Sellum

dominij: vt patet ex. c. ſi nullus. ⁊ dicto. c. omni timore. xxiij. q. viij.g ¶ Utrū ſubditi ſequētes dn̄m in iniuſto bello excuſent̉? ℟. Pa. in dicto. c. ſic̄. qd̓ Inno. dicit ꝙ nōſi ſciēter hoc faciūt: nec excuſant̉ ex timore amittēdi feudū vel alia bona. xxxij. q. v. ita ne. Si v̓o dubitant ⁊ inquiſierūt quātū potuerūt peritiores. etſemꝑ dubij remāſerūt: excuſant̉ ꝓpter bonū obedientie. c. quid culpat̉. xxiij. q. iij. aliter nō. ar. c. cūinhibitio. de clan. deſpō. nō tamē excuſant̉ amici⁊ cognati ⁊ alij qͥ volūtarie adiuuāt talē in dubio.Immo ſi erat iniuſtū de omni damno dato tenētur ad reſtitutionē.9 ¶ Utruꝫ ſubditus qui in dubio bellando multaacquiſiuit. teneat̉ ea reſtituere: cognito ꝙ bellumerat iniuſtū? ℟. ꝙ ſic: omnia que habet. Et credoꝙ etiam cōſumpta: qꝛ nunꝙͣ habuit bonā fidem.exquo ſemper dubius permanſit. Et de hoc videinfra Preſcriptio. §. iiij. ⁊ ẜm illam diſtinctionem¶ Utrum omnes exiſtentes in bello iniuſto teneantur inſolidum? ℟. ẜm Mo. ti. re. j. ꝙ ſic: de omīdamno quod ſuo auxilio cōſilio fauore datum eſt:qd̓ aliter datum nō fuiſſet. ar. xvij. q. iiij. omnes. ⁊ij. q. j. notum. in fi. Si v̓o ꝓbabiliter credit ꝙ propter ſuum auxiliū conſiliū fauorem non plus fecerint quā al̓s facturi erant: nō tenet̉ niſi de his queip̄e habuit: vel damnū dedit: vel aliquis de familia ſua directe ⁊ occaſionaliter. ar. de ſen. et re iudi.c. j. ⁊ de eta. ⁊ qua. or. c. tuaꝫ. Et de hoc vide etiā. jͣ.furtum. §. xvj.i 1 ¶ Sed querit̉ quid tenetur reſtituere faciens bellum iniuſtū? Rn̄. Mo. vbi ſupra ꝙ tenet̉ de omnibus damnis que ip̄e vel ſui intulerunt aduerſario vel eius hominibꝰ tenet̉ etiam ꝓprijs homībꝰde damnis datis ab aduerſarijs.12 ¶ Utrum habens iuſtum bellum teneat̉ in aliquo de damno aduerſarij? Rn̄. Mo. vbi ſupra ꝙnon tenetur de illis damnis que bona fide intulita quibus cōmode abſtinere non poterat ẜm conſuetudinem pugne. Siqua tamē animo craffandi ⁊ malicioſe intulit. cum al̓s poſſet abſtinere ⁊ ſibi ꝯſulere. tunc tenet̉ cōpenſare cū damno ſibi dato ⁊ ſi excedūt tenet̉ eis ſatiſfacere.¶ Utrū habens iuſtum bellum teneat̉ de damnō dato ſubditis aduerſarij? ℟. qui ſupra ꝙ non.īmo licite bona capit. Non ſolū aduerſarij: ſꝫ etiāfautorū ⁊ ſubditorū ſuorū donec ſibi ſit ſatiſfactū.Subditi tamē aduerſarij qui deum timentes nolunt domino ſuo in bello illicito impendere auxilium vel conſiliū nullatenus ſunt ſpoliandi ne pena excedat autores: ar. de his que fi. a ma. par. ca.queſiuit. et. j. q. iiij. c. j. Immo ẜm Ri. in. iiij. diſt.xv. qui ſciēter talibꝰ innocentibꝰ inferunt damnūtenentur ad reſtitutionē. Uerū credo niſi dominus eorū directe vel indirecte ex ꝑſonis vel rebuseorum iuuaret̉. Multomagis tenetur ad reſtitutioneꝫ qui damnificat nō ſubditos aduerſarij innocentes ſciēter vt ſunt eccleſiaſtici ⁊ huiuſmodi.Secus autē eſſet ſi a caſu damnificaret hoc nō intendens: nec obligatꝰ intēdere. vtputa qꝛ bellans

contra aduerſarium nō valens eum impugnare:incendit ciuitatem. ⁊ ſic cōburunt̉ eccleſie et bonaip̄ius ⁊ aliorū innocentiū. nam tūc non teneret̉. etſic patet ꝙ eccleſie incaſtellate poſſunt incēdi ⁊ bona ibi repoſita ex quibꝰ ſuſtētabant̉ ꝯtra hoſtes ininiuſto bello poſſunt capi. nō incaſtellate v̓o a ꝓpoſito nec res eccleſie ſunt auferēde ⁊ ꝯtrariū facientes tenent̉ ad reſtitutionē.¶ Utrū domini qͥ habuerūt bellū adinuicē poſ­ 14ſint cōponē ſimul de damnis? ℟. Monal. ti. reſti.ille qͥ habuit iniuſtū bellum nō poteſt cōponere inp̄iudiciū hominū ſuorū quin ip̄e teneat̉ eis de dānis que paſſi ſunt: niſi ⁊ ip̄i fuerint in culpa. Hocverū in foro cōſcientie. ſi ad talem culpam nō venerunt ex eis ꝑſuaſione al̓s non facturi. Ille autēqui habet iuſtū bellum debet ꝓcurare ꝓ viribusvt ſatiſfiat ſuis hominibus. Et ſi non poteſt: ⁊ ipſihomines contradicūt cōpoſitioni ẜm Monal. nōpoteſt de damnis que paſſi ſunt in incendijs ⁊ rapinis componere. facit in arg. l. j. et. l. tranſactiōisplacitum. ⁊. l. preſes. C. de tranſac. ⁊. c. fi. de ma. etobe. Sed ego credo ꝙ in omnibus poteſt. argu.eorum que notant̉ in. l. fi. C. ſi contra ius vel vti.pub. ⁊ in. c. que in eccleſiarum. de conſti. vbi patetꝙ ex rationabili cauſa poteſt princeps tollere remvnius ⁊ dare alteri. ⁊ nō poteſt eſſe maior ratio ꝙͣfauor publicus carere bello. Et ſimiliter poteruntqui habēt iura imperialia. Unde Hoſti. tenet ꝙquādo duo milites habuerunt iniuſtum bellum.inuicem pace inter eos facta et damna remiſſa ꝙhec remiſſio extendit̉ ad omnes vtriuſqꝫ partis:licet non conſentiant quādo pax aliter haberi nōpoſſet. allegat. l. conuentionū. ff. de pactis. Cōcordat Pa. in. c. noſtra. de iniur. aduerte hie ẜm eundem qua vbi ſupra. ꝙ nomine damni ꝓprie ⁊ ſtricte venit diminutio patrimonij per alium facta. l.iij. ff. de dā. infecto. Et ideo non veniunt expenſefacte ꝓpria voluntate: etiam coacta nomine damni. Quod nota. pro ſtatutis et ſimilibus odioſis.Item limita ꝙ p̄dicta remiſſio non valet quo addamna data eccleſijs ⁊ eccleſiaſticis ꝑſonis: niſi p̄lati ip̄aꝝ ꝯſentiant̉¶ Utrum dominꝰ teneat̉ mādatario de damnis 15q̄ in bello eſt paſſus? Rn̄. ẜm Pa. in dicto. c. ſicutꝙ ſic. niſi cauſa pietatis: humanitatis vel parētelebellum fecerit vel niſi ex debito teneret̉: vel niſi aliquid recipere conuenerint ꝓ mercede. Et vide dehoc. jͣ. Mandatū. §. v. Et hoc intellige d̓ damnisq̄ veriſil̓iter potuit mādans ꝓuidere.¶ Utrum occupata per principes chriſtianos qͥ 16hodie inter ſe bella gerētes propria temeritate qd̓vnus quiete poſſedit ab antiquo. alius violenterde nouo accipit ſint reſtituenda? Rn̄. do. An. inc. qd̓ ſuꝑ his. de voto ẜm Hoſti. ꝙ nō videt quōiuſte teneant: nec qualiter cōfeſſores eorum peccata qͣꝫꝙͣ notoria palpitent: nec qualiter ab eiſdemelemoſynas: aut paſſiones accipiāt: aut eos abſoluant. vnde caueant ne cateruatim ad inferos vadant et alios ſecum trahant: nec credit ꝙ in italiap̄ſcribi talia poſſint. c. finali. de preſcrip. Et id̓o reſtituere tenentur.