat cōicare. ar. xxij. q. ij.ne qͥs. nec peccat nō adimplēdo qd̓ ꝓmiſerat ſi facit ex zelo eccl̓iaſtice diſcipline. ſecꝰ ſi faceret ſolū excupiditate auaricie. qꝛ ſic peccaret qͦ ad deum.¶ Quid ſi qͥs ꝯtrahat cū excōicato nunqͥd excuſa i 3bit̉ ꝑticipando poſtea? ℟. ꝙ ſi hoc facit ex magnaſua neceſſitate. puta qꝛ nō p̄t alit̓ viuere bono mōſic excuſat̉ ꝑ. c. ſi vere. eo. ti. Si aūt nō fuit ꝯpulſusa tali neceſſitate ſic nō excuſabit̉ ꝑticipādo cū eo. ſimodo ꝯͣxit ſciēs eū excōicatū. hec eliciunt̉ ex dictisdoc. in. c. nos ſanctoꝝ. xv. q. vj. ⁊ in. c. veritatis. dede do. ⁊ ꝯtu. ⁊ in. c. ſi vere.¶ Res ignorata .ſ. qn̄ ignorādo eū excōicatū ꝑtici 1 4pat qd̓ intellige verū niſi ignorantia ſit craſſa vl̓ affectata ⁊ ſic non excuſaret̉.¶ Sed quid ſi audiunt de aliquo ꝙ ſit excōicatus 15nunquid tenet̉ eum vitare? ℟. ꝙ aūt ꝓbabilitercredit eum excōicatum. puta quia hoc habuit a ꝑſonis grauibus ⁊ fidedignis. ⁊ ſic tenet̉. ſi aūt noncredit ꝓbabiliter excōicatum ſic non debet eum vitare. ſed deponat conſcīam .ſ. ꝙ non ſit excōicatusqꝛ multi multa loquunt̉. ⁊ qui cito credit leuis eſtcorde. qd̓ ſi non p̄t eam deponere tenent̉ eū vitarear. c. inquiſitioni. eo. ti.¶ Utrum ſemel excōicatus ſit ſemꝑ vitādus? ℟. 16ꝙ ſic niſi conſtet de abſolutione ꝑ regulam. ſemel