Aduocatus

dicit̉ ille qui in iu¶ DuocatuSicio apud eū quiiuriſditōni p̄eſt deſideriū ſuū vel amiciFCexponit vel alteriꝰ deſiderio ꝯtradicit. l.ſciendū. §. j. ⁊ ibi ꝑ doc. ⁊. l. paulus. la prima. et ibiBart. ff. delegatio. Et ideo ꝯſulens in camera nōꝓprie dicitur aduocatus. Ita ꝙ ꝓhibitus aduocare non cenſet̉ ꝓhibitus in camera ꝯſulere vel alienatōnes in ſcriptꝭ facere ẜm Pa. in rubrica de poſtu. Et tenet Barto. in. l. j. ff. de va. et extraor. cog.Et debet eſſe iuriſperitus ⁊ ſtuduiſſe per quinq̄nnium ſaltem et iuramento doctorum ꝓbatꝰ. l. nemini. C. de ad. di. iudicioꝝ. ⁊ no. Bar. in. d. l. j.i ¶ Sꝫ qͥ ſunt qui repellunt̉ ab aduocādo? Rn̄. ꝙmulti. de quibꝰ. iij. q. vij. infames. ⁊ eſt v̓ſus. Nōcuiqꝫ dat̉ qd̓ poſtulet: īmo negat̉. Additꝰ pene ſeruus: puer: actor arene. Luminibꝰ carens: muliermuliebria paſſus. Et multi alij repelli poſſunt qͦsomitto: ſolūmodo dicā de his qͥ ſine pctō aduocare nō pn̄t. qui ſunt in triplici dr̄ia .ſ. heretici ⁊ ceteri excōicati. Secundi clerici. Tercij religioſi. de qͥbus latius ꝓſequemur.2 ¶ Heretici ⁊ infideles ⁊ excōicati ꝓpter ſuſpitōeꝫhereſis nullo mō pn̄t aduocare. l. nemo. C. de poſtu. ⁊. l. nemo. la. ij. C. de ep̄i. au. de pe. diſ. j. nemo.vel in fo. de here. excōicamꝰ. el. j.z ¶ Excōicati etiaꝫ repellunt̉. ij. q. iij. excōicatos. deexcep. c. exceptōeꝫ. ⁊ om̄s ſupͣdictos ⁊ quēlibet ipſoꝝ admittēs iudex grauiter peccat. vtꝫ in. d. c. nevel in fo. dere. excōicamꝰ. el. j.4 ¶ Utrum ep̄i et alij ſuꝑiores poſſint aduocare ꝓalijs? Rn̄. ꝙ nō corā eccl̓iaſtico vel ciuili iudice vtij. q. j. te quidē. lxxxviij. di. ꝑlatum. ⁊. c. ep̄s. xiiij. q.v. deniqꝫ. xxj. q. iij. per totum.5 ¶ Utrū ſacerdotes poſſint aduocare? Rn̄. ꝙ nōpn̄t neqꝫ corā ecccleſiaſtico vel ciuili iudice niſi in qͣtuor caſibꝰ. vt in. c. fi. de poſtu. extra ne cle. vl̓ mo.ſacerdotibꝰ. xv. q. ij. c. vnico. xiiij. q. v. deniqꝫ. Primus caſus eſt ꝓ ſe. Scd̓s ꝓ eccleſia ſua. Terciꝰ ꝓꝑſonis ſibi ꝯiunctis. Et hoc intellige qn̄ non poſſunt habere alium. vel non ita bonū. Perſone autem ꝯiuncte ſunt in iſto caſu vſqꝫ ad quartuꝫ gradum. C. de ep̄i. ⁊ cle. auten. licentiā. ⁊. C. de aduo.di. in. l. petitōneꝫ. Quartus caſus eſt ꝓ miſerabilibus ꝑſonis. Intellige miſerabiles ꝑſonas omnesillas que per ſe ꝓprias cauſas non pn̄t miniſtrarevel eccleſiaſtico auxilio indigētes. lxxxvj. di. c. fi. infi. ⁊. lxxxvij. di. defenſionis. C. qn̄ imꝑa. inter. pu.⁊ vidū. ꝑ totū. In criminali v̓o corā ſeculari iudice nullo mō pn̄t. vt. jͣ. dicam. §. vij.g ¶ Utrū diaconi vel ſubdiaconi bn̄ficiati vel nonbn̄ficiati poſſint aduocare? Rn̄. ꝙ corā ſcl̓ari iudice nō pn̄t. c. j. de poſtu. niſi ꝓ cā ſua vel eccl̓ie ſue vl̓miſerabiliū ꝑſonaꝝ. ẜm Spec̄. ti. de aduo. allegatd. c. j. in qͦ glo. dicit etiā ꝙ ꝓ miſerabilibꝰ ꝑſonis lꝫallegat. d. c. fi. Et ſic pꝫ ꝙ in omni caſu p̄nt in quo⁊ ſacerdotes in foro ſeculari. Coram autē eccleſiaſtico poſſunt ẜm Inno. in. d. c. j. beneficiati tn̄ nihil querent ꝓ ſalario. ſꝫ oblata ſponte recipere pn̄txv. q. ij. c. vnico.7 ¶ Utrū in minoribꝰ ordinibꝰ ꝯſtituti poſſint ad-

uocare? Rn̄. ꝙ ſi ſunt bn̄ficiati: nō pn̄t: niſi corameccl̓iaſtico iudice. c. j. d̓ poſtu Limita hͦ ẜm Pa. ⁊Ho. qn̄ habent ſufficiens beneficiū ad eoꝝ ſuſtētationem: qꝛ ſi non habent poſſunt ꝑͤ aduocatōeꝫacquirere ſibi: etiā ſi ſunt diaconi vl̓ ſb̓diaconi. Siāt nō ſunt beneficiati pn̄t tam corā eccleſiaſtico qͣꝫetiam ſeculari in cauſa ciuili. In cauſa autē criminali nullo modo poſſunt coram ſeculari iudice. necle. vel mo. c. ſententiaꝫ. xxiij. q. viij. his a quibus.lj. di. aliquantos. Quidam tamē dicunt eos poſſepro reis poſtulare ⁊ appellare. ⁊ appellatōnem ꝓſequi. ar. xxiij. q. v. c. j. ⁊. c. eos. Sed tutius eſt in totum abſtinere. d. c. ſententiam. no. glo. in dicto. c.aliquantos.¶ Utrum religioſus poſſit poſtulare? Rn̄. ꝙ nō 8niſi cū vtilitas monaſterij expoſceret abbate imperante. c. ex ꝑte. de poſtu. Et extendit̉ etiam ad canonicos regulares ibidem patet. Et ibi dicit Pa.oꝑtet ꝙ p̄dicta duo ſimul ꝯcurrant: al̓s nullo modo etiā corā eccleſiaſtico iudice eſſe aduocatus velꝓcurator pōt. Si v̓o p̄dicta duo ꝯcurrant poteſtetiā corā iudice ſeculari. arg. in. c. j. ⁊. c. fi. eo. ti. Intellige in cauſa ciuili tm̄.¶ Utrū ꝑꝑ lucrū applicandū monaſterio abbate ꝯimꝑante poſſit monachus eſſe aduocatus vel ꝓcurator? Reſpon. Inno. in. c. cū. I. ⁊. A. de ſen. etre iudi. ꝙ etiā ꝓ laico pōt eſſe aduocatꝰ ⁊ ꝓcuratormonachus ꝓpter vtilitatem monaſterij. Et ita dr̄ꝙ. d. Lapus ſeruauit. Sꝫ ꝯtrariū ꝙ non poſſit tenet Io. an̄. Ego autē dico cum Pa. in. d. c. ex ꝑte.fore magis honeſtū ⁊ equū vt abſtineat. ar. c. nonmagno. ne cle. vel mo. ⁊. xvj. q. j. alia eſt cā. Aduerte tn̄ ꝙ clerici ⁊ monachi ſolum prohibent̉ vt dixipoſtulare qn̄ indifferenter exercere volūt talia officia ẜm Inno. in. c. vnico. de ob. ad rō. Secꝰ ſi volunt ſolū aſſumere in vna cauſa. Et hoc ſequiturArchi. in. c. ꝑuēit. lxxxvj. di. Et pluriū ⁊ vr̄ equuꝫlicet Colle. in. c. dilecti. de arbi. teneat ꝙ nec etiamin vna cā: ⁊ forte verius.¶ Utrū aduocatus teneat̉ gratis ꝓ impotēte ad 10uocare? Rn̄. Pa. in. c. j. de offi. iudi. Hoſti. diſtinguit ſic: aut eſt potens ad ſoluendū. Et ſic vera eſtopi. Goſ. qͥ dicit ꝙ nō tenet̉: ſed iudex dꝫ ſibi conſtituere ſalariū ẜm facundiā ⁊ ꝓ mō litis ⁊ ꝯſuetudinis patrie: vt in. l. j. §. in honorarijs. ff. de va. etextraor. co. Aut ē impotens: ⁊ tunc tenet̉ gratꝭ aduocare lege diuina hoc p̄cipiente. Math. xxij. Diliges ꝓximū tuuꝫ ſicut teip̄m. Et credo ꝙ peccatmortaliter qn̄ ſcit talem impotentē incurrere notabile damnū ex defectu aduocati: ſi requiſitus eumnō adiuuat gratis. Secus ſi leue damnū: qꝛ tunceſſet veniale. Et ſil̓iter iudex peccat mortaliter velvenialiter ſicut aduocatus: ſi ſciens talē impotentem nō ꝓuidet ſibi de aduocato: p̄cipiendo alicuiipſorū ꝙ gratis aduocet ꝓ tali impotente. Et ſi einolunt obedire poteſt ⁊ debet eis interdicere officium aduocatōnis. l. ꝓuidenduꝫ. C. de poſtu. ar.l. moris eſt. ff. de penis. ⁊ in. l. j. ff. de offi. pre. vr. etin. d. c. j. Et etiā cauere ne potentior offendat aliaꝫpartem: vt notat Bar. in. l. illicitas. §. ne potentiores. ff. de offi. pre.