Apoſtaſia

i2 ¶ Ubi et a quo eſt appellandū. Rn̄. ꝙ a iudice qͥꝓnunciauit ⁊ vbi ius reddi cōſueuit. Nā regulariter que ad cauſas agendas ꝑtinent in eo loco debent fieri ⁊ agitari. ff. de int̓. ac. l. voluit. §. qd̓ ait. ⁊corā iudice qͥ ſententiā tulit: ſi eius ſit copia non ꝑvicos vl̓ hortos. ff. qn̄ ſit ap. l. j. §. dies. Et ſi n̄ vultiudex recipere appellationē punit̉. l. iudicibꝰ. et. l.quoniā. C. eo.i z ¶ Ad quē eſt appellandū. Rn̄. ad ſuperiorē ⁊ gradatim. ff. eo. l. imꝑatores. ⁊. C. eo. l. ad dictos. Siv̓o a delegato appellat̉ ad delegantē. C. eo. l. p̄cipimus. §. eoꝝ. Si aūt a delegato delegati ſeruet̉ forma poſita. C. qͥ ꝓ ſua iuriſdi. l. vnica. in fi. ⁊ in glo.ibidē. Et ꝓpterea dat cautelā. Ra. ful. in. l. eo caſu.C. de ap. ꝙ ep̄s vel alius ordinarius deleget cāmquia ſi appellat̉ a ſnīa. deuoluet̉ ad ip̄m qui iteruꝫdeleget cām appellatōis que pōt delegari. vt. l. cūpoſt ſententiā. C. de ap. no. glo. et Ange. in. l. eos.in prin. C. eo. ti.¶ Qualiter eſt fienda. Rn̄. ſi incōtinēti fit: ſufficitviua voce ſine ſcriptis. C. e. l. ij. ⁊. l. litigatoribꝰ. Siſit incōtinēti tunc debet porrigere libellū appellatorium infra. x. dies. vt dixi. Qui libellus dꝫ continere nomē appellantis et eius aduerſariū ⁊ nomēiudicis a quo et ad quē appellat̉. Hec no. l. j. §. fi.ff. eo. forma ſic. Ego Titius dico ſententiā nullamquā tuliſtis dn̄e iudex. B. ꝯͣ me. condēnando meſempronio in .x. libras ꝑſoluendas. ⁊ ſi aliqͣ eſt egoſentiens me grauatū ad talē iudicē appello inſcriptis petens apoſtolos ⁊cͣ.i 5 ¶ Utrū appellare liceat. Rn̄. ꝙ ſic qn̄ fit ex confidentia iuſte cauſe vel ad declinandū indebitū grauamen iudicis. qꝛ hoc fit auctoritate iuris. ⁊ qd̓ fitiuris auctoritate nō hꝫ calūniā. Et ꝙ liceat appellare ex cauſis exp̄ſſis habentur in. c. paſtoralis. deapp. Si v̓o appellet quis cā afferende more. ⁊ aīoaggrauandi aduerſariū ſic nō pōt fieri ſine peccato mortali ſi eſt in notabile detrimentū ꝓximo ⁊ tenetur ei ad reſtōnē. ij. q. vj. c. qͥcunqꝫ. cocor. Tho.ſcd̓a ſcd̓e. q. lxiij.i 6 ¶ Nota ꝙ timēs iniuriā inferri ſibi ab aliquo iudice ⁊ accipiens iter eundi ad principem precipiatilli ne ſibi iniuriā inferat qͥ hoc vr̄ poſitꝰ ſub ꝓtection principis. vt ſic iſtud p̄ceptū cū arreptōe itineris habeat vim cuiuſdā appellatōis exͣiudicialis.Facit qd̓ nota. Bar. in. l. de pupillo. ff. de no. ope.nun. ⁊ Inno. ⁊ Io. an. in c. vt debitus. de ap. ꝙarreptio itineris ad ſuꝑiorē ꝯſtituit eum ſub eiusꝓtectione. et ſic punit̉ inferens tali iniuriā dū iuscontemnit. ⁊ eūl ſub cuiꝰ ꝓtectōne ſe poſuit. vt no.Pa. in. c. in cauſis. de elec.ẜm Ale. ſcd̓a ſcd̓e traPoſtalla. ctatu de apoſtaſia eſttemerarius a ſtatu fidei: obediētie eccleªſiaſtice vel religionis receſſus. Et ſic collige triplice apoſtaſiā vt etiā no. glo. in. c. j. de apo.In pͥma fuit Iulianꝰ apoſtata. vt in. c. Iulianus.ij. q. iij. et qͥcunqꝫ recedit a fide. ij. q. vij. non pōt. ⁊iſti ẜm Ho. in. d. c. j. ſunt vere heretici. ⁊ in ipſishabent locū oīa iura. de hereticis. ex qͦ pꝫ ꝙ ip̄o facto ſunt excōicati. c. excōicamꝰ. de here. el. j. ⁊. ij. et

ita tenet Inno. in. d. c. j. nec teſtamētū face̓ pn̄t. vtinfra teſtm̄. §. j. In ſcd̓a ſunt oēs xp̄iani qͥ noluntobedire ſuis p̄latis eccl̓iaſticꝭ. viij. q. j. ſciēdū. Sꝫaduerte ꝙ aut iſte inobediēs id̓o nō obedit papeſeu canonibꝰ. qꝛ nō credit ꝙ hēant ptātē cōdendicanones. ⁊ iſte dꝫ puniri vt hereticus. xix. di. nullifas ē ⁊ ibi dicit Hu. ꝙ eſt excōicatꝰ ⁊ hereticus etſciſmaticus. c. licet. de elec. c. excōicamus. de here.c. j. de ſciſ. et Pa. in cle. j. de eta. ⁊ qͣli. dicit ꝙ eſt infamis. ⁊ no. glo. vj. q. j. infames. ⁊ glo. j. d. c. generali. de elec. li. vj. et ibi. Gemini. Aut ideo nō obedit nō quia nō credat euꝫ habere poteſtatē. ſꝫ quiacontemnit ⁊ talis grauiter debet puniri. d. c. nullifas eſt. Si v̓o nō vult obedire ex quadā cōcupiſcētia que ipſum tenet. tunc mitius punit̉: de quo vide infra inobedientia. in prin. In tercia ſunt largeom̄s qui ꝑdunt deū per peccatū mortale iuxͣ illudxxxviij. di. c. fi. et Eze. Ecce ego mitto te ad gentesapoſtatrices ⁊cͣ. Proprie v̓o in iſta tercia ꝑte ſuntapoſtate illi qͥ recedunt ab ordine ſuo ſiue ſumptereligionis. vt in. d. c. j. et. l. di. c. vlti. de quibꝰ loquitur Au. xlvij. di. c. quantūlibet. dicēs. Nunꝙͣ peiores ꝙͣ qui in monaſterijs defecerūt. Pro cuiusdeclaratione querenda ſunt aliqͣ dubia.¶ Utrū clericus in ſacris qui dimittit ſolū habi­ itum ſit apoſtata. Rn̄. Pa. in. c. tue. de apoſt. ꝙ ſicar. c. j. de voto. li. vj. Secus ſi eſſet in minoribꝰ ẜmInno. in. d. c. tue. licet alij contrariuꝫ teneant .ſ. ꝙſint apoſtate tales exiſtentes in minoribus. Sedmihi placet opinio Inno. ꝙ nō ꝑ rōneꝫ quā facitPau. in. d. c. tue. quia in. c. vlti. de vita ⁊ honeſta.cleri. non punit̉ ſolum ex deſertione habitus: niſidimittat ⁊ tonſurā et per omnia incedant vt laici.Et hoc verum niſi tales exiſtentes in minoribushabeant beneficium. quia ſi tenent beneficium etdimittunt habitum. ſunt apoſtate. d. c. fi. l. di. ⁊ qd̓ibi notatur.¶ Utrum peccent clerici apoſtatantes. Rn̄. Ale. Zvbi ſupra ꝙ ſic in prima vice. quia faciunt contraillud quod dixerunt. Dominus pars hereditatismee ⁊c̄. non tamē poſtea ſi ſunt in minoribus tm̄.nec credo etiam ꝙ tales peccent mortaliter apoſtatando per. c. vltimū de vi. et hone. cle. et per. c. Iohannes. de cle. coniū. ⁊ quod no. glo. in. d. c. tue.niſi retinerent beneficiuꝫ ſi quod habebant. quianullum votū nec contra aliquod p̄ceptum faciūtEt ꝓpterea dicit Alex. vbi ſupra ꝙ non efficiunt̉infames ſi ſolū erant in minoribus. ſꝫ alij apoſtateſic. iij. q. iiij. ſi quis. et ſuo. ij. q. iij. ſi autē. Ri. tamēin. iiij. di. xxiiij. tenet ꝙ etiā habens primā tonſuram non poteſt eam deſerere ſine peccato mortali.Quod limitat v̓ v̓. naſon verum niſi cauſa rōnalis eum moueat ad dimittendū ſed quādo ſolumex ſola libidine laicandi deſerit tunc peccat mortaliter. Sed ꝙ nō peccet mortaliter videt̉ verius ꝑiura prealle. Alij autē qui ſunt in ſacris: ſemꝑ ſuntin peccato mortali. ⁊ ſunt cohercendi vt redeantad aſſumendū habitum ⁊ conſurā. vt in. d. c. tue.Quomodo autē ſi vxorē accepit: diſpenſat̉ cuꝫ eo.vide infra bigamia. §. viij. et. ix.¶ Utrū ſi in minoribꝰ ordinibꝰ exiſtentes poſſint: