Excōicatio. vij. de caſibus
ceſiaſticam libertatē ignorans fore contra eccleſiaſticam libertatē nō ligat̉ ſnīa excōicationis. Itemhoc pꝫ ꝑ ea que no. in. l. qui cōtra. ⁊ in. l. ſi quis inceſti. ⁊ in aut. inceſtas. C. de ince. ⁊ inuti. nup. vbipꝫ ꝙ ignorātia iuris excuſat a pena impoſita vetitas nuptias cōtrahenti. facit. l. ſi adulteriū cum inceſtu. §. j. ff. de adul. Aut id qd̓ cōmittit̉ vel omittitur ꝓpter qd̓ excōicatio infligit̉ eſt contra legē diuinam ⁊ cōmittens ſcit fore contra legem dei. licetignoret eſſe ꝓhibitum ꝑ ius cōe vel ꝑ decretales:aut ſtatuta quecunqꝫ. ⁊ in hoc eſt diuerſitas interdoc. Nam glo. in. d. c. a nobis. ⁊ Bar. in. l. cūctosppl̓os. C. de ſum. tri. et fi. ca. videt̉ tenere ꝙ ligat̉.qꝛ eſt in dolo faciēdo rem quā ſcit ſibi eſſe ꝓhibitāꝓ quibꝰ facit. l. nec exemplum. C. ad. l. cor. de fal. ⁊c. cum illorū. in fi. eo. ti. huius opi. videt̉ etiā Sco.in. iiij. di. vj. Contrariū tenet Io. an. in. d. c. vt aīarum. ⁊ quo ad excōicationem. d. Anto. ⁊ Pa. in. d.c. a nobis. ⁊ Ge. in. d. c. vt aīarum. Sed ꝓ concordia ſic diſtinguo aut loquimur de excōicationibꝰque infligunt̉ a iure cōi aut ꝑ extrauagantes velſtatuta quecunqꝫ ſuꝑ facto damnato a lege diuinaque cōiter in dyoceſibus publicant̉ ⁊ ſciunt̉. vt eſtilla de nō contrahendo in gradu ꝓhibito de nonverberando clericum ⁊ ſimilibꝰ ⁊ ſic ligat̉. qꝛ eſt lata culpa ignorare qd̓ omnes ſue conditionis ſciūtqꝛ ſi eſt homo boni ſenſus nō ignoraret talia ſi faceret que cōiter homines ſue conditionis faciunt. ſcꝫſi iret ad eccleſias ⁊ ad p̄dicatiōes ⁊ ſimilia ipſa nōignoraret. Cum ergo talis non ſit extra culpam ignorantie ſic non euitabit penam. Et ſic intelligo ⁊limito glo. ⁊ Bart. tenentes ꝙ ligant̉. Aut loquimur de excōicationibus iuris cōis ⁊ extrauagantium vel ſtatutorum quorūcunqꝫ ſuꝑ facto damnato a lege diuina que cōiter non publicant̉ in dyoceſibus nec ſciunt̉. Et ſic cum talis ignorās ſit extra omnem culpam ignorantie nō ligabit̉ pena excōicationis: niſi ſit ꝑſona cui ex officio ignorare ſitꝓhibitum. ⁊ ſic intellige ⁊ limita Io. an. ⁊. do. Anto. cum ceteris qui tenent ꝙ non ligat̉ ſnīa excōicationis. Ratio eſt. quia quantitas pene debet ꝓportionari quantitati culpe. c. felicis. de pe. lib̓. vj.ſed talis peccans ſolum offendit legem diuinā cōtra quam ſe ſcit facere. non aūt offendit conditorēcanonis cum ip̄m canonē ignoret ⁊ ſine omni culpa. ergo ſolum dꝫ puniri pena. l. diuine quā p̄uaricat̉ non pena excōicationis q̄ nō ligat: niſi rōne cōtemptꝰ regulariter: vt in. c. ſacro eo. ⁊. c. nemo ep̄orum. xj. q. iij. cum ſil̓ibus qui cōtemptus nō eſt incaſu nr̄o quo ad canonē vel ſtatutū qd̓ ignorat. qꝛvbi dat̉ ignorantia ceſſat contemptus ẜm. d. An.in. d. c. a nobis. facit. c. fi. qui ma. accu. poſ. Itē qd̓no. Inno. ⁊ doc. in. c. ſi v̓o. el. ij. eodē. vbi pꝫ ꝙ ꝑcutiens clericum ignorans clericū eſſe nō eſt excōicatus. licet faciat factum damnatū. l. diuina. qꝛ noncōtemnit canonē cum ignoret clericū eſſe ⁊ ſic nonligat̉. Nec ob. ꝙ ſepe in excōicationibꝰ dr̄ ꝙ ſufficiat affixio in valuis .s. Petri rome. qꝛ id dꝫ intelligi quo ad p̄ſumptionē fori cōtentioſi: vel quo ad illos qui ſunt in culpa: vt nō poſſint publicari in eorum terris. Aliter ſequeret̉ ꝙ quilibet teneret̉ hr̄e
ꝓcuratorem in curia: vl̓ ſtuderē iuri canonico. qd̓eſt impoſſibile multis.¶ Utrū mandās fieri aliquid qd̓ ꝓhibet̉ aliqua 4p̄fatarū excōicationū ſit ipſo facto excōicatus? ℟.ẜm diſtinctionē. de qua. j. Mandatū. §. j.¶ Sed quid ſi qd̓ mandauit nō habuit effectum℟. ꝙ nō eſt excōicatus in nullo caſu p̄dictorū. niſiſolū in illo de quo. sͣ. in caſu. xxxj .ſ. in. c. j. de homi.in alijs aūt caſibꝰ vt incidat in excōicationem nonſufficitꝭ ꝙ ſolum mandauerit. ſed oportet effectusmandati ſequat̉: vt no. in. c. felicis. de pe. li. vj. perGoff. ⁊ alibi ꝑ doc.¶ Utrum ratum habēs maleficiū qd̓ aliqua p̄di 5ctarū excōicationū ꝓhibet̉ liget̉ ſil̓r cum faciente?℟. ꝙ ligat̉ ſi tn̄ interueniāt q̄ requirunt̉ vt ratihabitio habeat locū q̄ videsͣ. cōſentire. §. iiij.¶ Utrum cōſulentes vel fauorē dantes inducentes alios ad aliqd̓ p̄dictorū faciendū ſil̓r ſint excōicati? ℟. ꝙ nō. niſi vbi exprimit̉ etiā contra dantesconſiliū auxiliū vel fauorē. ⁊ excepto ſi darēt conſilium auxiliū vel fauorē ad factū damnatū poſtꝙͣ ille cui dant ꝯſilium auxiliū vel fauorē iam eſt ligatꝰqꝛ ſic ligarent̉ eadem pena ⁊ ab eodeꝫ eſſent abſoluendi. vt in. c. nuꝑ. de ſen. ex. ⁊. jͣ. Excōicatio. viij.§. j.¶ Quero de quo cōſilio intelligit qn̄ excōicatio in ꝯfligit̉ cum dantibꝰ conſiliū? ℟. vt colligo ex Car.in cle. ſi quis de pe. ꝙ intelligit̉ de fraudulento cōſilio nō de nudo qd̓ nihil addicit ad peccatum. vtno. in. d. c. nuꝑ. in glo. ij. ⁊ in. c. ſicut dignū. de homi. Et dicit Pau. ꝙ conſilium p̄ſtat̉ ſuadendo rogando mandādo inſtruendo vel vtilitatē inde ſecuturā on̄dendo: vt no. Innoc̄. in. c. ad audientiāde homi. Item dicit Pau. ꝙ ex nudo cōſilio regulariter quis non tenet. vt inſti. mandati. §. tua tm̄gratia. Et dr̄ nudum conſiliū vel ſimplex fauor illius qui ad maleficium faciendū nihil addicit: putaqꝛ ſic oīno faceret ⁊ cum tanto aīo. ſed vbi quis magis efficaciter inducit̉: lꝫ alias eſſet facturus tuncnon eſt nudum conſiliū nec ſimplex fauor vt elicioex glo. in. d. c. felicis. Itē no. ẜm Pau. in. d. c. felicisꝙ ad incurrendā penā excōicationis. oꝑtet cōſiliūfauor vel auxiliū ſint circa factū damnatū ꝑ qd̓ incurrit̉ excōicatio. qꝛ ſi eſſet circa alia nō hr̄et locū.¶ Quis dicat̉ defenſor vel receptator hēs. jͣ. Here qticus. §. xxiij. cum ſequētibꝰ. ⁊ ẜm p̄dictā declarationē ligabunt̉ in quocūqꝫ. de ipſis fit mētio ſpālis.¶ Quis dicat̉ ſocius? ℟. glo. Car. ⁊ Pau. in. d. c.felicis ꝙ eſt ille qui aliquid cooperat̉ ad actū damnatum. Un̄ no. ꝙ qn̄ ſunt plures ad delinquēdū⁊ nullus eſt principalis tunc dicunt̉ agentes. Sedqn̄ vnus eſt principalis ⁊ alius cooꝑans. tunc ſtricte dr̄ ſocius in cenſuris. licet large ſocius criminisdicat̉ tripliciter .ſ. cōcomitans fauens. ⁊ nō corripiens. vt. xvj. q. iiij. ita plane. lxxxvj. diſ. faciētis. ⁊ ind. c. ſicut dignum. §. ij. ⁊ tales regulariter nō puniunt̉ eadem pena.¶ Querit̉ quia in pleriſqꝫ caſibus excōicationumpredictarum dicitur ꝙ non ſunt abſoluēdi niſi prius ſatiſfecerint vel aliud fecerint. Utrum teneatabſolutio autē ſatiſfactionē ⁊ impletionem illoruꝫ