primus: ſecundus: tercius: ⁊ quartus ſunt. de quibus ſupra in precedenti dixi ꝙ filij poſſunt. Quintus ſi conſuetudo loci ita habet ꝙ vxores de paneet vino ⁊ huiuſmodi faciant elemoſynas: quia conſuetudo dat iuriſditionem. ⁊ licet viri aliquandoprohibeant debet ſibi formare conſcientiā ẜm Rodon̄. ⁊ Iaco. de la. in ſumma. ꝙ ideo faciūt ne nimis dent ſed temperate. Sextus quando vtilitergerit negocium viri: puta quia videt virum crudelem ⁊ ſceleratum. ⁊ vt deus ſuſpendat iram vel euꝫilluminet dat moderatas elemoſynas occulte. ẜmRodo. Nam propter elemoſynas deus ſuſpēditflagella: vt. xvj. q. j. reuertimini. et ideo bene facitmulier dando elemoſynas occulte ſine ſcandalo viri vt deus eum adiuuet. Facit. l. ſoluendo. ff. de nego. geſt. cum ſi. ⁊ melius exemplum abigail primi.℟. xxv. que liberauit virum a morte ꝓpter panesdatos dauid contra voluntatem viri ſui. Septimus ſi vir aſſignauit ſibi certum quid pro victu ⁊ipſa abſtinet vt inde elemoſynam faciat quia ſuuꝫvidetur. Octauus ſi mulier eſt lucroſa: puta quiaexhibita gubernatione domus ⁊ familie lucraturex operibus ſuis. nec intelligo deducendas expen̄.victus quia vir tenetur eam alimentare ꝓpter dotem: vt dictum eſt ſupra Dos. ⁊ etiam propter obſequia ab vxore exhibita. de hoc tamen vide infraUxor. §. ij. ⁊ ꝙ poſſit de lucro facere elemoſynam.tenet ſanctus Thomas ⁊ Ricar. in. iiij. diſt. xv. etcōmuniter ſummiſte ſequūtur hic cum theologisvt Iaco. de Lau. in ſumma. Diſtingue tamen ſic.ꝙ aut lucrum eſt neceſſarium ſuſtentationi ſue etviri: ⁊ ſic non poteſt facere elemoſynam. qꝛ magistenet̉ ſibi ⁊ viro qͣꝫ alteri. Si v̓o lucrū ſuꝑabundatſic poteſt: ⁊ idem dic de parafrenalibus. vide infraUxor. §. ij.¶ De quibus debet vel poteſt fieri elemoſyna? ℟.vt colligitur ex canoniſtis .j. q. j. in. c. non eſt putāda. ⁊. xiiij. q. v. ⁊ per theologos in. iiij. diſtin. xv. ꝙpoteſt fieri de omni re que eſt propria ipſius dātiset que non eſt obligata reſtitutioni alicui certe perſone ſiue licite ſit acquiſita ſiue turpiter. Qn̄ auteꝫſit reſtitutioni obligata. vide. jͣ. Reſtitutio. ⁊ Uſura ⁊ in multis alijs ti. Limita etiam in rebus proprijs ẜm Ricar. vbi sͣ. q. v. dummodo nō ſint neceſſaria ad ſuſtentationem nature ſue ⁊ ſuorū. quiaordine charitatis magis dꝫ ſe diligere qͣꝫ aliū: niſieſſet talis perſona de cuius morte immineret notabile nocumentū reipublice. et ꝓfectui aīarum. qꝛtunc eſſet ꝑfectionis nō neceſſitatis de tali dare elemoſynā.9 ¶ Quot ſunt genera elemoſynarum? Rn̄. tria: vtdicit̉ in. c. tria. xlv. diſt. Primum corporale. et hoc.conſiſtit in operibus miſericordie corporalis queſunt paſcere eſurientem: potare ſitiente: veſtire nudum: hoſpitem recolligere: infirmum viſitare: redimere captiuum: mortuum ſepelire. vnde verſusUiſito: poto: cibo: redimo: tego: colligo: cōdo. Secundum ⁊ tercium genus eſt ſpirituale .ſ. remittere iniuriam. et corrigere delinquentem: vt in. d. c.tria. Addunt̉ alia quinqꝫ .ſ. conſulere dubitantemconſolari triſtem: ſupportare oneroſos: docere ig-

Emancipatio.LXXVII.

norātes. orare ꝓ omnibꝰ de quibꝰ. jͣ. Miſericordia§. .j. Et que ſint digniores. vide Ri. vbi sͣ. q. iiij. etjͣ. Satiſfactio. §. ix.¶ Aduerte ꝙ dare elemoſynā intentōe ſubleuādi i oneceſſitatē ꝓximi eſt opus miſcd̓ie. ſed dare intentione recōpenſandi ꝓ debito diuine offenſe. ſic eſtopus iuſticie. ⁊ ſic eſt ſatiſfactoria ꝓprie. ⁊ ꝑtinet admeritū dimiſſionis pene. ſꝫ pͥmo mō ꝑtinet ad meritum vite ẜm Iaco. de lau. in ſumma.¶ Utrum pauperibꝰ cōpetat aliqua actio contra i idiuites vt eis ſubueniāt? ℟. Pa. in. c. ſi qͥs. de fur.ꝙ nō. ſed bene poſſunt implorare officium iudicisſeu ſuꝑioris vt eos cogat. ⁊ eccleſia pōt eos cogere:vt no. glo. in. c. ſicut hi. xlvij. diſ. ⁊ arg. in. c. nulluslaicus. de iur. patro. Quod limita verum quandoſunt in tali neceſſitate ⁊ diuites in tali abundātiaꝙ tenentur eis facere elemoſynaꝫ de precepto. al̓snon.¶ Utrum quis poſſit furari vt faciat elemoſynam i 2℟. ꝙ nō. qꝛ nō ſunt facienda mala: vt veniant bona. xiiij. q. v. forte.Mancipatio et relaxatō patrie ptātis: corā iudice cōpetente voluntate patris ⁊ voluntate filij concurrenteet in vtriuſqꝫ pn̄tia. dicta ex eo ꝙ exͣ manū .i. ptāteꝫpatris ponit̉ filius. elicit̉ hoc ex. l. non nudo. C. deeman. li. ⁊ qd̓ ibi no. ⁊ inſti. quibus modis ius pa.po. ſol. §. p̄terea.¶ Quis pōt emancipari? ℟. infans de ſpāli licen­ itia principis.¶ Utrum teneat̉ pater emācipare filium? ℟. nō 2regulariter. qꝛ patrie ptās inextimabilis eſt. ff. deleg. j. l. filiuſfami. §. vt quis heredē. Sil̓r nec filiuspōt compelli vt emancipet̉ a patre. Limita niſi excā ẜm Bar. in. l. quidā cum filium. ff. de ver. obli.licet aliter dicat glo. inſti. qui. mo. ius pa. po. ſol. §.fi. Nam in his que ſunt voluntarie iuriſditionisnon pōt quid fieri altero inuito vt in aut̓. qui. mo.na. effici. ſui. §. ſi v̓o. Fallit hoc primo ſi pater maleafficit filium verberibꝰ cōtra pietatē. Item ſi compellit eum peccare in corpus ſuū. Item ſi filius eſtarrogatus impubes. ⁊ pubes factus ꝓbat nō ſibiexpedire eſſe arrogatū. Item ſi pater agnouit ſibirelictum legatum vt emāciparet filiū: qꝛ in iſtis caſibus tenet̉ pater eum emancipare: vt no. Azo. inſumma. C. de eman. li.dr̄ ab em̄ i.MphitheoſS in ⁊ fitos .i.er fides ⁊ theſis .i. poſitio. qꝛ res fidei accipientis cōmittit̉. vel dr̄ melioratōis ꝯͣctusſiue datio ad liuellū. ⁊ eſt medius ꝯͣctus: inter lo cationē ⁊ venditionē de qͦ vide glo. in. c. potuit. he locato. Un̄ em̄phitheoticarius: vel emphitheota ēqͥ accipit rē immobilē ꝑpͥetuo ⁊ hereditario iure colendā: vel meliorandā vel ad tp̄s: puta ſcd̓am ⁊ terciā generationē: vt in aut̓. de nō alie. §. emphitheoſim. Et quō ꝯͣhit̉. no. in. l. j. C. de iure emphi.¶ Utrū cōtractus emphitheoticꝰ differat a ꝯͣctucenſuali? ℟. ꝙ ſic. qꝛ ꝑ ꝯͣctū emphitheoticū tranſitſolum vtile dominiū: vt in. l. j. §. qui imꝑpetuum.n iiij