Blaſphemia.XXII.

riora. c. ſane. de cle. ꝯiu. Et ad dictū. c. nuꝑ. qd̓ videtur ꝯtra. dicit ꝙ intelligit de eo qui ante ſacrosordines aliam habuit. ⁊ poſt in ſacris aliā accepit.Ad. c. v̓o. ij. qͥ cle. vel vo. dicit ꝙ loquit̉ in illo quēnō penitet vere: vel eſt ſuſpicio de recidiuo. ꝙ tūcniſi ingrediat̉ religionē nō pōt. Similiter qn̄ īminet ſcandalū: vt in. d. c. no.10 ¶ Utrū bigamus bigamia vera ẜm pͥmū modūſit pͥuatus puilegio clericali? ℟. ꝙ nō. ſed ſoluꝫ illiqͥ ſunt in minoribꝰ ordinibus: ſed qui ſunt ī ſacrisbene gaudent ẜm Ge. in. c. vnico. de biga. Ratioẜm eum: qꝛ ille qͥ eſt in minoribꝰ talit̓ ꝯtrahendo.poteſt viuere ⁊ debet vt laicus. Ille v̓o qͥ eſt in ſacris nō pōt redire ad ſeculū: vt no. de apoſta. c. tuein glo. fi. ẜm Io. defant. Et ideo licꝫ ſit pͥuatus habilitate ordinū: nō tn̄ pͥuilegio clericali. Similit̓ religioſus religionis approbate gaudet. ita ꝙ talisꝑcutiens eſſet excōmunicatus: qꝛ licꝫ iſte tex. pͥueteū pͥuilegio clericali. nō tn̄ pͥuilegio monachali vl̓religiōis. Et tex. in. d. c. vnico. reſtringit vt loquatur de exiſtentibꝰ in minoribus ordinibus: ⁊ nonde monachis vel exiſtentibus in ſacris. Et hec verior eſt opi. quā ſequūt̉ Archi. glo. in. c. quiſquis.lxxxiiij. diſt. Guil. gar. Io. mo. ⁊ Io. cal. licꝫ Bonagr̄a in. c. de bigamis. eo. ti. teneat ꝙ ſacerdos qͥcōtraxit cū vidua: vel duo matrimonia ſucceſſiue⁊ poſtea cōmiſit homicidiū poterit puniri ꝑ iudicē ſecularē. ꝑ. d. c. vnicū.i i ¶ Utrū bigamus interp̄tatiue ſimilit̓ ſit pͥuatusomni pͥuilegio: ſicut bigamus vere? ℟. Ge. vbi sͣ.ꝙ ſic. Idē tenet glo. in. d. c. vnico. Nec ob. qd̓ in ſequē. §. dicā de caſu vero ad caſū fictū: qꝛ in iſto interp̄tatiuo idē ē quo ad oēm modū: ſicut tn̄ vero.quia ſic eſt in eis defectus ſacramēti ſicut in verisbigamis. vt nota. glo. in. c. j. de biga. et patet in. c.debitum. eo. ti. vbi dixit ꝙ diuiſit carnem ſuaꝫ. facit etiā. d. c. quiſqͥs. lxxxiiij. di.12 ¶ Utrū ſimilitudinarie bigamꝰ ſit pͥuatus ſimiliter p̓uilegio clericali? ℟. Ge. vbi sͣ. ꝙ non. niſi qͦad executionē ordinū. Et ex hoc infert̉ idem Ge.ꝙ ꝯſtitutio penalis nō extendit̉ d̓ caſu vero ad caſum fictū. qn̄ caſus fictus nō fingit̉ idē eſſe quo adomnē effectū quem habet caſus verus ſicut eſt inꝓpoſito vt patet ī. c. nuꝑ a nobis. de big. Intelligeergo tex. d. c. vnici. de biga. vero ⁊ interp̄tatiuo. etqͥ nō eſt in ſacris vel religioſus qͥ eſt nudatus omīpriuilegio clericali. ⁊ aſtrictus ſeculari foro. ⁊ ei ſubexcōicationis pena p̄cipit̉ vt non deferat tonſurāvel habitū clericalem. d. c. vnico. ⁊ ſi portat peccatmortaliter. vt. jͣ. lex. §. iij.dicit̉ quia ꝑ duos diIſETtumes ſtamus ſuꝑ ſextuꝫa b kalen. Marcij. Et nota ꝙ vigilia ſanctiMathie ſemꝑ dꝫ eē die īmediate p̄cedēti feſto eiuſdē. niſi veniret feſtū die lune. qꝛ tūc fieret die ſabbati. Et ẜm ꝯſuetudinē romane eccleſietꝑe biſextꝰ. ſecūda die fit feſtū ſancti Mathie. hecnotāt̉ in. c. q̄ſiuit. de v̓. ſig.1 ¶ Utrū ſuſpenſus ꝑ annū poſſit celebrare tꝑe biſextꝰ vltīa die anni biſextilis? ℟. glo. in. d. c. qͣſiuitꝙ ſic. Sicut lib̓tas ꝓmiſſa ſeruiēti ꝑ aunū acqͥrit̉

ſi ẜuit. ccclxv. diebꝰ. ff. de ſtatu lib. l. cum heres. §.ſtichꝰ. ſi heredi meo.importare videt̉ quanlaſſeMladam derogatōꝫ excellētis bonitatis alicꝰ ⁊ p̄cipue diuine. Quicūqꝫ gͦ negat aliqͥd d̓ deo qd̓ ſibi ꝯuenit.vel aſſerit aliqͥd de eo qd̓ ei non ꝯuenit. diuine derogat bonitati. qͥ deus eſt ipſa bonitas eēntia ẜmDio. d̓ di. no. Quod qͥdem ꝯtingere p̄t vel ẜm intellectum tm̄: vel ẜm intellectū ⁊ affectū. Et vtroqꝫ mō hmōi derogatio ſi ſit tm̄ in corde eſt blaſfemia cordis. Si v̓o in ore eſt blaſfemia oris. q̄ blaſfemia oris opponit̉ ꝯfeſſioni fidei ⁊ charitati diuine. Et ſic ex genere ſuo eſt pctm̄ mortale ſꝑ niſi qͥsaliqn̄ ex ſurreptione in v̓ba blaſfemie ꝓ rumꝑet.ita ꝙ hoc qd̓ diceret non aduerteret: qꝛ tūc ſolumvenialit̓ peccaret. nec hrēt ꝓprie rōem blaſfemie qͥex al̓. ſecunda ſcd̓e. ti. de blaſfemia. ⁊ Tho. ſcd̓a ſecunde. q. xiij. ar. j.¶ Quot ſunt ſpes blaſfemie? ℟. ẜm Amb̓. ſunt īdue. Prima eſt cū deo attribuit̉ qd̓ ei non ꝯuenit.Secūda cum ab eo remouet̉ qd̓ ei ꝯuenit. Addeterciaꝫ ẜm Tho. vbi sͣ. cum creature attribuit̉ qd̓ꝯuenit creatori ſoli. Sꝫ ꝓprie loq̄ndo non ſunt diuerſe ſpēs. qꝛ negatio ⁊ affirmatio nō diuerſificāthabitus ſpē. qꝛ ꝑ eandem ſnīaꝫ innoteſcit falſitasaffirmationum ⁊ negacionum.¶ Utrum pctm̄ blaſfemie ſit remiſſibile? ℟. ꝙ ſi 2blaſfemia fit ex coactione vel deceptione vel infirmitate ſic hꝫ cām annexam ꝓuocatiuam diuinemiſcd̓ie ad remiſſionē. Et ſic intellige illud Mat.xij. Om̄e pctm̄ ⁊ blaſfemia .ſ. ex infirmitate: vel coactionē remittet̉. Si aūt blaſfemiam comitat̉ certa malicia: tūc dr̄ irremiſſibilis. nō qꝛ non poſſit remitti: ſꝫ qꝛ nō hꝫ ſecum cām motiuaꝫ ad remiſſionem. ⁊ ſic intellige illud Math̓. xij. Spūs aūt blaſfemie .ſ. illate ex certa malicia non remittet̉ .i. vix ſiue difficulter remittit̉. qꝛ nō hꝫ excuſatiōem.¶ Blaſfemia v̓o ſanctoꝝ ꝯn̄r redundat in deum3dum vel illis attribuunt qd̓ deus ex ſua gr̄a declarauit nolle in eis eſſe vel remouent qd̓ declarauitin eis eſſe. ⁊ eodem mō eſt pctm̄ ſic̄ blaſfemia dei.¶ Utrum blaſfemus poſſit abſolui a ꝓprio ſacer­ 4dote? ℟. Pa. in. c. ſtatuimꝰ de male. ꝙ nō publiceblaſfemans. ſꝫ ep̄us facit glo. in. c. ij. de peni. ⁊ remiſ. li. vj. Secus ſi occulte. qꝛ ẜm Hoſt. tunc nonꝑtinet ad ep̄m. Ego v̓o intelligo ꝙ ē caſus ep̄i qn̄blaſfemia eſt publica non ſimpl̓r. ſꝫ qn̄ ꝓpter publicitatem defert̉ ad ep̄m. Unde dicit Gofre. ⁊ Ho.ꝙ que dicunt̉ in. d. c. ſtatuimꝰ. de pena tꝑali vl̓ pecuniaria intelligunt̉ ſedēte iudice ꝓ tribunali. Iniudicio aūt anime p̄ſb̓r diſcretꝰ moliendo rigoreꝫdiſpenſare poterit rigorem ex cā circa penam ſpiritualem ſuperiorem. xxvj. q. vij. penitetibus. hecHoſti.¶ Sꝫ qn̄ dr̄ publica? ℟. Pa. ⁊. Ho. in. d. c. ſtatui 5mus. ꝙ publica dr̄ qn̄ eſt notoria iuris. puta ꝯuictus vel ꝯfeſſus in iudicio vel notoria facti. putaqꝛ publice pluribꝰ aſtantibꝰ blaſfemiam intulit. facit. c. fi. de coha. cle. ⁊ mu. Et breuit̓ qn̄ ꝓbari p̄t. ⁊ad ep̄m defert̉ dr̄ publica. ar. l. palam. ff. de v̓. ſig.d iij