Alienatio.IX.

ponit caſum vbi argentū ceptū fabricari habet̉ ꝓfacto. ⁊ nō ꝓ infecto fauore minoris. Scd̓s caſus ēqn̄ pecunia eſſꝫ in magna quātitate. facit. c. lꝫ hely.de ſymo. vbi accuſat̉ p̄latus ꝙ male expendit nonmodicā pecuniā. ergo nō pōt ea vti ſicut fructibꝰ.Secus ſi eſſet modica quātitas. Et ſic limito dictūPa. ⁊ ita intelligas in. d. c. nulli.7 ¶ Quid eſt illud ꝙ ſeruando ſeruari pōt? ℟. ẜmAnge. in. §. qꝛ paru. in aut̓. de nupt̓. ꝙ dr̄ omne illud qd̓ nō conſumit̉ triennio. ⁊ eſt glo. ſingu. in. l.vnica. C. ſi aduer. vſu. Hoc limito qn̄ tale ꝙ ſeruat̉ pōt ꝓducere fructū ſic ſeruatū. al̓s nō. arg. l. j.§. fuit queſitū. ff. ad tre. Et ita intellige glo. in. d. §.fuit queſitū. ⁊ facit tex. in. l. ariſto. §. fi. cum. l. ſe. ff.de iur. deli. Et ſic q̄ vſu cōſumunt̉ nō ſunt de illisque ſeruando ſeruari pn̄t. Fallit in pecunia. vt dictum eſt. qꝛ eſt caſus ſpālis.8 ¶ Utrum iura actōnes ⁊ noīa debitorū cenſeant̉mobilia vel immobilia? ℟. Pa. in. d. c. nulli. ꝙ nōꝓprie. qꝛ mobile ⁊ immobile claudit̉ aliqͦ termino.vt. l. mouentiū. ff. de verb. ſig. Et iō cum ſint quidincorꝑale ſunt in tercia ſpecie. vt pꝫ in. l. a diuo pio§. in ordinatōe. ff. de re iudi. Ideo cōſuluit Oldr.ꝙ ſi princeps relinquit bona mobilia diſtribuēdanō veniunt pene nondū exacte. Unū tn̄ notabisꝙ ſi quis volens cōprehendere totū patrimoniuꝫſuū facit ſolā mentionē de mobilibꝰ ⁊ immobilibꝰ.tunc iura: actiones: ⁊ noīa debitorū ſunt immobilia: ſi adherent immobilibꝰ. Si v̓o adherent mobilibus ſunt mobilia. Et idē de annuis redditibus.Et ſic limita cle. exiui. §. cū annui redditus. de ver.ſig. facit glo. in. c. ij. de re. ec. nō ali. lib. vj. Alienaritn̄ non p̄n̄t ſine debita ſolenuitate ⁊ cā. qꝛ ſeruādoſeruari pn̄t. qͣꝫuis Dy. vt not. Albri. in. d. autē. hocius conſuluerit poſſe alienari qd̓ poſſet teneri poſtfactū. vel etiā an̄ ex magna cā.9 ¶ Utrū mobilia p̄cioſa eccleſie cenſeant̉ immobilia. ℟. ꝙ ſic. vt colligit̉ ex. l. lex q̄ tutores. C. de admi. tu. ⁊ ex glo. in. c. ep̄s qui mācipiū. xij. q. ij. ſimuliūctis. Idē tenet Pa. in. d. c. tua. de his q̄ fi. a p̄.10 ¶ Utrū p̄fata forma requirat̉ in omni alienatiōererū immobiliū eccleſiarū? ℟. Pau. vt refert Ge.in. c. j. de re. ec. nō alie. li. vj. quaſi in fi. ꝙ tractatusnō requirit̉ niſi in eccleſijs cathedralibꝰ nō in eccleſijs inferioribꝰ. ſꝫ ſufficit cōſenſus ſuꝑioris. Sꝫ egocredo verū dictū Pau. qn̄ eccleſie inferiores nō hahent capl̓m. al̓s noͣ. ar. cle. j. de re. ec. nō alie. Cauſaaūt legitima .ſ. vt neceſſitas vel vtilitas ſemꝑ reqͥrit̉. vt in. d. cle. j. Et licet nō dicat niſi de neceſſitatevel vtilitate. etiā pōt fieri ꝓ pietate. Rō. qꝛ vbicūqꝫ cōſtitutio loquit̉ in materia iuris. ⁊ aliqͦs caſusexcipit. nō ꝑ hoc firmat regulā in nō enumeratiscōtra ius cōe antiquū. quinīmo in caſibꝰ non exceptis ſupplet̉ a iure cōi. facit. c. ad audientiā. cū ibinotatis. de cle. nō reſi. facit glo. ⁊ Bar. in. l. ſerui. ff.de vſuca. vbi notabiliter volūt ꝙ ſi vnū ius ponitregulā ⁊ excipit aliqͦs caſus conditōne taxatiua: ꝙnihilominus excipiunt̉ alij caſus qui reperiunt̉ aiure excepti in alia ꝑte iuris. facit. c. qm̄ frequenteriuncta glo. j. reſponſo. vt li. nō conteſt. facit glo. inl. j. C. de cōdi. inde. que videt̉ velle ꝙ excepto vno

caſu a regula vident̉ excipi oēs ſimiles. Satis eſtem̄ vnum poſitū exempli gratia. arg. l. non pn̄t. delegi. c. tranſlato. de conſti. Et qd̓ dr̄ ꝙ exceptio firmat in nō exceptis: vt in. c. dn̄s. xxxij. q. vij. ⁊ in. c.qm̄. de con. lepro. vbi dicit dn̄s. nō licet dimitterevxorē excepta cā fornicatiōis. dꝫ intelligi ꝙ firmatregulā in caſibꝰ nō ſil̓ibus. ⁊ nō ſpecifice exceptis.facit. l. j. ff. qd̓ vi aut clam. c. cum dilecta. de confir.vti. Diſtingue tn̄ ꝙ ſi caſus conſil̓es nō excipiunt̉ſpecifice alibi. tunc in materia fauorabili extendit̉ ⁊pia ꝑ idētitateꝫ rōnis: vt ſentit glo. in. l. illud. C. deſa. ſan. ec. Secus in materia reſtringibili: vt no. inlj. C. de pa. qui fi. di. vide qd̓ notat̉ in. c. inter alia.de immu. ec. ⁊. d. c. cū dilecta. ⁊. d. c. qm̄. Qd̓ no. qꝛfacit ad multa.¶ Quid ſi ep̄us nō habet capl̓m. qꝛ eccleſia eſt de­ 1 iſtructa ꝓpter guerras ⁊ hmōi? ℟. Pa. ī. c. j. de hisque fi. a p̄. dicunt doc. ꝙ loco canonicorū aduocetaliqͦs clericos honeſtos. ar. lxv. diſt. ſi forte. ⁊. l. vbiabſunt. ff. de tu. ⁊ cu. da. bonus tex. xvij. q. iiij. nullus res. Et hoc eſt vtile ſeruare etiā in alienationeeccleſie inferioris.i¶ Utrum neceſſitate occurrente que nō patit̉ vt 1 2habeat̉ recurſus ad ſuꝑiorem: licite poſſit fieri alienatio ſine eiuſdē ſuꝑioris licentia. vide. jͣ. Iuramētum. iiij. §. j.¶ Quis dicat̉ ſuꝑior: vt ꝓ licentia ad ip̄m recurra 13tur in cā alienatōis rei eccleſiaſtice? ℟. ꝙ in nō exēptis eſt ep̄s ꝓprius. In exemptis eſt p̄latus ipſorūſub quibꝰ ſunt: vt abbates in eccleſijs ſibi ſubiectꝭet miniſtri minorū quo ad monaſteria ſancte Clare: ⁊ ꝓuinciales p̄dicatorū quo ad ſua monaſteriaIta elicit̉ ex no. in. d. c. cle. j. ⁊ ꝑ Car. in. c. ſtatuimꝰ.de tranſactio.¶ Utrum recipiēs rem eccleſie ſine obſeruatiōe ſo 1 4lennitatis teneat̉ eaꝫ reſtituere? ℟. ꝙ ſic. ẜm Mo.ti. de alie. etiā cum fructibꝰ: nec pōt repetere p̄ciuꝫab eccleſia. xij. q. ij. nō liceat. x. q. ij. hoc ius in autētico de nō alie. §. j. Limita hoc verum ꝙ nō repetit p̄cium ab eccleſia niſi cōuerſum fuiſſet in vtilitatem eccleſie. ar. c. j. de depoſito. Dō ⁊ aliā limitatienem ẜm. d. An. ꝙ qn̄ cauſa legitima fuit alienationis. licet nō ſit ſeruata forma nō tenet̉ in conſcientia. quia ſolennitates adinuente ſunt ad euitandūdeceptiones. Et ideo quando deceptio non ſubeſtet fuit cauſa legitima alienandi non tenet̉ reſtituere in conſcientia. quod bene nota. recitat Pa. in. c.qꝛ pleriqꝫ. de immu. ec. ⁊ eſt equiſſimū.¶ Utrum prelatus eccleſie poſſit renunciare exceptioni competenti eccleſie: aut tranſigere euidēterin damnum eccleſie? ℟. Pa. in. c. j. de depo. ꝙ nō.ẜm Inno. ibidem niſi exſpeciali conceſſione papefacit. l. p̄ſes. C. de tranſac. ⁊. l. cōtra iuris ciuilis regl̓as. ff. de pac. Ex qͦ infert̉ ꝙ nō p̄t cedere liti ⁊ cāeaut trāſigere niſi ſit cā euidēs et debita ſolēnitas ſiactio ſit adrē īmobilē iuxͣ no. in. c. nulli liceat. d̓ re.ec. non alie. Si v̓o ſit ad rem mobilē. ſic pōt vt no.glo. in. d. aut̓. hoc ius. Et hoc eſt verius per. l. cumhi. §. ſi cum lis. ff. de tranſac. ⁊. l. non ſolum. C. depre. mi. qͣꝫuis aliqui teneant indiſtincte ꝙ tranſigere poteſt: vt notat Albricus in dicta autentica.b ij